Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας (6 Μαϊου) ξεκίνησε από τη Mary Evans το 1922, μετά τη νίκη της ενάντια στη νευρική ανορεξία. Αντιπροσωπεύει την αποδοχή των φυσικών διαφόρων και της ποικιλομορφίας του ανθρώπινου σώματος. Αποτελεί ένα μήνυμα για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην υγεία μας μια στερητική μια ανορθόδοξη δίαιτα.

Πολλές γυναίκες περνούν μεγάλο μέρος της εφηβείας και της ενήλικης ζωής τους κάνοντας εξαντλητικές δίαιτες. Ο λόγος; Τα πρότυπα ομορφιάς που πλασάρονται ως ιδανικά στον κόσμο της μόδας. Αυτά τα μη ρεαλιστικά πρότυπα οδηγούν πολλές γυναίκες σε επικίνδυνες δίαιτες και διατροφικές διαταραχές.

Θυμάμαι μια παιδική μου φίλη που πάντα έκανε αυστηρή δίαιτα, γιατί “φοβόταν μην παχύνει” όπως έλεγε. Μεγαλώνοντας με μία μαμά που βρισκόταν πάντα σε άκρως στερητική δίαιτα, υιοθέτησε κι εκείνη την ίδια στάση απέναντι στη διατροφή, θεωρώντας την φυσιολογική. Θυμάμαι και τη δική μου “κακή” σχέση με το φαγητό στο παρελθόν. Ναι…η αλήθεια είναι ότι η σχέση μου με το φαγητό γινόταν όλο και καλύτερη, όσο περισσότερο καλλιεργούσα την αυτεπίγνωσή μου. Έμαθα να ακούω το σώμα μου και τις ανάγκες του.

Στην ενήλικη ζωή μου το φαγητό ήταν μια αυτόματη διαδικασία, που άλλοτε κάλυπτε την φυσική και άλλοτε τη συναισθηματική μου πείνα, επομένως η ποιότητά του δεν η καλύτερη δυνατή. Όταν ξεκίνησα την πρακτική της yoga και έβαλα τη φυσική άσκηση στην καθημερινότητά μου η αντίληψή μου για τη διατροφή άρχισε να αλλάζει. Άρχισα να αισθάνομαι τι είδους τροφή χρειάζεται το σώμα μου. Άρχισα να καταλαβαίνω πότε πραγματικά πεινάω και πότε η πείνα μου ήταν στην πραγματικότητα η ανάγκη του σώματός μου για νερό. Σταδιακά το σώμα μου ζητούσε πιο ελαφρύ και λίγο επεξεργασμένο φαγητό, φυσικά και αυθόρμητα, χωρίς να κάνω δίαιτα ή να στερούμαι. Αυτό άλλαξε θεαματικά την καθημερινότητά μου. Βελτιώθηκε η ποιότητα του ύπνου μου, η διάθεση και η αντοχή μου. Άρχισα να νιώθω πιο υγιής και δυνατή και φυσικά το σώμα μου έγινε πιο ελαστικό.

Αυτή είναι και η λύση για κάθε διατροφική διαταραχή, νομίζω. Να συνδεθούμε ξανά με το σώμα μας και να έχουμε πραγματική επαφή του. Να καταλάβουμε ότι είναι κομμάτι μας και να πάψουμε να το αντιμετωπίζουμε σαν κάτι ξένο. Να το αγκαλιάσουμε και να το φροντίσουμε ουσιαστικά. Να το αποδεχτούμε και να αποκωδικοποιήσουμε τα μηνύματα που μας δίνει. Το σώμα μας είναι το όχημα για κάθε βίωμα και μας δείχνει πού ακριβώς βρισκόμαστε. Ξέρει ποιες τροφές χρειάζεται και ποιες το επιβαρύνουν και μας το δείχνει!  

Το σώμα μας ανταποκρίνεται σε κάθε σκέψη ή συναίσθημά μας και σε κάθε εξωτερικό ερέθισμα. Το σώμα μας είναι το σπίτι μας σε αυτή τη ζωή και από αυτό το σπίτι δεν μπορούμε να μετακομίσουμε. Θα αφήναμε το σπίτι μας απεριποίητο ή βρώμικο; Γιατί λοιπόν να ταλαιπωρούμε το σώμα μας γεμίζοντάς το ενοχές, ντροπή και στερήσεις;

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων.

