Την ημέρα των γενεθλίων κάποιοι λένε πως γιορτάζει και η μητέρα και το παιδί, που φέρνει στον κόσμο.  Είναι διπλή γιορτή. Στα γενέθλια ενθυμούμαστε και γιορτάζουμε την ημέρα της γέννησής μας. Μπορεί να μη θυμόμαστε συνειδητά τι έγινε τότε αλλά κάτι μπορούμε να αντιληφθούμε από αυτά που έχουμε ακούσει και μάθει. Λένε μάλιστα πως η ψυχή μας επιλέγει τους 2 γονείς μας. Σας ευχαριστώ! Αισθανόμαστε μέσα από την κοιλιά ακόμη το τι γίνεται και στη σύλληψη παίρνουμε χαρακτηριστικά του dna μας. Από άπειρη συνειδητότητα…τσουπ προσγειωνόμαστε στον πλανήτη ΓΗ, με ένα ουάαα να δείξει ότι όλα πήγαν καλά! Από άυλο πνεύμα αποκτήσαμε και σώμα, όργανα, μέλη, λειτουργίες, αισθήσεις, συναισθήματα για να χαιρόμαστε τη χαρά της ύπαρξης, την ίδια τη Ζωή που είναι ένα ξεχωριστό Δώρο στον καθένα από εμάς. Είμαστε και μοναδικοί αλλά και μοιάζουμε. Αλήθεια πώς γιορτάζετε την ύπαρξη; Δε χρειάζονται πολλά αρκετές φορές, καθώς στα απλά υπάρχει πολλή σοφία και ομορφιά. Αυτή τη θάλασσα για παράδειγμα, δε γίνεται..θα τη γευτούμε μετά. Ο καθένας μας γνωρίζει, νιώθει τι είναι αυτό που του δίνει χαρά. Και μόνο που υπάρχουμε και αναπνέουμε καθημερινά  είναι χαρά.

Γενέθλια επίσης μπορεί να έχει και μια ιδέα σας…να, καλή ώρα όπως εμάς. Πριν 2 χρόνια εγκαινιάσαμε το site του pandaforkids και σαν concept ξεκίνησε το 2015 σε μια σχολή χορού..Παρακάτω μου λέει ότι θα συνεχίσει το γράψιμο ο Χαρούλης, το panda. Για να δούμε.

“Γεια χαράαα! Να ‘μαι κι εγώ! Είμαι το project της Εύης από πάνω…Φήμες λένε πως φέρνω χαρά στα παιδιά…μμμ…για να πάμε λίγο πίσω στο χρόνο όμως..πώς ξεκίνησαν όλα αυτά…στη μαμά μου άρεσε να τραγουδά, να κάνει χαρούμενους τους μικρούς και τους μεγάλους με μια δραστηριότητα, ένα μάθημα αγγλικών, μια κατασκευή, ένα τραγουδάκι βρε παιδί μου…λαλαλα…στη Θεσσαλονίκη. Κάποια στιγμή πιάστηκε η μέση της τόσο πολύ που δεν μπορούσε ούτε στα μαθήματα να πηγαίνει, ούτε να μπει μέσα στο αυτοκίνητο με ευκολία. Χρειαζόταν να βρει λύσεις. Έτσι πέρα από την κλασσική ιατρική ακολούθησε κι άλλες μεθόδους που άνοιγαν νέες προοπτικές στο σώμα και στο πνεύμα. Γράφτηκε στη yoga, στη yogaforkids..και τσουπ κάπου εδώ βρήκε κι εμένα όταν με έφερε στο μάθημα η κυρία Ολυμπία σε σχολή χορού. Χρειαζόταν να έχουν και κουκλάκια τα παιδιά βλέπετε! Τότε της ήρθε μια ιδέα…μια και δεν έκανε πολλά δημιουργικά εκείνο το διάστημα όπως είπαμε…χρειαζόταν ανάσα, δημιουργικότητα, έμπνευση και έτσι δημιουργησε το pandaforkids το 2015 συμπεριλαμβάνοντας δημιουργικές δραστηριότητες για τα παιδιά σε Κδαπ, φροντιστήριο, εκδηλώσεις, μαθήματα και γιορτές. Άρχισε να με φωτογραφίζει παντού με αισιόδοξα μηνύματα για τα παιδιά.. Άλλοι χαμογελούσαν, άλλοι απορούσαν τι κάνει τώρα…ευτυχώς είχαμε θετικό feedback από τα παιδιά που έχουν ανοιχτή  καρδούλα με φαντασία και έτσι συνέχισε… Καθώς δεν καθόταν στα αυγά της ,και ήθελε κι άλλο να βελτιώσει τη ζωή της παρακολούθησε για πολύ καιρό σεμινάρια και εκπαίδευση Life Coaching. Προσαρμόζοντάς τη στα παιδιά.. όνειρό μας είναι να βλέπουμε ευτυχισμένα παιδιά που αξιοποιούν τις ικανότητές τους, πιστεύουν στον εαυτό τους και εκπληρώνουν τα όνειρά τους στη πραγματικότητα! Με το Life Coaching for Kids έχουμε μια ποικιλία τρόπων για να το καταφέρετε αυτό παιδιά! Αμέ..θα χαρώ να γνωριστούμε κι απο κοντά…γιούχουου..τώρα είμαι στο νησί. Δίνω το λόγο πάλι στην Εύη..’

