Καθηγήτρια Αγγλικής Γλώσσας
Σύμβουλος ολιστικής διατροφής
Δασκάλα γιόγκα

Στη σύγχρονη εποχή όλα γύρω μας τρέχουν. Και μέσα σε όλα αυτά, είναι πολύ εύκολο να παρασυρθούμε και εμείς σε έναν γρήγορο τρόπο ζωής. Το slow living δεν είναι ένας αργός τρόπος ζωής. Θα λέγαμε καλύτερα πως είναι ένα lifestyle όπου είμαστε παρόντες στη ζωή μας. Μία καθημερινότητα που δεν τρέχουμε να προλάβουμε, αντίθετα έχουμε δημιουργήσει τον χώρο και τον χρόνο να κάνουμε όσα θέλουμε με ενσυνείδητο τρόπο. Ταυτόχρονα, αφήνουμε ανοιχτό το ενδεχόμενο να έρθει κάτι που δεν το έχουμε προγραμματίσει, να προκύψει κάτι κατά τη διάρκεια της ημέρας και εμείς να το καλωσορίσουμε – γινόμαστε με άλλα λόγια πιο ευέλικτοι.

Μέσα σε μία οικογένεια το slow living δεν θα λέγαμε πως είναι ένας ειδυλλιακός τρόπος ζωής, όπου όλα είναι ήρεμα και τίποτα δεν διαταράσσει την ησυχία μας. Πώς είναι δυνατόν σε μία οικογένεια με παιδιά να επικρατεί πάντα ηρεμία; Παρ’ όλα αυτά, είναι εφικτό να ρίχνουμε τους ρυθμούς μέσα στην οικογένεια και να αφήνουμε χώρο στα παιδιά να είναι πιο ελεύθερα. Να μην φορτώνουμε τα παιδιά με πολλές δραστηριότητες, αλλά να έχουν
ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι που θρέφει το πνεύμα τους. Να έρχεται όλη η οικογένεια σε επαφή με τη φύση και να απολαμβάνει μια καθιερωμένη ώρα της ημέρας το οικογενειακό τραπέζι, στο οποίο όλοι μοιράζονται όμορφες στιγμές από την καθημερινότητά τους.

Μέρος του slow living είναι οι παύσεις μέσα στην ημέρα, καθώς οι παύσεις αυτές είναι απαραίτητες. Οι γονείς μπορούν να κάνουν ένα διάλειμμα από τα social media και την τηλεόραση και να περνούν στιγμές ηρεμίας. Διάβασμα, καταγραφή σκέψεων, περπάτημα, αναπνοές, μουσική – είναι μερικοί τρόποι ώστε να πάρουμε λίγο χρόνο για εμάς και να συνδεθούμε με τον εαυτό μας. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν συνδυαστικά με τα παιδιά, ως μέρος ενός τρόπου ζωής που στοχεύει σε μία καθημερινότητα λιγότερο «θορυβώδη»,
περνώντας στιγμές απλές και ουσιαστικές.

Η εξεταστική περίοδος είναι μια από τις πιο απαιτητικές και στρεσογόνες περιόδους για όλα τα παιδιά. Η εξέταση βάζει το άτομο σε μια διαδικασία δοκιμής και ψυχολογικής πίεσης καθώς δεν νιώθει απαραίτητα πως εξετάζονται οι γνώσεις που έχει λάβει αλλά πως εξετάζεται ο ίδιος και αξιολογείται η ίδια του η προσωπικότητα. Το αγχος της καλής απόδοσης και της επιτυχίας δημιουργούν πίεση και ένταση, προκαλώντας πολύ συχνά διάφορα προβλήματα. 

Σωματική και ψυχολογική κόπωση, ένταση και αντιδραστικότητα, απότομες εναλλαγές στη διάθεση και φυσικά έντονο στρες είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που μπορεί να αποκτούν τα παιδιά την περίοδο των εξετάσεων. 

Το στρες είναι μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού που τον κινητοποιεί και τον ωθεί σε δράση. Είναι απαραίτητο, χρήσιμο και όπως προανέφερα απολύτως φυσικό. Όταν όμως το στρες υπερβαίνει τα όρια του φυσιολογικού και επίσης δεν εκτονώνεται, δεν βρίσκει δηλαδή χώρο να βγει προς τα έξω και να διαλυθεί, να απομακρυνθεί σταδιακά, τότε δημιουργεί διάφορα θέματα και επηρεάζει άμεσα και έμμεσα την γενικότερη υγεία του οργανισμού. Αυτό ακριβώς είναι που πολύ συχνά βιώνουν τα παιδιά στην εξεταστική περίοδο. 