Κάθε χρόνο στις 29 Απριλίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Ευχής. Είναι ευκαιρία να γιορτάσουμε τις ευχές σε κάθε μορφή! Ευχές που δεν έχουν πραγματοποιηθεί ακόμη, αλλά και όσες έχουν ήδη γίνει πραγματικότητα. Η ευχή είναι η δυνατή επιθυμία που έχουμε για κάτι. Όλοι μας έχουμε διαφορετικές ευχές…καλή υγεία, χρήματα, αγάπη, ελευθερία, ευτυχία, παγκόσμια ειρήνη.

Έχουμε ευχές για τον εαυτό μας, αλλά και για τους άλλους. Έχουμε όμως καλές ευχές και προθέσεις για όλους κάθε στιγμή; Λοιπόν, μπορούμε να προσφέρουμε μόνο ό,τι έχουμε ήδη. Επομένως αν δεν έχουμε καλές ευχές για τον εαυτό μας είναι δύσκολο να έχουμε καλές ευχές για άλλους ανθρώπους.

Αν βλέπουμε τις συνθήκες της ζωής μας και σκεφτόμαστε «Δεν είμαι αρκετά καλός/ή…συνεχώς αποτυγχάνω!» το μόνο που καταφέρνουμε είναι να μην συνειδητοποιούμε τις απεριόριστες δυνατότητές μας. Αν όμως στρέψουμε την προσοχή μας προς τα μέσα και συνδεθούμε με τον πραγματικό εαυτό μας, θα αρχίζουν να αναδύονται πιο θετικές σκέψεις. Αρχίζουμε να βιώνουμε τις αρετές μας και τις μοναδικές μας ποιότητες και γεμίζουμε αγάπη και χαρά, που απλώνουμε γύρω μας.

Όσο πιο πολύ εμβαθύνουμε στον εαυτό μας, τόσο πιο παραγωγικές γίνονται οι σκέψεις μας. Δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για σκέψεις που σπαταλούν την ενέργειά μας, οπότε αυτόματα έχουμε καλές ευχές για τους άλλους και θέλουμε το καλό τους. Ακόμα κι όταν εντοπίζουμε κάτι δυσάρεστο στο περιβάλλον μας, το αντιμετωπίζουμε με καλή θέληση και αγνό συναίσθημα, χωρίς επικρίσεις.

Το να θέλουμε το καλό των άλλων δεν είναι μόνο να είμαστε ευγενικοί και να κάνουμε καλές σκέψεις για τους άλλους. Σημαίνει να τους υποστηρίζουμε στις δύσκολες στιγμές, να τους δίνουμε ελπίδα και να τους βοηθάμε να βρουν τη δύναμή τους. Σημαίνει να τους αποδεχόμαστε, χωρίς να τους απορρίπτουμε όταν κάνουν κάποιο λάθος. Η καλή μας θέληση απέναντι στους άλλους αντικατοπτρίζεται στην καθημερινή μας συμπεριφορά απέναντί τους.

Όταν πραγματικά θέλουμε το καλό των άλλων, τους εμπνέουμε να γίνονται καλύτεροι και να είναι ο εαυτός τους, προσπαθούμε να τους ανεβάζουμε και τους βοηθάμε να ακτινοβολούν το εσωτερικό τους φως. Αντιμετωπίζουμε με αυτό τον τρόπο τους ανθρώπους; Είναι κάτι που αξίζει να σκεφτούμε!

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Senior Partner at Brain Up Business Consultants

Corporate & Life – NLP Coach, Marte Meo Practitioner, Counselling Psychology 

Μια αλήθεια που ζει ανάμεσα μας και λέγεται άγχος. 

Αμέτρητα βιβλία αυτοβοήθειας καθώς και αρκετά διαδικτυακά σάιτ που προσφέρουν μια μεγάλη ποικιλία τεχνικών αντιμετώπισής του. Αρκεί και μόνο να πληκτρολογήσει κανείς στο google  την «αντιμετώπιση κρίσεων πανικού» για να διαπιστώσει πάνω από 37.000 αποτελέσματα. 

Εσάς, σας έχει απασχολήσει; 

 Λίγα λόγια για το άγχος. 