Γενέθλια λοιπόν…γέννηση…δημιουργία…ξεκίνημα του άθλου..της σπουδαίας πράξης της ενσάρκωσης…χαρά της ύπαρξης…Άνθρωπος, αναπνοή, παιδί, μωρό, σύλληψη, ιδέα, project, μητέρα γη, στιγμή, σύμπαν, Αγάπη, Δημιουργός, συνδημιουργός, σύνολο ανθρώπων, συνύπαρξη,  αντίκτυπος στη συλλογική συνειδητότα. Ό,τι σημαίνει για τον καθένα. Ένα ξεκίνημα, μια αλλαγή, μια γέννηση ιδέας, ένα επίτευγμα. Λένε μάλιστα ότι γεννιόμαστε 2 φορές..η δεύτερη είναι όταν καταλάβουμε τον σκοπό μας, τη συνεισφορά μας στην ανθρωπότητα. Ή και πολλές…όταν πέφτουμε και σηκωνόμαστε ξανά είναι σαν να ξαναγεννιόμαστε. Στο Τώρα. Άραγε μπορούμε; Έχουμε τη θέληση; Το εσωτερικό κίνητρο; Κλείνοντας, θα προσθέσουμε μια ρήση του αγαπημένου Steven Pressfield καθώς έπεσε ξανά στα χέρια μας το βιβλίο ‘ Ο πόλεμος της Τέχνης’ όπου ενθαρρύνει τους ανθρώπους να πραγματοποιήσουν το δημιουργικό σκοπό της Ζωής τους.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. ΜΗ ΜΑΣ ΣΤΕΡΕΙΤΕ ΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΑΣ. ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ.

Χαρούμενα γενέθλια φίλοι μας!

Από την Άννα Γ.

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Τι είναι η μητέρα; Είναι μια λέξη με τόσες πολλές ενδιαφέρουσες έννοιες…Μητέρα είναι εκείνη που γεννά ένα παιδί, εκείνη που μεγαλώνει με αγάπη και γλυκύτητα ένα παιδί που δεν έχει γεννήσει η ίδια, σαν να είναι δικό της παιδί. Εκείνη που αναγνωρίζει ότι τα παιδιά της ανήκουν στον κόσμο και αφήνει ν’ ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο, χωρίς να τα θεωρεί προέκταση του εαυτού της. Εκείνη που νιώθει όλα τα παιδιά του κόσμου παιδιά της χωρίς διακρίσεις. Εκείνη που τροφοδοτεί με αγάπη οποιοδήποτε δημιούργημά της, ένα βιβλίο, μια επιχείρηση, ένα πρότζεκτ. Μητέρα σημαίνει δημιουργώ με αγάπη και φροντίζω με τρυφερότητα.

Η Ημέρα της Μητέρας ξεκίνησε από την Anna Javis στις αρχές του 20ου αιώνα. Γιορτάζεται τη 2η Κυριακή του Μαΐου και σύμφωνα με την ίδια ο σκοπός της είναι “να τιμήσεις την καλύτερη μητέρα που έχει ζήσει ποτέ: τη δική σου.” 

Πραγματικά για τον καθένα μας η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσαμε να έχουμε, είναι η μητέρα μας. Κι ας μην μας καταλαβαίνει πάντα. Κι ας νιώθουμε ότι μας πιέζει πολλές φορές. Κι ας αγχώνεται με το παραμικρό. Κι ας εκνευριζόμαστε μαζί της κάπου κάπου. Είναι εκείνη που μας έφερε στον κόσμο, που μας έδωσε σάρκα και οστά, που μας φιλοξένησε στο ίδιο της το σώμα. Είτε είναι δίπλα μας, είτε όχι μας άνοιξε την πόρτα για να μπούμε στο γήινο κόσμο. Η μητέρα μας είναι ο πρώτος άνθρωπος που αντικρίζουμε όταν ερχόμαστε στη ζωή. Είναι η πρώτη επαφή μας με την αγάπη.

Ταιριάζουμε όλοι με τη μητέρα μας; Ναι, αλλά όχι πάντα με τον τρόπο που θα περιμέναμε να ταιριάζουμε μαζί της…Το μόνο σίγουρο είναι ότι μαθαίνουμε από κείνη και μαθαίνει από μας. Συχνά δέχομαι την ερώτηση: “Είχες πάντα καλή σχέση με τη μαμά σου;” Η απάντησή μου είναι πάντα η ίδια: “Την καλύτερη!”

Έχω την τύχη να έχω μία μαμά με την οποία είμαστε εκ διαμέτρου αντίθετες. Είναι μια γήινη ύπαρξη που ενσάρκωσε ένα εξωγήινο πλάσμα. Εκείνη κοιτούσε τη γη κι εγώ τα σύννεφα. Εκείνη ήταν πρακτική κι εγώ ακολουθούσα την έμπνευση. Εκείνη περπατούσε κι εγώ πετούσα. Κάπως έτσι ήταν τα πρώτα χρόνια της ζωής με τη μαμά μου. Μετά αρχίσαμε να μαθαίνουμε η μία από την άλλη…Από κείνη έμαθα να γειώνομαι, να κάνω τις ιδέες μου πράξη και να πατάω στα πόδια μου, κάνοντας ένα βήμα τη φορά. 

Η μαμά μου είναι η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσα να έχω σ’ αυτή τη ζωή, γιατί με προκαλεί να διευρυνθώ και εξελιχθώ. Ευχαριστώ μαμά μου για την ανεκτίμητη παρουσία σου…είσαι λίγο πιο πάνω από βασίλισσα…

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Το μοντέλο S.M.A.R.T. goal. Το μοντέλο αυτό είναι ακρωνύμιο των παρακάτω λέξεων και αποτελεί έναν εύχρηστο οδηγό για γονείς/εκπαιδευτικούς και παιδιά.