Το “αρνητικό” στρες λοιπόν επηρεάζει τα παιδιά αρνητικά και μπορεί να προκαλέσει έντονα ψυχοσωματικά συμπτώματα (πονοκεφάλους, εμετούς, πόνους στο στομάχι κ.α.) Επιπλέον δεν είναι καθόλου παραγωγικό καθώς μειώνει την ικανότητα συγκέντρωσης και εστίασης της προσοχής, προκαλεί νοητικό μπέρδεμα και δυσχεραίνει τη λειτουργία της μνήμης – δεν επιτρέπει την εύκολη αποθήκευση της νέας γνώσης αλλά και την ανάσυρση της ήδη υπάρχουσας. 

Όπως καταλαβαίνουμε, η ανάγκη για σωστή διαχείριση του στρες είναι αναγκαία τόσο για τη διαφύλαξη της υγείας όσο και για τη μέγιστη και καλύτερη απόδοση του ατόμου. Αυτό που χρειάζεται το άτομο μεταξύ άλλων, είναι έναν ήρεμο και καθαρό νου. 

Οι πρακτικές mindfulness προσφέρουν μια γεμάτη και αποτελεσματική εργαλειοθήκη αυτή την δύσκολη περίοδο. Θα αναφέρουμε μερικές ασκήσεις που μπορούν να εκτελούνται καθημερινά ως ένας τρόπος νοητικής ενδυνάμωσης, αλλά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε μια έκτακτη στιγμή όπως για παράδειγμα ένα νοητικό μπλακ ουτ, όταν ξαφνικά κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης δεν θυμόμαστε τίποτα και το συναίσθημα του πανικού απλώνεται όλο και περισσότερο. Mindfulness εδώ μας ενδιαφέρει ως μια μέθοδος νοητικής προπόνησης. Είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να γυμνάσουμε το μυ του μυαλού. Οι νοητικές ασκήσεις εξασκούν την ικανότητα εστίασης και συγκέντρωσης της προσοχής επιτρέποντας μετά στο άτομο να χρησιμοποιήσει αυτήν την ικανότητα οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Επιπλέον δημιουργούν τις κατάλληλες νοητικές συνθήκες για τη μάθηση, ενισχύοντας την σωστή λειτουργία της μνήμης, και βγάζοντας το μυαλό από τον “αυτόματο πιλότο”. Βοηθούν επίσης στην διαχείριση των σκέψεων (ειδικότερα των αρνητικών) ρυθμίζοντας τις σχετικές εγκεφαλικές λειτουργίες. Έτσι συμβάλλουν στη μείωση του υπερβολικού στρες. Οι πρακτικές mindfulness καλλιεργούν την ικανότητα της παρατήρησης και της επίγνωσης, και εδώ αναφερόμαστε τόσο στον κόσμο γύρω μας όσο και στον εαυτό μας φυσικά. Αυτή η επίγνωση μας προσφέρει τη συνειδητοποίηση (τη γνώση).

Σύντομη άσκηση mindfulness 1

Στρέψτε την προσοχή στην αναπνοή και κάντε 10 αναπνευστικούς κύκλους ισόχρονης αναπνοής. Μετρήστε ίσο χρόνο και στην εισπνοή και στην εκπνοή. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα δάχτυλα των χεριών για να μετράτε τους αναπνευστικούς κύκλους.

Σύντομη άσκηση mindfulness 2

Με την εισπνοή στρέφουμε την προσοχή στον αυχένα και στην πλάτη. Με την εκπνοή χαλαρώνουμε και απομακρύνουμε την ένταση που υπάρχει σε αυτές τις περιοχές. Επαναλαμβάνουμε 3 εώς 5 κύκλους αναπνοής. Μπορούμε να κάνουμε το ίδιο στην περιοχή του προσώπου.

Κοιλιακή τετράγωνη αναπνοή

Η προσοχή στρέφεται στην περιοχή της κοιλιάς. Εισπνέουμε και εκπνέουμε σε ίσο χρόνο προσθέτωντας ίσο χρόνο κρατήματος της αναπνοής μετά την εισπνοή. Γεμίστε την κοιλιά, φουσκώστε την, επιτρέψτε στον αέρα να κατέβει χαμηλά και βαθιά στην κοιλιά. Αδειάστε, αφού κρατήσετε τον αέρα στην κοιλιά, σαν να αφήνετε τον αέρα από ένα μπαλόνι να βγει χωρίς να το σπρώχνετε. Επαναλάβετε 7 φορές.

