Λένε πως πάει στη Γαύδο όποιος ψάχνει το Νόημα ή όποιος το έχει βρει ήδη…Είναι ένα ενεργειακό μαγνητικό μέρος με θετικό πρόσημο και προσωπικά το νιώθεις με το που πατάς το πόδι σου στη γη εκεί. Χρόνος, κενό και αλλαγή πραγματικότητας εκεί και μετά.. Θεωρείται ενεργειακή πύλη, βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης και ήταν το νησί των εξορίστων. Εκεί βρίσκεται και το οίκημα του Άρη Βελουχιώτη. Στις μέρες μας είναι τόπος  όλων όσων κάτι αναζητούν νιώθοντας το δέος της άγριας φύσης και της μοναδικής αίσθησης πως  βρίσκεσαι λίγο πιο πάνω από την Αφρική από την περίφημη Καρέκλα ή αλλιώς Θρόνο του Δία.

Θα μιλήσεις με τους ντόπιους (70  κάτοικοι συνολικά) και μη παραξενευτείς αν δεις τον ίδιο ή την ίδια σε ποικίλα πόστα. Μα καλά αναρωτιέσαι, πού τον είδα πριν;  Μπορείς άνετα να κοινωνικοποιηθείς..ω ναι στη Γαύδο καθώς αυτοί που ήρθαν  κάτι έχουν να μοιραστούν ή ακόμη να κατέβεις μαζί τους μεγάλα μονοπάτια χιλιομέτρων. Καπέλο, νερό και αθλητικά και καλό είναι όχι σαγιονιάρα όπως μερικές εδώ…παρολ΄αυτα το βγάλαμε το μονοπάτι! Μου θύμισε σχολειό..καθώς άλλοι ήμασταν τα πρωτάκια, άλλοι είχαν ξανάρθει και άλλοι ήταν οι παλιοί. Πώς να προτείνω  παραλίες από εδώ  καθώς ο καθένας θα βάλει στην καρδιά του αυτή που θα αισθανθεί. Τρυπητή, Σαρακίνικο, Ποταμός, Άγιος Ιωάννης, Κόρφος, Λαυρακάς, Λακούδι.. Όσες είδα είναι πανέμορφες με καταγάλανα νερά και βότσαλα, σμαραγδένιες πράσινες, με άμμο, κέδρους, βράχους και μαγικά τοπία…Η πριγκίπισσα Νταιάνα είχε κάποια αγαπημένη, όπου κολυμπούσε με τις ώρες λένε..Πήρε έτσι το όνομά της. Σε κάποιες έχεις πρόσβαση με τα πόδια και σε άλλες με βάρκα.. Κατερίνα, Ευγενία, Λουκά, Δημήτρη, Αντώνη, Μαρία, Χριστίνα και άλλα 6 περίπου άτομα ευχαριστώ που ήρθατε στο πεδίο μου και κάνατε αυτή την εκδρομή μοναδική μέσα στην καρδιά μου. Ρωτώντας πας στο νησί..βήμα βήμα, μονοπάτι μονοπάτι, κάθε μέρα είναι μια διαφορετική εξερεύνηση ή αν το θέλεις μπορείς απλά να αράξεις κάτω από έναν Κέδρο με σκιά. Άσε το κινητο, κάνε το digital detox σου ενωμένος με το φυσικό τοπίο. Είναι εκπληκτική η γείωση, η σύνδεση με τη φύση, τους ανθρώπους..η επιστροφή στην απλότητα. Το βράδυ ακούς το απαλό αεράκι και την ημέρα τα τζιτζίκια στο δικό τους χορό..Ενδείκνυται για την πρακτική της yoga, διαλογισμό, πεζοπορία και κολύμβηση.

Κράτησα στα χέρια μου τις πέτρες από την Τρυπητή..τους τις χάρισα καθώς θα μας ένωνε το νησί και ίσως βρεθούμε του χρόνου ή κάπου αλλού, όπως στην κατασκήνωση τα παιδιά με νέους, παλιούς..Μου αρέσει να παρατηρώ τα βότσαλα, τις πέτρες..Οι πέτρες μου θυμίζουν τους ανθρώπους..είναι όλες μοναδικές ,καμιά δε μοιάζει με άλλη και είναι πάρα πολλές…είναι όμως όλες από την ίδια Ουσία. Ωδή στην απλότητα λοιπόν, στην Καρδιά και στις ποιότητες που θα μας συντροφεύουν και τις άλλες εποχές. Έλα πάμε τώρα..ένας ψαράς είπε ότι θα έχει μποφόρ..να τον ακούσουμε άραγε; Δίκαια λοιπόν ήταν τον νήσι της Καλυψούς που μάγεψε τον Οδυσσέα. Μάλιστα λένε πως η ίδια η Γαύδος ήταν η Καλυψώ. Έτσι θα επιστρέφουμε..γιατί μας βρήκαμε ξανά εκεί.. Ευχαριστούμε!