• SPECIFIC – ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ. Οριοθετώ τον στόχο μου. Π.χ. Να γίνω πολύ καλός παίχτης στο σκάκι.
• MEASURABLE – ΜΕΤΡΗΣΙΜΟΣ. Ό,τι μετριέται αυξάνει τη δυνατότητα υλοποίησης καθώς και την ανάληψη της προσωπικής ευθύνης. Π.χ. Γνωρίζω ότι θα έχω εκπληρώσει τον στόχο μου όταν θα έχω αρχίσει να παίζω πολύ καλά στις κατηγορίες που επιθυμώ.
• ACHIEVABLE – ΕΦΙΚΤΟΣ. Γίνεται να επιτευχθεί ο στόχος μου ακολουθώντας τα εξής βήματα. Π.χ. (1) Να μελετήσω τεχνικές για να βελτιώνομαι. (2) Να παρακολούθήσω μαθήματα σκάκι (3) Να παίζω συχνά.
• RELEVANT – ΣΧΕΤΙΚΟΣ. Ο στόχος μου χρειάζεται να είναι σχετικός με εμένα και τις αξίες μου. Π.χ. Είμαι ευτυχισμένος/η όταν παίζω σκάκι και κάνω καινούργιους φίλους σε τουρνουά. Επίσης, με βοηθάει να συγκεντρώνομαι, να έχω απόδοση στα μαθήματα και να συνεργάζομαι με άλλα παιδιά.
• TIME ORIENTED – ΧΡΟΝΙΚΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΣ. Οι προθεσμίες που βάζουμε δίνουν δυναμική στους στόχους μας. Π.χ. Θα έχω γίνει πολύ καλός στο σκάκι σε 6 μήνες από τώρα.

Το μυστικό είναι να βάζουμε μικρούς στόχους για να πετύχουμε τους Μεγάλους. Και να θυμόμαστε να βγαίνουν από την Καρδιά! Προέρχονται από την καρδιά και τους υλοποιούμε με το μυαλό. Μη ξεχάσεις να επιβραβεύεις τον εαυτό σου για τις μικρές σου Νίκες και την εκπλήρωση των πρώτων σου στόχων, όσο μικροί κι αν είναι αυτοί. Κάνουμε ένα βήμα τη φορά. Μια δασκάλα μας προτείνει να βάζουμε σφραγιδούλες στο χέρι κάθε φορά που εκπληρώνουμε κάτι. Να…τώρα που γράφουμε για εσάς αυτό το άρθρο πάμε να βάλουμε μία! 🙂

” WHERE ATTENTION GOES, ENERGY FLOWS”

Κείμενο και εικονογράφηση του βιβλίου: Μαρίνα Γιώτη

Εκδόσεις: διόπτρα

Ο Γέτι είναι ο φανταστικός φίλος ενός αγοριού. Το ακολουθεί σε όλες τις δραστηριότητες και μπορεί να πει μόνο μια λέξη! Τη λέξη ΑΚΟΜΗ. Σιγά σιγά το αγόρι ανακαλύπτει πως αυτή η λέξη έχει την ικανότητα να μεταμορφώσει τη ζωή του καθώς όταν τη χρησιμοποιεί, ο ίδιος του προσπαθεί, το μυαλό του δυναμώνει και στο τέλος τα καταφέρνει.

Το βιβλίο εμπνέεται από τη θεωρία Growth Vs Fixed Mindset η οποία βασίζεται στις έρευνες της ψυχολόγου Carol Dweck. Στο βιβλίο της Mindset: The New Psychology of Success, μας μιλάει για δύο είδη νοοτροπίας: τη σταθερή νοοτροπία (fixed mindset)  και τη νοοτροπία ανάπτυξης (growth mindset).

Ποιες είναι οι συνέπειες της σκέψης ότι η νοημοσύνη, η προσωπικότητα και οι σκέψεις είναι κάτι σταθερό σε αντίθεση με κάτι που μπορεί να αναπτυχθεί;

Κατά τη σταθερή νοοτροπία (fixed mindset) οι ικανότητες των παιδιών θεωρούνται αμετάβλητες και αυτό οδηγεί σε μια τάση να αποφεύγουν τις προκλήσεις και να τα παρατάνε εύκολα στα εμπόδια. Η έννοια της προσπάθειας δε βρίσκεται στο επίκεντρο, ενώ τα ταλέντα και η “εξυπνάδα” θεωρούνται σαν κάτι που κληρονομήθηκαν και δεν μπορούν να αλλάξουν. Η επιβράβευση θεωρείται επισφράγιση της έμφυτης νοημοσύνης τους, ενώ η αποφυγή της αποτυχίας και το κυνήγι της επιτυχίας είναι ένας τρόπος να μείνουν ασφαλείς στη ζώνη άνεσης (comfort zone). Η κριτική δε λαμβάνεται υπόψη και η επιτυχία των άλλων θεωρείται απειλή. Ως αποτέλεσμα, μπορούν να σταθεροποιηθούν νωρίς και να επιτύχουν λιγότερα από το πλήρες δυναμικό τους.