S.T.O.P.

Stop – Σταμάτα ό,τι κάνεις.

Take a breath – Εστίασε στην αναπνοή. Πάρε μερικές συνειδητές αναπνοές, σταδιακά αυξάνοντας τη διάρκεια της εκπνοής.

 Observe – Παρατήρησε (αναγνώριση) τι συμβαίνει: σωματικές αισθήσεις, σκέψεις, συναίσθημα.

Proceed – Προχώρα. Κάνε το επόμενό σου βήμα.

Όλες οι ασκήσεις γίνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά είναι καλό να επαναλαμβάνονται αρκετές φορές στη διάρκεια της ημέρας. Βάλτε μια υπενθύμιση στο κινητό και όταν ακούτε τον ήχο της, θα ξέρετε πως είναι η ώρα για μια παύση και μια σύντομη άσκηση. 

Μερικές ακόμα γενικές προτάσεις για αυτή την περίοδο: 

• Κάντε διαλείμματα στο διάβασμα.Οι έρευνες έχουν αποδείξει πως έτσι μαθαίνουμε καλύτερα. 
• Κοιμηθείτε καλά. Ο ύπνος είναι σημαντικός για τη σωστή νοητική λειτουργία.
• Να τρώτε σωστά. Προσπαθηστε να καταναλώνετε αρκετά φρούτα και λαχανικά και να πίνετε αρκετό νερό. 
• Δημιουργήστε χρόνο για κάποια σωματική άσκηση. Μπορεί να είναι απλό περπάτημα ή το αγαπημένο σας σπορ. Η άσκηση βοηθάει στην εκτόνωση του στρες. Επιπλέον οι πολλές ώρες διάβασμα αναγκαστικά μειώνουν τις ώρες που το σώμα βρίσκεται σε κίνηση. 
• Παρατηρήστε τον εαυτό σας. Αναγνωρίστε τις στιγμές που δυσκολεύεστε και φροντίστε τον εαυτό σας. Μιλήστε με τους φίλους σας ή με τους γονείς σας. Μοιραστείτε. Αν νιώσετε πως έχετε κλατάρει, πάτε μια βόλτα ή δείτε μια ταινία. 
• Επιβραβεύστε τον εαυτό σας για την προσπάθεια που κάνετε. Αυτό θα σας δώσει το κουράγιο να συνεχίσετε. 

Τέλος κάτι πολύ σημαντικό. Διαχείριση των σκέψεων. Ένα μεγάλο μέρος του στρες προέρχεται από τις ίδιες μας τις σκέψεις. Δοκιμάστε να τις “δείτε” από απόσταση. Αυτή είναι μια δύσκολη άσκηση στην αρχή, αλλά μην τα παρατάτε. Θέλει συνεχόμενη εξάσκηση για να αλλάξει η παλιά αντίληψη. 

Σας εύχομαι καλή δύναμη και καλή επιτυχία!

Από την Άννα Γ.

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Τι είναι η μητέρα; Είναι μια λέξη με τόσες πολλές ενδιαφέρουσες έννοιες…Μητέρα είναι εκείνη που γεννά ένα παιδί, εκείνη που μεγαλώνει με αγάπη και γλυκύτητα ένα παιδί που δεν έχει γεννήσει η ίδια, σαν να είναι δικό της παιδί. Εκείνη που αναγνωρίζει ότι τα παιδιά της ανήκουν στον κόσμο και αφήνει ν’ ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο, χωρίς να τα θεωρεί προέκταση του εαυτού της. Εκείνη που νιώθει όλα τα παιδιά του κόσμου παιδιά της χωρίς διακρίσεις. Εκείνη που τροφοδοτεί με αγάπη οποιοδήποτε δημιούργημά της, ένα βιβλίο, μια επιχείρηση, ένα πρότζεκτ. Μητέρα σημαίνει δημιουργώ με αγάπη και φροντίζω με τρυφερότητα.

Η Ημέρα της Μητέρας ξεκίνησε από την Anna Javis στις αρχές του 20ου αιώνα. Γιορτάζεται τη 2η Κυριακή του Μαΐου και σύμφωνα με την ίδια ο σκοπός της είναι “να τιμήσεις την καλύτερη μητέρα που έχει ζήσει ποτέ: τη δική σου.” 