Καθηγήτρια Αγγλικής Γλώσσας
Σύμβουλος ολιστικής διατροφής
Δασκάλα γιόγκα

Στη σύγχρονη εποχή όλα γύρω μας τρέχουν. Και μέσα σε όλα αυτά, είναι πολύ εύκολο να παρασυρθούμε και εμείς σε έναν γρήγορο τρόπο ζωής. Το slow living δεν είναι ένας αργός τρόπος ζωής. Θα λέγαμε καλύτερα πως είναι ένα lifestyle όπου είμαστε παρόντες στη ζωή μας. Μία καθημερινότητα που δεν τρέχουμε να προλάβουμε, αντίθετα έχουμε δημιουργήσει τον χώρο και τον χρόνο να κάνουμε όσα θέλουμε με ενσυνείδητο τρόπο. Ταυτόχρονα, αφήνουμε ανοιχτό το ενδεχόμενο να έρθει κάτι που δεν το έχουμε προγραμματίσει, να προκύψει κάτι κατά τη διάρκεια της ημέρας και εμείς να το καλωσορίσουμε – γινόμαστε με άλλα λόγια πιο ευέλικτοι.

Μέσα σε μία οικογένεια το slow living δεν θα λέγαμε πως είναι ένας ειδυλλιακός τρόπος ζωής, όπου όλα είναι ήρεμα και τίποτα δεν διαταράσσει την ησυχία μας. Πώς είναι δυνατόν σε μία οικογένεια με παιδιά να επικρατεί πάντα ηρεμία; Παρ’ όλα αυτά, είναι εφικτό να ρίχνουμε τους ρυθμούς μέσα στην οικογένεια και να αφήνουμε χώρο στα παιδιά να είναι πιο ελεύθερα. Να μην φορτώνουμε τα παιδιά με πολλές δραστηριότητες, αλλά να έχουν
ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι που θρέφει το πνεύμα τους. Να έρχεται όλη η οικογένεια σε επαφή με τη φύση και να απολαμβάνει μια καθιερωμένη ώρα της ημέρας το οικογενειακό τραπέζι, στο οποίο όλοι μοιράζονται όμορφες στιγμές από την καθημερινότητά τους.

Μέρος του slow living είναι οι παύσεις μέσα στην ημέρα, καθώς οι παύσεις αυτές είναι απαραίτητες. Οι γονείς μπορούν να κάνουν ένα διάλειμμα από τα social media και την τηλεόραση και να περνούν στιγμές ηρεμίας. Διάβασμα, καταγραφή σκέψεων, περπάτημα, αναπνοές, μουσική – είναι μερικοί τρόποι ώστε να πάρουμε λίγο χρόνο για εμάς και να συνδεθούμε με τον εαυτό μας. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν συνδυαστικά με τα παιδιά, ως μέρος ενός τρόπου ζωής που στοχεύει σε μία καθημερινότητα λιγότερο «θορυβώδη»,
περνώντας στιγμές απλές και ουσιαστικές.