Τόσο το άγχος, όσο και το αδερφάκι του ο πανικός, γεννιούνται από τον φόβο. Ο φόβος είναι από τους αρχαιότερους αμυντικούς μηχανισμούς για την επιβίωσή μας και, μας στηρίζει να αποφεύγουμε επικίνδυνες καταστάσεις ή ακόμη και να αναπτύσσουμε προ δραστικές συμπεριφορές έναντι αυτών. 

Το άγχος ορίζεται ως ένα συναίσθημα δυσφορίας, αγωνίας και ανησυχίας για κάποιο επικείμενο γεγονός, με αβέβαιη έκβαση. Εμφανίζεται κάθε φορά που ο εγκέφαλός μας δεν διαθέτει αρκετές πληροφορίες, ώστε να προβλέψει το μετά, το μέλλον και το παρακάτω.  Αυτή επομένως η αβεβαιότητα, είναι εύκολο να γεννήσει ιστορίες φόβου, μιας και το μυαλό επεξεργάζεται διάφορα σενάρια για το τι επρόκειτο στο μέλλον να συμβεί. 

Το άγχος, όπως άλλωστε όλα τα συναισθήματα, είναι μεταδοτικό. Έτσι λοιπόν, μπορεί να προκύψει μια «κοινωνική μόλυνση» εύκολα και μάλιστα ως εξής: Το δικό μας άγχος να μεταφερθεί σε κάποιον άλλο καθώς και το αντίστροφο. Είναι εύκολο να συμβεί αυτό. Πώς; Ένα απλό παράδειγμα από την καθημερινότητα μας: Τα άσχημα νέα των τηλεοπτικών δελτίων,  δυσάρεστες ειδήσεις κλπ., που διακινούνται με γρήγορους ρυθμούς και «σπέρνουν τον πανικό».

Λίγα λόγια για την εμφάνιση του άγχους 

Όταν αδυνατούμε να ελέγχουμε το άγχος μας τότε μας κάνει την επίσκεψή του, το ξαδερφάκι του ο πανικός και συχνά αναπτύσσουμε υπερβολικές ή και ακραίες συμπεριφορές. Έχοντας επηρεαστεί για τα καλά από την αβεβαιότητα και τον φόβο για του τι θα γίνει μετά, ο διακόπτης της λογικής πέφτει! 

Στο σημείο αυτό,  εσείς τι σκέψεις κάνετε; Τι λέτε στον εαυτό σας; Μπορούμε να διαχειριστούμε τον πανικό; 

Υπάρχουν επιλογές; 

Φυσικά και υπάρχουν! Μπορούμε να σπάσουμε αυτό τον κύκλο, συνειδητοποιώντας τα εξής:  Για αρχή και, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, χρειάζεται να αναγνωρίσουμε ότι ο πανικός μας χτύπησε την πόρτα. Αμέσως μετά, να παρατηρήσουμε σε τι βαθμό μας έχει επηρεάσει και τι είδους συμπεριφορές, δράσεις αναπτύσσουμε. Ακολουθώντας τα παραπάνω βήματα, στηρίζουμε τον εαυτό μας καλύτερα, ώστε να αξιολογήσει εάν η συγκεκριμένη συμπεριφορά μας βοηθά να επιβιώσουμε ή εάν μας οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. 

Αποκτώντας επίγνωση για το πόσο αντιπαραγωγικό είναι το άγχος όταν κάνει την εμφάνισή του στη ζωή μας καθώς και πόσο επιβλαβείς είναι οι συνέπειές του,  τότε μπορούμε να λάβουμε συνειδητές αποφάσεις. Μπορούμε να επιλέξουμε να εστιάσουμε στα θετικά και όχι στα αρνητικά. Για παράδειγμα, όσο περισσότερο επιλέγουμε να μοιραζόμαστε στο κλείσιμο της ημέρας τι πήγε καλά και τι μας άρεσε, θα παίρνουμε όλο και μεγαλύτερη απόσταση από αγχωτικές καταστάσεις και εμπειρίες. Το  μυαλό μας έτσι, εκπαιδεύεται και αναπτύσσει αυτόματες αντιδράσεις στο να κινείται προς τα «θετικά» συναισθήματα, μόνο και μόνο γιατί έτσι αισθανόμαστε καλύτερα.  

Να ξεκαθαρίσω στο σημείο αυτό, πως η εύκολη λύση δεν είναι να σκεφτόμαστε μόνο τα ευχάριστα και να «κουκουλώνουμε» το πρόβλημα! 