Σύμφωνα με τη νοοτροπία ανάπτυξης (growth mindset) η νοημοσύνη και οι ικανότητες των παιδιών μπορούν να αναπτυχθούν και αυτό οδηγεί σε μια επιθυμία να μαθαίνουν, ν’ αγκαλιάζουν τις προκλήσεις και να εξακολουθούν να υφίστανται ενόψει των αποτυχιών. Η συνεχής προσπάθεια, αφοσίωση και πρακτική εξάσκηση είναι μέρος αυτής της νοοτροπίας ενώ υπάρχει δεκτικότητα στην κριτική, η οποία χρησιμοποιείται εποικοδομητικά. Τα παιδιά βρίσκουν μαθήματα και έμπνευση στην επιτυχία των άλλων. Σαν αποτέλεσμα, φτάνουν σε ολοένα και υψηλότερα επίπεδα επίτευξης. Όλα αυτά τους δίνουν μια μεγαλύτερη αίσθηση ελεύθερης βούλησης, βγαίνοντας έξω από το οικείο και βαδίζοντας στο καινούργιο, στο άγνωστο γι’αυτά, ακόμη.

Σε μια ομιλία της στο Tedx, η ψυχολόγος Carol Dweck αναφέρεται σε ένα γυμνάσιο στο Σικάγο όπου οι μαθητές έπρεπε να περάσουν ένα συγκεκριμένο αριθμό μαθημάτων για να αποφοιτησουν, και στην περίπτωση που δεν περνούσαν ένα μάθημα, έπαιρναν το βαθμό “Όχι ακόμα”. Μία τέτοια αξιολόγηση δείχνει σαφώς ότι είναι σε μια καμπύλη μάθησης, σε μια εξέλιξη, δίνοντάς τους ένα μονοπάτι για το μέλλον..

Όλοι εμείς οι ενήλικες εκπαιδευτικοί, γονείς και όχι μόνο, καλούμαστε να επαινούμε όχι μόνο τη νοημοσύνη και το ταλέντο, αλλά τη διαδικασία στην οποία συμμετέχουν τα παιδιά: την προσπάθειά τους, την εστίασή τους, την επιμονή και τη βελτίωσή τους. Αυτός ο έπαινος διαδικασίας δημιουργεί  παιδιά που είναι ανθεκτικά και συνεχίζουν ν’ανακαλύπτουν νέους κόσμους παρόλες τις προκλήσεις που συναντούν.

 Από τη Χαρά Ναούμ, μαμά δυο μικρών αγοριών, καθηγήτρια Γαλλικών και ποιήτρια (Η τέχνη του αίματος, εκδ. Στίξις, 2020, Τα βράδια πίσω απ’ τα πουλιά, εκδ. Μανδραγόρας, 2015 και Άγρυπνες αντιλόπες, εκδ. Μανδραγόρας, 2013).

Είναι πλέον γεγονός ότι η διαδικασία της διάπλασής μας μοιάζει ρευστή, κυλάει στον χρόνο και η ροή της επηρεάζεται από εκατοντάδες σημαντικές και ασήμαντες λεπτομέρειες. Κάθε μικρό παιδί είναι εκ φύσεως ένα ανοιχτό πολύπτυχο, όπου χέρια γεμάτα αντιφάσεις γράφουν την παρουσία του στον κόσμο.

Αν σκύψουμε και παρατηρήσουμε πως λάμπει από καθαρότητα ένα λευκό πολύπτυχο, προτού γεμίσει με χρώματα, αποχρώσεις, αρμονίες και αντιθέσεις, θα εκπλαγούμε από τη μοναδικότητα και την πλαστικότητά του. Η ατομική ελευθερία της επιλογής των σχεδίων και των χρωμάτων αποτελεί αξία που θα έπρεπε να προβάλλεται και να σκορπίζει το φως της επάνω στα πράγματα που περιβάλλουν τον καθένα από εμάς. Γιατί ερχόμαστε αυτόφωτοι στη γη, έμπλεοι ενθουσιασμού να ανακαλύψουμε και να αποκαλυφθούμε. Αρκεί να αφεθούμε να το κάνουμε.

Η παραβίαση των κανόνων και η αυθαίρετη ερμηνεία των πάντων είναι ελευθερία έμφυτη και συνυφασμένη με την παιδική ψυχή ήδη από την προσχολική ηλικία. Δεν είναι, άλλωστε, καθόλου τυχαίο το γεγονός, ότι η παιδική ποίηση, όταν δεν συνδέεται με ανώφελους διδακτισμούς και άσκοπες ερμηνευτικές προσεγγίσεις, αγγίζει με ιδιαίτερα άμεσο τρόπο τους μικρούς μυσταγωγούς, μέσα από την απουσία φανερών κανόνων – τα όρια ανάμεσα στην κυριολεξία και τη μεταφορά είναι συχνά ρευστά – και το απροσδόκητο που την χαρακτηρίζει. Όταν το ζητούμενο είναι το ξάφνιασμα και το ξάφνιασμα η κινητήριος δύναμη της ενασχόλησης με οτιδήποτε προάγει τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, τα παιδιά προσχολικής ηλικίας δεν μπορούν παρά να αγκαλιάσουν, να βιώσουν αγόγγυστα με σώμα και με νου, να αγαπήσουν. Γιατί πρέπει να πάρουμε ως δεδομένο ότι τα μικρά παιδιά αγαπούν την ποίηση.

Το ασυναγώνιστο συναίσθημα της απελευθέρωσης που χαρίζει η παιδική ποίηση μπορεί να προέλθει μονάχα μέσω ψυχαγωγικών οδών και όχι μέσα από προϋπάρχουσες, ήδη διαγεγραμμένες συλλογιστικές πορείες και προσωπικά κατασταλάγματα εγχειριδίων.