Πραγματικά για τον καθένα μας η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσαμε να έχουμε, είναι η μητέρα μας. Κι ας μην μας καταλαβαίνει πάντα. Κι ας νιώθουμε ότι μας πιέζει πολλές φορές. Κι ας αγχώνεται με το παραμικρό. Κι ας εκνευριζόμαστε μαζί της κάπου κάπου. Είναι εκείνη που μας έφερε στον κόσμο, που μας έδωσε σάρκα και οστά, που μας φιλοξένησε στο ίδιο της το σώμα. Είτε είναι δίπλα μας, είτε όχι μας άνοιξε την πόρτα για να μπούμε στο γήινο κόσμο. Η μητέρα μας είναι ο πρώτος άνθρωπος που αντικρίζουμε όταν ερχόμαστε στη ζωή. Είναι η πρώτη επαφή μας με την αγάπη.

Ταιριάζουμε όλοι με τη μητέρα μας; Ναι, αλλά όχι πάντα με τον τρόπο που θα περιμέναμε να ταιριάζουμε μαζί της…Το μόνο σίγουρο είναι ότι μαθαίνουμε από κείνη και μαθαίνει από μας. Συχνά δέχομαι την ερώτηση: “Είχες πάντα καλή σχέση με τη μαμά σου;” Η απάντησή μου είναι πάντα η ίδια: “Την καλύτερη!”

Έχω την τύχη να έχω μία μαμά με την οποία είμαστε εκ διαμέτρου αντίθετες. Είναι μια γήινη ύπαρξη που ενσάρκωσε ένα εξωγήινο πλάσμα. Εκείνη κοιτούσε τη γη κι εγώ τα σύννεφα. Εκείνη ήταν πρακτική κι εγώ ακολουθούσα την έμπνευση. Εκείνη περπατούσε κι εγώ πετούσα. Κάπως έτσι ήταν τα πρώτα χρόνια της ζωής με τη μαμά μου. Μετά αρχίσαμε να μαθαίνουμε η μία από την άλλη…Από κείνη έμαθα να γειώνομαι, να κάνω τις ιδέες μου πράξη και να πατάω στα πόδια μου, κάνοντας ένα βήμα τη φορά. 

Η μαμά μου είναι η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσα να έχω σ’ αυτή τη ζωή, γιατί με προκαλεί να διευρυνθώ και εξελιχθώ. Ευχαριστώ μαμά μου για την ανεκτίμητη παρουσία σου…είσαι λίγο πιο πάνω από βασίλισσα…

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας (6 Μαϊου) ξεκίνησε από τη Mary Evans το 1922, μετά τη νίκη της ενάντια στη νευρική ανορεξία. Αντιπροσωπεύει την αποδοχή των φυσικών διαφόρων και της ποικιλομορφίας του ανθρώπινου σώματος. Αποτελεί ένα μήνυμα για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην υγεία μας μια στερητική μια ανορθόδοξη δίαιτα.

Πολλές γυναίκες περνούν μεγάλο μέρος της εφηβείας και της ενήλικης ζωής τους κάνοντας εξαντλητικές δίαιτες. Ο λόγος; Τα πρότυπα ομορφιάς που πλασάρονται ως ιδανικά στον κόσμο της μόδας. Αυτά τα μη ρεαλιστικά πρότυπα οδηγούν πολλές γυναίκες σε επικίνδυνες δίαιτες και διατροφικές διαταραχές.

Θυμάμαι μια παιδική μου φίλη που πάντα έκανε αυστηρή δίαιτα, γιατί “φοβόταν μην παχύνει” όπως έλεγε. Μεγαλώνοντας με μία μαμά που βρισκόταν πάντα σε άκρως στερητική δίαιτα, υιοθέτησε κι εκείνη την ίδια στάση απέναντι στη διατροφή, θεωρώντας την φυσιολογική. Θυμάμαι και τη δική μου “κακή” σχέση με το φαγητό στο παρελθόν. Ναι…η αλήθεια είναι ότι η σχέση μου με το φαγητό γινόταν όλο και καλύτερη, όσο περισσότερο καλλιεργούσα την αυτεπίγνωσή μου. Έμαθα να ακούω το σώμα μου και τις ανάγκες του.