Ας είναι όμως αυτή μια θετική αρχή, που θα μας ενδυναμώσει και θα μας δώσει τους κατάλληλους «πόρους» δύναμης, ώστε να διερευνήσουμε τις αιτίες στην προσωπικότητά μας ή και στο περιβάλλον μας που ευθύνονται για τη δημιουργία του άγχους. 

Είμαι στη διάθεση σας και μπορείτε να μου στείλετε τα σχόλιά σας, τις παρατηρήσεις σας εάν κάτι από τα παραπάνω σας φάνηκαν χρήσιμα ή σας ενέπνευσαν για μια αλλαγή. 

Σας αποχαιρετώ, θυμίζοντάς σας πως το άγχος, θα είναι τόσο επιζήμιο, όσο εμείς θα του επιτρέψουμε να υπάρχει στη ζωή μας. 

Katerina Moschou

Senior Partner at Brain Up Business Consultants 

Corporate & Life-NLP Coach, 

Practitioner Marte Meo,

Σύμβουλος Μεθοδολογίας Belbin

Διπλωματούχος Συμβουλευτικής Ψυχολογίας

64, I. Apostolopoulou  str. 152 31, Chalandri
Tel.: (+30) 213.08.87.910
Mobile: (+30) 695.99.96.813
Email address: katerina.moschou@brainup.gr
Personal Blog: https://www.kalotaxido.gr/

https://www.brainup.gr/

Main Home

«Εκτονώνω το εσωτερικό μου παιδί», μπορεί να πείτε, χοροπηδώντας στο πάρκο, κυνηγώντας τον συγκάτοικό σας μέσα από το σπίτι, ή βουτώντας στην πισίνα με τα ρούχα σας.

Το εσωτερικό μας παιδί, συνδέεται με προηγούμενες εμπειρίες και αναμνήσεις αθωότητας, παιχνιδιάρικης διάθεσης και δημιουργικότητας, καθώς και ελπίδας για το μέλλον. Επιπλέον, αποτελεί έκφραση της εμπειρίας μας σε όλα τα στάδια της ζωής μας . Χαρακτηρίζεται επίσης και ως πηγή δύναμης, καθώς οι πρώιμες εμπειρίες μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή σας ως ενήλικας.

Ο καθένας από εμάς έχει ένα εσωτερικό παιδί ή έναν τρόπο ύπαρξης. Η επαφή μαζί του μπορεί να συμβάλλει στην ευημερία της ζωής μας. Όταν όμως το παιδί μέσα μας τραυματιστεί, μπορεί να αντιμετωπίσει προκλήσεις ως ενήλικας, ειδικά όταν πυροδοτείται από γεγονότα που φέρνουν αναμνήσεις από το παρελθόν.Είστε έτοιμοι να επικοινωνήσετε με το παιδί μέσα σας; Δοκιμάστε αυτές τις έξι στρατηγικές.

1. Έχετε ανοιχτό το μυαλό σας

Είναι εντάξει να αισθάνεστε λίγο αβέβαιοι για την ιδέα ενός εσωτερικού παιδιού. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να κοιτάτε αυτό το «παιδί» ως ξεχωριστό άτομο ή προσωπικότητα. Αντ ‘αυτού, θεωρήστε το ως μια αναπαράσταση των προηγούμενων εμπειριών σας.Για τους περισσότερους ανθρώπους, το παρελθόν περιέχει ένα συνδυασμό θετικών και αρνητικών γεγονότων. Αυτά τα γεγονότα βοηθούν στη διαμόρφωση του χαρακτήρα σας και καθοδηγούν τις επιλογές και τους στόχους σας καθώς μεγαλώνετε και τελικά φτάνετε στην ενηλικίωση.

2. Καθοδηγηθείτε από τα παιδιά

Τα παιδιά μπορούν να σας διδάξουν πολλά για τη ζωή, από το να βρουν χαρά σε μικρά πράγματα μέχρι τον τρόπο να ζείτε τη στιγμή.Εάν αγωνίζεστε να ξανασκεφτείτε τις απολαυστικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, η εμπλοκή σε δημιουργικό παιχνίδι με παιδιά μπορεί να αναζωογονήσει αυτές τις αναμνήσεις και να σας επαναφέρει στην απόλαυση.Το να παρακολουθήσετε ταινίες ή τηλεοπτικές εκπομπές από την παιδική σας ηλικία ή να ξαναδιαβάσετε μερικά από τα αγαπημένα σας βιβλία, μπορεί επίσης να είναι ένας χρήσιμος τρόπος για να δημιουργήσετε θετικά συναισθήματα.