«Η αποθέωση άλλοτε της ρητορικής και άλλοτε της ερμηνευτικής σχολής οδήγησαν σε μια περιοριστική και καταπιεστική προσέγγιση της ποίησης, η οποία έθρεψε μια σειρά από αρνητικά στερεότυπα που συνοδεύουν διαχρονικά σε παγκόσμια κλίμακα τον ποιητικό λόγο: δυσνόητος, στριφνός, υπερφίαλος, ανόητος, περιττός, ελιτίστικος.» [1]

Η προσπάθεια καθοδηγούμενης προσέγγισης και εκλογίκευσης του παραλόγου της ποιητικής γραφής, που κατακρεουργεί κάθε απόπειρα ατομικής πρόσληψης της μαγείας και τη συνακόλουθη δοκιμή αναδημιουργίας, έχει εξοβελίσει σε μεγάλο βαθμό την προθυμία για ενασχόληση με την ποίηση, ήδη από το Δημοτικό.

Ο αφοπλιστικός παιδικός αυθορμητισμός θα όφειλε να είναι όχημα και οδηγός σε κάθε απόπειρα νοηματοδότησης έξω από νόρμες και αυθεντίες. Τα ζητούμενα να είναι η απόλαυση και η κάθαρση. Η απελευθέρωση και η εκτόνωση του παιδικού συναισθήματος. Το παιχνίδι με τις λέξεις. Η ποίηση ως σωματική εμπειρία, ως χορογραφία των λέξεων.

Ας διαβάσουμε, λοιπόν, ποιήματα με τα παιδιά με δημιουργική διάθεση, έχοντας ως πρωταρχικό σκοπό τη διασκέδαση και την ανταλλαγή πληθώρας συναισθημάτων που αναδίδονται από το άκουσμα παράξενων λέξεων, επαναλήψεων, παράδοξων συνταιριασμών και νοημάτων. Εκτός από τη χαρά της ανακάλυψης ενός διαφορετικού σύμπαντος, αυτού του μοναδικού σύμπαντος που ιχνογραφείται στο εκάστοτε ποίημα, ας επωφεληθούν τόσο τα παιδιά μας όσο κι εμείς από τις αναρίθμητες δυνατότητες που διαθέτει μια γλώσσα, καθώς πολλές από τις λέξεις που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας, ανάλογα με το πλαίσιο στο οποίο τίθενται μέσα στο ποίημα, αλλάζουν, ψηλώνουν ή κονταίνουν, μικραίνουν ή μακραίνουν, ένα είναι το βέβαιο…παρασέρνουν μικρούς μα και μεγάλους!

΄

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ (4-6 ετών)

Ακολουθεί, ως παράδειγμα, μια πρόταση σχετικά με το πώς θα ήταν ωφέλιμο για μικρά παιδιά και τους γονείς/δασκάλους τους να διαβάσουν ένα ποίημα. Πώς αλλιώς; Παίζοντας, συζητώντας, λερώνοντας χέρια, πλάθοντας νέα, ολοκαίνουργια σύμπαντα.

Ας πάρουμε το παρακάτω ποίημα της Θέτιδος Χορτιάτη, από την ποιητική συλλογή Τα λέω τ’ ουρανού, εκδ. Δια Βίου, 2007:

Σοκολατόσπιτο

Σ’ ένα σοκολατόσπιτο

με τοίχους σοκολάτα

σοκολατένια έπιπλα

σοκολατένια πιάτα

ένα σοκολατόπαιδο

μια σοκολατογάτα

σοκολατομαγείρευαν

σοκολατοσαλάτα

με σοκολατοσάπουνο

για σοκολατοπάστρα

κάνουν σοκολατόλουτρα

μοιάζουν σοκολατάστρα

μα η σοκολατοδίαιτα

και η σοκολατοκούρα

φέρνει σοκολατόπονο

σοκολατοκαζούρα

1. Διαβάζουμε δυνατά το ποίημα όσες φορές επιθυμεί το παιδί. Στη συνέχεια, του ζητάμε να επαναλάβει όσες σοκολατολέξεις θυμάται. Αν, για παράδειγμα, επαναλάβει τις λέξεις «σοκολατομαγείρευαν» και «σοκολατοσαλάτα», του ζητάμε να συγκεντρώσει όσα μικρά αντικείμενα (ακόμα και τρόφιμα) του θυμίζουν σοκολάτα επάνω στο τραπέζι και να αρχίσουμε την διασκεδαστική παρασκευή της πιο ευφάνταστης…σοκολατοσαλάτας.
2. Αρπάζουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για τις τροφές και την αξία τους. Ποια τρόφιμα είναι ωφέλιμα για τον οργανισμό και ποια είναι καλό να μην καταναλώνονται τόσο συχνά ωστέ να μην προκαλέσουν «σοκολατόπονο»!
3. Σημειώνουμε τις σοκολατολέξεις που εντυπωσιάζουν περισσότερο το παιδί και ξεκινάμε μαζί τη δημιουργία ενός νέου σοκολατοποιήματος:

Π.χ. με τις λέξεις «σοκολατοσάπουνο», «σοκολατάστρα»:

Ένα σοκολατόνειρο                                                                    

είδα εχθές το βράδυ                            

με σοκολατοσάπουνο                                                                   

έπλεναν το φεγγάρι

Με σοκολάτα γέμισαν

Και τα σοκολατάστρα

Και έμοιαζαν μες στα σκοτεινά

Σαν σοκολατοκάστρα

[1] Δ. Κόκκινος, «Σε αναζήτηση της χαμένης ποιητικής απόλαυσης: Επαναπροσδιορίζοντας τη λειτουργία του ποιητικού λόγου στο πλαίσιο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης», στο ηλ. περιοδικό Κείμενα, τ. 28.