Την ημέρα των γενεθλίων κάποιοι λένε πως γιορτάζει και η μητέρα και το παιδί, που φέρνει στον κόσμο.  Είναι διπλή γιορτή. Στα γενέθλια ενθυμούμαστε και γιορτάζουμε την ημέρα της γέννησής μας. Μπορεί να μη θυμόμαστε συνειδητά τι έγινε τότε αλλά κάτι μπορούμε να αντιληφθούμε από αυτά που έχουμε ακούσει και μάθει. Λένε μάλιστα πως η ψυχή μας επιλέγει τους 2 γονείς μας. Σας ευχαριστώ! Αισθανόμαστε μέσα από την κοιλιά ακόμη το τι γίνεται και στη σύλληψη παίρνουμε χαρακτηριστικά του dna μας. Από άπειρη συνειδητότητα…τσουπ προσγειωνόμαστε στον πλανήτη ΓΗ, με ένα ουάαα να δείξει ότι όλα πήγαν καλά! Από άυλο πνεύμα αποκτήσαμε και σώμα, όργανα, μέλη, λειτουργίες, αισθήσεις, συναισθήματα για να χαιρόμαστε τη χαρά της ύπαρξης, την ίδια τη Ζωή που είναι ένα ξεχωριστό Δώρο στον καθένα από εμάς. Είμαστε και μοναδικοί αλλά και μοιάζουμε. Αλήθεια πώς γιορτάζετε την ύπαρξη; Δε χρειάζονται πολλά αρκετές φορές, καθώς στα απλά υπάρχει πολλή σοφία και ομορφιά. Αυτή τη θάλασσα για παράδειγμα, δε γίνεται..θα τη γευτούμε μετά. Ο καθένας μας γνωρίζει, νιώθει τι είναι αυτό που του δίνει χαρά. Και μόνο που υπάρχουμε και αναπνέουμε καθημερινά  είναι χαρά.

Γενέθλια επίσης μπορεί να έχει και μια ιδέα σας…να, καλή ώρα όπως εμάς. Πριν 2 χρόνια εγκαινιάσαμε το site του pandaforkids και σαν concept ξεκίνησε το 2015 σε μια σχολή χορού..Παρακάτω μου λέει ότι θα συνεχίσει το γράψιμο ο Χαρούλης, το panda. Για να δούμε.

“Γεια χαράαα! Να ‘μαι κι εγώ! Είμαι το project της Εύης από πάνω…Φήμες λένε πως φέρνω χαρά στα παιδιά…μμμ…για να πάμε λίγο πίσω στο χρόνο όμως..πώς ξεκίνησαν όλα αυτά…στη μαμά μου άρεσε να τραγουδά, να κάνει χαρούμενους τους μικρούς και τους μεγάλους με μια δραστηριότητα, ένα μάθημα αγγλικών, μια κατασκευή, ένα τραγουδάκι βρε παιδί μου…λαλαλα…στη Θεσσαλονίκη. Κάποια στιγμή πιάστηκε η μέση της τόσο πολύ που δεν μπορούσε ούτε στα μαθήματα να πηγαίνει, ούτε να μπει μέσα στο αυτοκίνητο με ευκολία. Χρειαζόταν να βρει λύσεις. Έτσι πέρα από την κλασσική ιατρική ακολούθησε κι άλλες μεθόδους που άνοιγαν νέες προοπτικές στο σώμα και στο πνεύμα. Γράφτηκε στη yoga, στη yogaforkids..και τσουπ κάπου εδώ βρήκε κι εμένα όταν με έφερε στο μάθημα η κυρία Ολυμπία σε σχολή χορού. Χρειαζόταν να έχουν και κουκλάκια τα παιδιά βλέπετε! Τότε της ήρθε μια ιδέα…μια και δεν έκανε πολλά δημιουργικά εκείνο το διάστημα όπως είπαμε…χρειαζόταν ανάσα, δημιουργικότητα, έμπνευση και έτσι δημιουργησε το pandaforkids το 2015 συμπεριλαμβάνοντας δημιουργικές δραστηριότητες για τα παιδιά σε Κδαπ, φροντιστήριο, εκδηλώσεις, μαθήματα και γιορτές. Άρχισε να με φωτογραφίζει παντού με αισιόδοξα μηνύματα για τα παιδιά.. Άλλοι χαμογελούσαν, άλλοι απορούσαν τι κάνει τώρα…ευτυχώς είχαμε θετικό feedback από τα παιδιά που έχουν ανοιχτή  καρδούλα με φαντασία και έτσι συνέχισε… Καθώς δεν καθόταν στα αυγά της ,και ήθελε κι άλλο να βελτιώσει τη ζωή της παρακολούθησε για πολύ καιρό σεμινάρια και εκπαίδευση Life Coaching. Προσαρμόζοντάς τη στα παιδιά.. όνειρό μας είναι να βλέπουμε ευτυχισμένα παιδιά που αξιοποιούν τις ικανότητές τους, πιστεύουν στον εαυτό τους και εκπληρώνουν τα όνειρά τους στη πραγματικότητα! Με το Life Coaching for Kids έχουμε μια ποικιλία τρόπων για να το καταφέρετε αυτό παιδιά! Αμέ..θα χαρώ να γνωριστούμε κι απο κοντά…γιούχουου..τώρα είμαι στο νησί. Δίνω το λόγο πάλι στην Εύη..’