3. Επανεξετάστε τις παιδικές σας αναμνήσεις

 Η εξερεύνηση αναμνήσεων από το παρελθόν μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να έρθετε σε επαφή με το εσωτερικό παιδί σας. Οι φωτογραφίες και άλλα μηνύματα μπορούν να σας βοηθήσουν να επανέλθετε στο συναισθηματικό χώρο που αντανακλάται στις εικόνες και τις λέξεις του παρελθόντος. Για να κοιτάξετε πίσω, μπορείτε να ρίξετε μια ματιά σε άλμπουμ φωτογραφιών και σχολικά βιβλία, ή να ξαναδιαβάσετε τα παιδικά ημερολόγια. Εάν οι γονείς, τα αδέλφια ή οι φίλοι σας έχουν ιστορίες για την παιδική σας ηλικία, μπορεί να προκαλέσουν συναισθήματα και αναμνήσεις που ίσως έχετε ξεχάσει.

4. Αφιερώστε χρόνο κάνοντας πράγματα που απολαμβάνετε

Σκεφτείτε τα πράγματα που σας έφεραν χαρά στην παιδική ηλικία. Ως παιδί, πιθανότατα κάνατε πολλά πράγματα μόνο για διασκέδαση. Μπορεί να δυσκολευτείτε να θυμηθείτε την τελευταία φορά που κάνατε κάτι στην ενήλικη ζωή σας απλώς και μόνο επειδή σας έκανε ευτυχισμένους. Μπείτε λοιπόν στη δράση! Κάντε ότι σας ευχαριστεί και σας χαλαρώνει. Θυμίστε στον εαυτό σας πόσο όμορφα νιώθατε όταν απολαμβάνατε μία δραστηριότητα στην παιδική σας ηλικία.

5.  Μιλήστε με το εσωτερικό σας παιδί

 Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να έρθετε σε επαφή με το εσωτερικό παιδί σας είναι να ανοίξετε μια συνομιλία.Κατά τη διάρκεια αυτής της επανασύνδεσης, αξιοποιούμε και ίσως κατανοούμε μερικούς από τους λόγους για τους φόβους των ενηλίκων, τις φοβίες και τα πρότυπα ζωής. Η κατανόηση του εσωτερικού μας παιδιού μας βοηθά να δούμε τους λόγους για τους οποίους γίναμε αυτό που είμαστε σήμερα.Το γράψιμο μπορεί να είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τη σύνδεση με το εσωτερικό του παιδιού σας, οπότε δεν χρειάζεται να μιλάτε δυνατά – αν και σίγουρα μπορείτε, αν αυτό βοηθά.

 6.  Μιλήστε σε έναν ψυχοθεραπευτή

 Εάν φτάνοντας στο εσωτερικό σας παιδί, σας δημιουργείται δυσφορία ή βιώνετε επώδυνα συναισθήματα, όπως θλίψη, τραυματικές αναμνήσεις και αισθήματα αδυναμίας ή φόβου, ζητήστε καθοδήγηση από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.Ένας θεραπευτής μπορεί να προσφέρει υποστήριξη και να σας παρουσιάσει στρατηγικές αντιμετώπισης που μπορούν να σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε τραύματα και συναισθήματα από το παρελθόν. Η εύρεση του εσωτερικού παιδιού σας δεν σημαίνει ότι είστε ανώριμοι ή δεν θέλετε να μεγαλώσετε.Αντίθετα, μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε περισσότερο τον ενήλικο εαυτό σας, να θεραπευτείτε από τον πόνο στο παρελθόν σας και να αντιμετωπίσετε τυχόν μελλοντικές προκλήσεις με αυτο-συμπόνια.Μπορεί να μην βλέπετε ή να ακούτε το εσωτερικό του παιδιού σας καθαρά, αλλά η δημιουργία μιας σύνδεσης με αυτό το μέρος σας μπορεί να οδηγήσει σε μια ισχυρότερη αίσθηση του εαυτού σας.