Οι 10 συνήθειες που θα βοηθήσουν τα παιδιά να διαχειριστούν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά τους

Ο ΚΡΥΦΟΣ ΜΟΥ ΧΙΜΠΑΤΖΗΣ είναι ένα ριζοσπαστικό εκπαιδευτικό βιβλίο που μπορούν να μελετήσουν τα παιδιά είτε μόνα τους είτε παρέα με έναν ενήλικα. Παρουσιάζονται ιδέες και προτάσεις πάνω στο πώς μπορούν να αναπτύξουν οι μικροί μας ήρωες εποικοδομητικές συνήθειες. Οι επιστημονικές πληροφορίες  δίνονται μέσα από ευχάριστες δραστηριότητες και μαζί με την εικονογράφιση του Jeff Battista, το βιβλίο αποτελεί έναν πρακτικό σύμμαχο προκειμένου τα παιδιά να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους προκλήσεις. Ο καθηγητής Peters εξηγεί απλοποιημένα τη νευροεπιστήμη του εγκεφάλου ώστε να γίνει κατανοητή, προτείνοντας δέκα απλές συνήθειες μέσα από τις αντίστοιχες ενότητες. Έχοντας υπόψη πως ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, ο συγγραφέας μας υπογραμμίζει από την εισαγωγή ακόμη, πως είναι πολύ σημαντικό ο καθένας να επιλέξει μόνος του τι θα αξιοποιηθεί καλύτερα για εκείνον και το παιδί του.

Το προτείνουμε από καρδιάς!

Εκδόσεις: διόπτρα

Μετέπειτα αρκετοί από τους  μεγάλους αποσυνδέσαμε με τον τρόπο μας το σχολείο από τη ΧΑΡΑ. Μα το σχολείο είναι τα ίδια τα παιδιά! Εμείς έχουμε να ενθυμηθούμε και να μάθουμε μέσα από αυτά. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να είμαστε πλάι τους, πλάι τους ναι. Να τα διευκολύνουμε να βγάλουν προς τα έξω αυτό που ήδη είναι. Όλα τα παιδιά γεννιούνται με τα μοναδικά τους ταλέντα. Ρωτάμε τα παιδιά τι θέλουν να γίνουν όταν μεγαλώσουν! Και αρχίζουν να ψάχνουν έξω από αυτά… ‘Κάτι πρέπει να γίνω άρα δεν ΕΙΜΑΙ. Κάτι πρέπει να γίνω, κάτι πρέπει να γίνω….’ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ Η ΧΑΡΑ! ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ! ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ! ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ! ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΘΟΣ ΑΠΕΙΡΩΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΚΛΙΣΕΩΝ! Δε χρειάζεται να ψάχνουν τι θα γίνουν…Θα  αναγνωρίσουν και θα νιώσουν το σκοπό τους  ΑΝ δεν τους κόψουμε εμείς οι μεγάλοι τη ΧΑΡΑ. Τη ΧΑΡΑ που μας θυμίζουν τα παιδιά, αν τα επιτρέψουμε… Έτσι θα βγούμε από έναν ατέρμονο κύκλο και θα ζήσουμε το παιχνίδι της ζωής στη ΧΑΡΑ που ΗΔΗ είμαστε καθώς γεννηθήκαμε μαζί της. Απλά το ξεχάσαμε. Τα παιδιά το ξέρουν. Οι μεγάλοι ξαναθυμόμαστε..

Ας αναλογιστούμε πόσο μπορεί να αλλάξει όλη η πορεία της μέρας μας και ολόκληρης της ζωής μας μετέπειτα βήμα βήμα, αν απλά πριν σηκωθούμε ή πριν κοιμηθούμε το βράδυ αρχίσουμε να νιώθουμε πραγματικά ευγνώμονες για αυτά που είμαστε και που έχουμε ΗΔΗ. Μπορούμε να εκφράσουμε ευγνωμοσύνη για την υγεία μας, το κρεβάτι μας, το τρεχούμενο καθαρό νερό, τη στέγη, το φαγητό μας, τη δυνατότητα μόρφωσης, τους φίλους μας, κάτι που έχουμε καταφέρει, καθώς και τόσα άλλα ακόμη, ανεκτίμητης αξίας.

Ευγνωμοσύνη θα λέγαμε ότι είναι η αναγνώριση όλων των καλών στη ζωή μας καθώς και τα συναισθήματα που συντροφεύουν αυτά. Ένα παιχνίδι με λέξεις που προτείνω για εσάς και τα παιδιά (7+) είναι αυτό που ακολουθεί. Υλικά που θα χρειαστούμε: ένα χρωματιστό χαρτόνι, μαρκαδόρους και μπόλικη φαντασία!