Στην ενήλικη ζωή μου το φαγητό ήταν μια αυτόματη διαδικασία, που άλλοτε κάλυπτε την φυσική και άλλοτε τη συναισθηματική μου πείνα, επομένως η ποιότητά του δεν η καλύτερη δυνατή. Όταν ξεκίνησα την πρακτική της yoga και έβαλα τη φυσική άσκηση στην καθημερινότητά μου η αντίληψή μου για τη διατροφή άρχισε να αλλάζει. Άρχισα να αισθάνομαι τι είδους τροφή χρειάζεται το σώμα μου. Άρχισα να καταλαβαίνω πότε πραγματικά πεινάω και πότε η πείνα μου ήταν στην πραγματικότητα η ανάγκη του σώματός μου για νερό. Σταδιακά το σώμα μου ζητούσε πιο ελαφρύ και λίγο επεξεργασμένο φαγητό, φυσικά και αυθόρμητα, χωρίς να κάνω δίαιτα ή να στερούμαι. Αυτό άλλαξε θεαματικά την καθημερινότητά μου. Βελτιώθηκε η ποιότητα του ύπνου μου, η διάθεση και η αντοχή μου. Άρχισα να νιώθω πιο υγιής και δυνατή και φυσικά το σώμα μου έγινε πιο ελαστικό.

Αυτή είναι και η λύση για κάθε διατροφική διαταραχή, νομίζω. Να συνδεθούμε ξανά με το σώμα μας και να έχουμε πραγματική επαφή του. Να καταλάβουμε ότι είναι κομμάτι μας και να πάψουμε να το αντιμετωπίζουμε σαν κάτι ξένο. Να το αγκαλιάσουμε και να το φροντίσουμε ουσιαστικά. Να το αποδεχτούμε και να αποκωδικοποιήσουμε τα μηνύματα που μας δίνει. Το σώμα μας είναι το όχημα για κάθε βίωμα και μας δείχνει πού ακριβώς βρισκόμαστε. Ξέρει ποιες τροφές χρειάζεται και ποιες το επιβαρύνουν και μας το δείχνει!  

Το σώμα μας ανταποκρίνεται σε κάθε σκέψη ή συναίσθημά μας και σε κάθε εξωτερικό ερέθισμα. Το σώμα μας είναι το σπίτι μας σε αυτή τη ζωή και από αυτό το σπίτι δεν μπορούμε να μετακομίσουμε. Θα αφήναμε το σπίτι μας απεριποίητο ή βρώμικο; Γιατί λοιπόν να ταλαιπωρούμε το σώμα μας γεμίζοντάς το ενοχές, ντροπή και στερήσεις;

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Senior Partner at Brain Up Business Consultants

Corporate & Life – NLP Coach, Marte Meo Practitioner, Counselling Psychology 

Μια αλήθεια που ζει ανάμεσα μας και λέγεται άγχος. 

Αμέτρητα βιβλία αυτοβοήθειας καθώς και αρκετά διαδικτυακά σάιτ που προσφέρουν μια μεγάλη ποικιλία τεχνικών αντιμετώπισής του. Αρκεί και μόνο να πληκτρολογήσει κανείς στο google  την «αντιμετώπιση κρίσεων πανικού» για να διαπιστώσει πάνω από 37.000 αποτελέσματα. 

Εσάς, σας έχει απασχολήσει; 

 Λίγα λόγια για το άγχος. 

Τόσο το άγχος, όσο και το αδερφάκι του ο πανικός, γεννιούνται από τον φόβο. Ο φόβος είναι από τους αρχαιότερους αμυντικούς μηχανισμούς για την επιβίωσή μας και, μας στηρίζει να αποφεύγουμε επικίνδυνες καταστάσεις ή ακόμη και να αναπτύσσουμε προ δραστικές συμπεριφορές έναντι αυτών. 

Το άγχος ορίζεται ως ένα συναίσθημα δυσφορίας, αγωνίας και ανησυχίας για κάποιο επικείμενο γεγονός, με αβέβαιη έκβαση. Εμφανίζεται κάθε φορά που ο εγκέφαλός μας δεν διαθέτει αρκετές πληροφορίες, ώστε να προβλέψει το μετά, το μέλλον και το παρακάτω.  Αυτή επομένως η αβεβαιότητα, είναι εύκολο να γεννήσει ιστορίες φόβου, μιας και το μυαλό επεξεργάζεται διάφορα σενάρια για το τι επρόκειτο στο μέλλον να συμβεί. 