Γενέθλια λοιπόν…γέννηση…δημιουργία…ξεκίνημα του άθλου..της σπουδαίας πράξης της ενσάρκωσης…χαρά της ύπαρξης…Άνθρωπος, αναπνοή, παιδί, μωρό, σύλληψη, ιδέα, project, μητέρα γη, στιγμή, σύμπαν, Αγάπη, Δημιουργός, συνδημιουργός, σύνολο ανθρώπων, συνύπαρξη,  αντίκτυπος στη συλλογική συνειδητότα. Ό,τι σημαίνει για τον καθένα. Ένα ξεκίνημα, μια αλλαγή, μια γέννηση ιδέας, ένα επίτευγμα. Λένε μάλιστα ότι γεννιόμαστε 2 φορές..η δεύτερη είναι όταν καταλάβουμε τον σκοπό μας, τη συνεισφορά μας στην ανθρωπότητα. Ή και πολλές…όταν πέφτουμε και σηκωνόμαστε ξανά είναι σαν να ξαναγεννιόμαστε. Στο Τώρα. Άραγε μπορούμε; Έχουμε τη θέληση; Το εσωτερικό κίνητρο; Κλείνοντας, θα προσθέσουμε μια ρήση του αγαπημένου Steven Pressfield καθώς έπεσε ξανά στα χέρια μας το βιβλίο ‘ Ο πόλεμος της Τέχνης’ όπου ενθαρρύνει τους ανθρώπους να πραγματοποιήσουν το δημιουργικό σκοπό της Ζωής τους.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. ΜΗ ΜΑΣ ΣΤΕΡΕΙΤΕ ΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΑΣ. ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ.

Χαρούμενα γενέθλια φίλοι μας!

Από την Anni Eza
Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων.

Έρχεται ο Σεπτέμβρης σιγά σιγά να μας πάρει τρυφερά από το χέρι και να μας
οδηγήσει στο σχολείο. Κάθε Σεπτέμβρη για πολλούς από εμάς αρχίζει ουσιαστικά η χρονιά. Είναι η δική μας Πρωτοχρονιά, η αρχή του σχολικού έτους. Συνήθως την περιγράφουμε ως μετάβαση από το καλοκαίρι, τις διακοπές και τη ξεκούραση στην εργασία και στο σχολείο. Φέτος όμως η λέξη μετάβαση μου φαίνεται σκληρή και διαχωριστική. Φέτος ο Σεπτέμβρης είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια νέα αρχή μέσα στην τρέχουσα χρονιά.

Είναι ευκαιρία να συναντηθούμε με τα παιδιά μας και να βάλουμε τη σχέση μαζί τους σε νέες βάσεις. Να τα ακούσουμε αληθινά. Να αφουγκραστούμε και να απαντήσουμε τις ανάγκες τους. Είναι ευκαιρία να θέσουμε νέους στόχους, ατομικούς και συλλογικούς, ακριβώς όπως κάνουμε κάθε Πρωτοχρονιά.

Και ξέρετε ποια άλλη ευκαιρία μας δίνει ο Σεπτέμβρης φέτος; Να ακούσουμε και να απαντήσουμε τις ανάγκες του εσωτερικού μας παιδιού. Τι χρειάζεται αυτό το παιδάκι; Τι θέλει από εμάς; Ας το πάρουμε απόφαση να του δώσουμε την ευκαιρία να μας μιλήσει ειλικρινά. Ακούγοντας το εσωτερικό μας παιδί ακούμε όλα τα παιδιά του κόσμου, ανακτούμε την παιδικότητα μας και ανοίγουμε την καρδιά μας.

Εύχομαι αυτό το Σεπτέμβρη να οδηγηθούμε στα βάθη της ύπαρξής μας, να αγκαλιάσουμε το εσωτερικό μας παιδί και μαζί του όλα τα παιδιά. Εύχομαι αυτό τοφθινόπωρο, πριν προχωρήσουμε στο χειμώνα, να κρατήσουμε τη ζεστασιά και το ανέσπερο φως του Αυγούστου στην καρδιά μας. Καλή μας αρχή…

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71
Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/
Twitter: https://twitter.com/anni_eza
Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Την 21 Ιουνίου, την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής και την Παγκόσμια Ημέρα Yoga. Με Jazz, Latin, Soul, Rock, Ballads….αντίστοιχα Hatha, Vinyasa, Nidra, Kundalini, Aerial..και δεν σταματάνε εδώ.Υπάρχει μεγάλη ποικιλία ειδών, σχολών και πρακτικών. Τι τις ενώνει;