Γράφουμε την έννοια ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ κάθετα και βρίσκουμε λέξεις οριζόντια, που αρχίζουν με τα γράμματά της και για τις οποίες νιώθουμε ευγνώμονες! Για παράδειγμα: Από το γράμμα Ε, νιώθω ευγνώμων για την Ελευθερία, από το γράμμα Υ, νιώθω ευγνώμων για την Υγεία και ούτω καθεξής. Αντίστοιχα για τους μικρούς μας ήρωες, βρίσκουμε λέξεις όπως Επιτραπέζιο παιχνίδι, Υλικά ζωγραφικής και τα λοιπά! Είναι ένας τρόπος με τον οποίο μπορούν να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους, να νιώσουν όμορφα και να κάνουν πρακτική στην ορθογραφία λέξεων. Η ζωγραφική έρχεται να συμπληρώσει την άσκηση σε περίπτωση που θελήσουν να ζωγραφίσουν τις λέξεις που θα βρουν ή ακόμη και να τις σχηματίσουν με πλαστελίνη! Φυσικά μπορούν να βρουν λέξεις έξω από τα όρια των γραμμάτων της λέξης Ευγνωμοσύνης. Τα ζωάκια, η παιδική χαρά, η φύση, ένα αγαπημένο τους παιχνίδι, μια μπάλα… Μπορείτε απλά να τα ενθαρρύνετε, αυτά θα βρουν κάτι για το οποίο χαίρονται! Αυτό που έχει σημασία είναι το συναίσθημα που θα αισθανθούν καθώς και το πόσο ευτυχισμένα είναι ήδη!

Το βράδυ πριν κοιμηθούν…. και πριν τους πείτε ‘καληνύχτα’ θυμίστε τους 3 όμορφα γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της μέρας και για τα οποία μπορούν να νιώσουν Ευγνωμοσύνη….

Senior Partner at Brain Up Business Consultants

Corporate & Life – NLP Coach, Marte Meo Practitioner, Counselling Psychology 

Τι αφορά το σημερινό «ταξίδι»; Θα μπορούσα να σας γράψω ίσως τα ένα από τα πιο «δημοφιλή» αιτήματα για όλους όσους επιθυμούν να πετύχουν αλλαγές στη ζωή τους. Πιο συγκεκριμένα, τη χρήση του νοήματος στην εργασία μας, στην προσωπική και οικογενειακή ζωή καθώς και στις κοινωνικές μας σχέσεις. Ας ορίσω το πλαίσιο που δεν είναι άλλο πέρα από το «Σκοπό» μας.

Έχετε αναρωτηθεί ποια είναι τα συστατικά της «κόλλας» που ενώνουν τα όνειρά σας με την απαιτητική και γεμάτη προκλήσεις καθημερινότητά σας; 

Ας σταθούμε λιγάκι στα ακόλουθα: 

Πιο συγκεκριμένα τι σημαίνει για εσάς η δέσμευση ή η παραμονή σε μια εργασία ή και σε μια σχέση; Έχετε αναλογιστεί τι είναι αυτό που ανάβει το εσωτερικό σας φυτίλι, ώστε να παίρνετε απόλαυση;  Παίρνετε απόλαυση στις σχέσεις και στις συνεργασίες σας ή μήπως όχι; Από την άλλη έχετε αξιολογήσει τους ρόλους που καθημερινά υποστηρίζετε και τι πραγματικά σας συνδέει με αυτούς; Για παράδειγμα πώς αυτοί οι ρόλοι συμβάλλουν στο να γίνετε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σας;  Όσον αφορά τις στρατηγικές της αυτορρύθμισής σας, πόσο πραγματικά σας ωφελούν; Δηλαδή, πόσο καλά σας θωρακίζουν, προκειμένου να αισθάνεστε ότι ορίζετε τον εαυτό σας;  

Αν σε όλα τα παραπάνω έχετε δώσει απαντήσεις που σας ευχαριστούν, τότε δεν έχετε λόγο να προχωρήσετε παρακάτω. Κρατήστε μόνο τις ευχές μου για ένα Καλοτάξιδο 2021!

Η αλήθεια είναι πως η πανδημία, ενίσχυσε την ανάγκη να πιαστούμε από κάτι μεγαλύτερο. Να στηριχτούμε στα πέρα από τα προφανή. Να αναζητήσουμε ακόμη πιο σπουδαίους «προορισμούς». Να ακούσουμε με την καρδιά μας -μιας και μόνο έτσι ακούμε καλά- τις ανάγκες μας και να δώσουμε σε αυτές ένα αλλιώτικο νόημα. Ποια είναι λοιπόν η συμβολή ενός σκοπού στη ζωή μας; 

Πέρα από τις όποιες επίσημες ή και ανεπίσημες έρευνες, πέρα από τη στατιστική που μας παρέχει το προβάδισμα να κατανοήσουμε ή και να προβλέψουμε τις επερχόμενες τάσεις, η αλήθεια είναι πως και η προσωπική μας εμπειρία, αρκεί για να μας φανερώσει αλήθειες. Αλήθειες που διαπραγματευόμαστε καθημερινά στη σχέση που διατηρούμε με τον εαυτό μας και με τους άλλους. 

Αρκετοί άνθρωποι δεν κάνουν αυτό που αγαπούν. Άλλοι γιατί φοβούνται και άλλοι γιατί δεν έχουν ανακαλύψει τι πραγματικά αγαπούν. Ας σταθούμε στον επιχειρησιακό κόσμο. Στην ερώτηση «Πώς και διάλεξες αυτή την εργασία»,  η εμπειρία μου σε αρκετές περιπτώσεις, έχει ως εξής. Διαπιστώνω πως συγχρονίζεται το βλέμμα των ατόμων που βρίσκονται απέναντί μου με τη συχνότητα που εκπέμπει προβληματισμό. Υπάρχουν και ορισμένοι που καταλήγουν να απαντήσουν στο «πώς» κάνουν αυτό που κάνουν και όχι στο «γιατί» το επέλεξαν ως επάγγελμα.  