Το άγχος, όπως άλλωστε όλα τα συναισθήματα, είναι μεταδοτικό. Έτσι λοιπόν, μπορεί να προκύψει μια «κοινωνική μόλυνση» εύκολα και μάλιστα ως εξής: Το δικό μας άγχος να μεταφερθεί σε κάποιον άλλο καθώς και το αντίστροφο. Είναι εύκολο να συμβεί αυτό. Πώς; Ένα απλό παράδειγμα από την καθημερινότητα μας: Τα άσχημα νέα των τηλεοπτικών δελτίων,  δυσάρεστες ειδήσεις κλπ., που διακινούνται με γρήγορους ρυθμούς και «σπέρνουν τον πανικό».

Λίγα λόγια για την εμφάνιση του άγχους 

Όταν αδυνατούμε να ελέγχουμε το άγχος μας τότε μας κάνει την επίσκεψή του, το ξαδερφάκι του ο πανικός και συχνά αναπτύσσουμε υπερβολικές ή και ακραίες συμπεριφορές. Έχοντας επηρεαστεί για τα καλά από την αβεβαιότητα και τον φόβο για του τι θα γίνει μετά, ο διακόπτης της λογικής πέφτει! 

Στο σημείο αυτό,  εσείς τι σκέψεις κάνετε; Τι λέτε στον εαυτό σας; Μπορούμε να διαχειριστούμε τον πανικό; 

Υπάρχουν επιλογές; 

Φυσικά και υπάρχουν! Μπορούμε να σπάσουμε αυτό τον κύκλο, συνειδητοποιώντας τα εξής:  Για αρχή και, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, χρειάζεται να αναγνωρίσουμε ότι ο πανικός μας χτύπησε την πόρτα. Αμέσως μετά, να παρατηρήσουμε σε τι βαθμό μας έχει επηρεάσει και τι είδους συμπεριφορές, δράσεις αναπτύσσουμε. Ακολουθώντας τα παραπάνω βήματα, στηρίζουμε τον εαυτό μας καλύτερα, ώστε να αξιολογήσει εάν η συγκεκριμένη συμπεριφορά μας βοηθά να επιβιώσουμε ή εάν μας οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. 

Αποκτώντας επίγνωση για το πόσο αντιπαραγωγικό είναι το άγχος όταν κάνει την εμφάνισή του στη ζωή μας καθώς και πόσο επιβλαβείς είναι οι συνέπειές του,  τότε μπορούμε να λάβουμε συνειδητές αποφάσεις. Μπορούμε να επιλέξουμε να εστιάσουμε στα θετικά και όχι στα αρνητικά. Για παράδειγμα, όσο περισσότερο επιλέγουμε να μοιραζόμαστε στο κλείσιμο της ημέρας τι πήγε καλά και τι μας άρεσε, θα παίρνουμε όλο και μεγαλύτερη απόσταση από αγχωτικές καταστάσεις και εμπειρίες. Το  μυαλό μας έτσι, εκπαιδεύεται και αναπτύσσει αυτόματες αντιδράσεις στο να κινείται προς τα «θετικά» συναισθήματα, μόνο και μόνο γιατί έτσι αισθανόμαστε καλύτερα.  

Να ξεκαθαρίσω στο σημείο αυτό, πως η εύκολη λύση δεν είναι να σκεφτόμαστε μόνο τα ευχάριστα και να «κουκουλώνουμε» το πρόβλημα! 

Ας είναι όμως αυτή μια θετική αρχή, που θα μας ενδυναμώσει και θα μας δώσει τους κατάλληλους «πόρους» δύναμης, ώστε να διερευνήσουμε τις αιτίες στην προσωπικότητά μας ή και στο περιβάλλον μας που ευθύνονται για τη δημιουργία του άγχους. 

Είμαι στη διάθεση σας και μπορείτε να μου στείλετε τα σχόλιά σας, τις παρατηρήσεις σας εάν κάτι από τα παραπάνω σας φάνηκαν χρήσιμα ή σας ενέπνευσαν για μια αλλαγή. 

Σας αποχαιρετώ, θυμίζοντάς σας πως το άγχος, θα είναι τόσο επιζήμιο, όσο εμείς θα του επιτρέψουμε να υπάρχει στη ζωή μας. 

Katerina Moschou

Senior Partner at Brain Up Business Consultants 

Corporate & Life-NLP Coach, 

Practitioner Marte Meo,

Σύμβουλος Μεθοδολογίας Belbin

Διπλωματούχος Συμβουλευτικής Ψυχολογίας

64, I. Apostolopoulou  str. 152 31, Chalandri
Tel.: (+30) 213.08.87.910
Mobile: (+30) 695.99.96.813
Email address: katerina.moschou@brainup.gr
Personal Blog: https://www.kalotaxido.gr/

https://www.brainup.gr/

Main Home