Όταν άλλοτε ρωτώ, στελέχη (από διαφορετικές αγορές και βιομηχανίες) να μου περιγράψουν το αντικείμενο της εργασίας τους, διαπιστώνω πως πνίγονται στις ίδιες τους τις απαντήσεις. Οι περιγραφές τους, αφορούν τις πολύωρες συναντήσεις τους, τις σκληρές διαπραγματεύσεις στην καθημερινότητά τους, τη διαχείριση της ομάδας τους και συνήθως καταλήγουν να μιλήσουν για τον τίτλο που αναφέρει η επαγγελματική τους κάρτα. Αλήθεια μόνο αυτό είμαστε; Ένας τίτλος σε μια κάρτα; Μια ιδιότητα σκέτη όπως φίλος, σύντροφος, εργαζόμενος, συνεργάτης κλπ;  Όχι, μην το δεχτείτε αυτό για εσάς, είσαστε κάτι πολύ περισσότερο.

Όλοι έχουν ένα σκοπό και ο δικός σας σκοπός, η δική σας αποστολή, είναι το μεγάλο σας «ΓΙΑΤΙ». Είναι ο λόγος που όλοι οι υπόλοιποι στόχοι αποκτούν νόημα, καθώς είναι άμεσα συνδεδεμένοι μαζί σας. Ο σκοπός μας είναι ο λόγος που ξυπνάμε το πρωί, προτού χτυπήσει το ξυπνητήρι.  Έστω ότι η ζωή είναι ένα παιχνίδι.  Εάν δεν ξέρει κάποιος το σκοπό του παιχνιδιού, δεν μπορεί να νικήσει. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Δεν μπορεί να το ευχαριστηθεί. Νόημα βρίσκει κανείς στη ζωή -εργασιακή, προσωπική, οικογενειακή- μόνο όταν έχει βρει το νόημα της ζωής του. 

Όταν κάνουμε αυτό που αγαπάμε, κερδίζουμε στο παιχνίδι που λέγεται ζωή. Το μόνο που μας απομένει μετά είναι να συντηρήσουμε το σκορ και οι όποιες αγωνίες μας περιορίζονται στο να μην τελειώσει. Κάθε φορά που παίζουμε το αγαπημένο μας παιχνίδι, στενοχωριόμαστε που τελείωσε ακόμη και όταν είμαστε εμείς αυτοί που κερδίζουμε. Ο σκοπός μας είναι το ύψιστο νόημα, για αυτό ανακαλύψτε τον ή αποφασίστε τον. Να θυμάστε πως, από τη στιγμή που ο σκοπός σας ξεκινά και υλοποιείται, παύει να είναι μόνο δικός σας. Ανήκει και σε εκείνους που τον συνδημιουργούν μαζί σας. 

Βρείτε την «πυξίδα» σας και ακολουθήστε  το στόχο σας. Η πυξίδα μας δείχνει την κατεύθυνση. Μας προτρέπει όχι απαραίτητα να φτάσουμε κάπου αλλά να συνεχίσουμε να προχωράμε, ακόμη και όταν χάνουμε! Ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο για να εκπληρώσουμε το σκοπό μας. Στο «ταξίδι» μας, αξίζει να προοδεύουμε, να δίνουμε, να παίρνουμε και να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο! Αποδυναμώστε τους φόβους σας με τα όνειρά σας. Καμία δικαιολογία δεν ευσταθεί στο δικαστήριο της ζωής. Για αυτό γράψτε τη δική σας ιστορία.  Αφήστε το μελάνι να ποτίσει το βιβλίο σας με εικόνες ικανοποίησης και χαράς.  

Ένας σύντομος χάρτης, για την ανακάλυψη του σκοπού σας: 

1. Σκεφτείτε τι θέλετε να δημιουργήσετε για εσάς, την οικογένειά σας, την κοινωνία σας, τον κόσμο, την εργασία σας.
2. Πότε νιώσατε να παίρνετε πραγματική ευχαρίστηση σε καθέναν από αυτούς τους τομείς;
3. Τι είναι αυτό που σας ωθεί στο να δίνετε τον καλύτερό σας εαυτό; 
4. Εντοπίστε 3 έως 5 δυνατές στιγμές από το παρελθόν σας. Στιγμές που αισθανθήκατε ότι αναλάβατε και φέρατε εις πέρας κάτι μεγαλύτερο από αυτό που σας αναλογούσε. Κάτι που για εσάς είχε ιδιαίτερο νόημα. Αναλογιστείτε πώς μπορεί να συνδέεστε με αυτή σας την εμπειρία.

Στους νέους μήνες που έρχονται σας εύχομαι να εντοπίσετε το σκοπό σας και να απολαύσετε την διαδρομή προς αυτόν. Ας είναι για εσάς η νέα χρονιά, που το «ΤΙ» σας και το «ΓΙΑΤΙ» σας, βρίσκουν τον τρόπο να υλοποιηθούν! Καλοτάξιδο το 2021! 

Personal blog: www.kalotaxido..gr

 www.brainup.gr 

Email: Katerina.moschou@brainup.gr

Tel.: (+30) 695 999 6813

Adress: 64, I. Apostolopoulou, 152 31, Chalandri