Η ετυμολογία της λέξης “yoga” προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη “yug” που σημαίνει «ένωση» ή «συνένωση». Με τη γιόγκα  επιτυγχάνεται μια ολοκληρωμένη σύνδεση του σώματος, του πνεύματος και του νου, ώστε ο ασκούμενος να μπορέσει να γνωρίσει τον Πραγματικό του Εαυτό. Σε πολλές πρακτικές έχουμε και μουσική, ακόμη και ζωντανή. Η μουσική μας ενώνει με τον εσωτερικό μας κόσμο και με τους άλλους ανθρώπους, τα συναισθήματά μας, την ψυχή μας, τον Ανώτερο Εαυτό μας. Και τα δύο έχουν να κάνουν με ρυθμό, αρμονία, παύσεις, αναπνοές, κίνηση, ισορροπία, εγρήγορση, χαλάρωση..

Η κάθε asana (μια θέση του σώματος που είναι σταθερή και άνετη) αντιπροσωπεύει και κάτι που το παίρνουμε μαζί μας και το εφαρμόζουμε στην καθημερινή μας ζωή. Η γιόγκα θεραπεύει αποδεδειγμένα τόσο σε ψυχολογικό όσο και σε σωματικό επίδεδο. Άλλωστε συνδέονται αυτά..Μας επαναφέρει στο Τώρα με την τεχνική “mindfulness” και μας ηρεμεί. Έτσι και η μουσική μας ξυπνάει, μας ενεργοποιεί, μας χαλαρώνει, νιώθουμε ζωντανοί καθώς πάλλεται η φωνή, το σώμα, το διάφραγμα, το «μέσα» μας. Κλίμακες ελάσσονες (μινόρε), μείζονες (ματζόρε), διέσεις, υφέσεις, νότες, κλειδιά, πάυσεις, ολόκληρα, πεντάγραμμα, μισά… Συνδεόμαστε, αισθανόμαστε, γειωνόμαστε, φανταζόμαστε, ταξιδεύουμε, θεραπευόμαστε.. Μπαίνουμε σε ροή και με τα δύο. Σώμα, ψυχή, έκφραση…όλα μαζί ‘Ενα με την Ενέργεια της Ζωής.

Προσωπικά, η πρακτική της yoga με βοήθησε και με βοηθάει σε όλα τα παραπάνω καθώς και στο τραγούδι. Σύνδεση, μοίρασμα, διαφραγματικές αναπνοές, παρατήρηση, χαρά, αγάπη, εστίαση στο παρόν με την ποιότητα του Αρχάριου Νου. Η yoga με τα παιδιά με έκανε πάλι παιδί καθώς είχαμε την ευκαιρία να χαρούμε με τους μικρούς μας ήρωες παιχνίδι, κίνηση, παραμύθια, συγκέντρωση,χαλάρωση μαζί..

Αλήθεια αν ήταν χρώμα, τι θα ήταν η μουσική και η yoga λέτε; Θα ήταν ένα ή ακόμη και πολλά; Ίσως ένα ουράνιο τόξο που τ’ αγκαλιάζει όλα και τα συνδέει με αρμονία, αγάπη και αυτοσχεδιασμό…

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και
προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων.

Έχουν γραφτεί και ειπωθεί τόσα πολλά για τη μητέρα και τόσα λίγα για τον πατέρα.
Έχει κι εκείνος όμως τη δική του μέρα. Η ημέρα του πατέρα, στις περισσότερες χώρες, γιορτάζεται την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου κι έχει ως στόχο να δείξει ότι ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν της μητέρας δεδομένου ότι στην κοινωνία μας πολύ συχνά οι μπαμπάδες περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Η γιορτή ξεκίνησε από την Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα, εμπνευσμένη από την πρώτη γιορτή της μητέρας. Σε κάποιες χώρες καθιερώθηκε λόγω της απαξίωσης που αντιμετώπιζαν οι πατεράδες από τα δικαστήρια σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών κατά την εκδίκαση των διαζυγίων.
Παλιότερα  οι μπαμπάδες θεωρούνταν απόμακροι θεατές στην ανατροφή των
παιδιών, αλλά τελικά ο ρόλος του μπαμπά είναι πολύ περισσότερα από την ύπαρξη ενός δεύτερου ενήλικα στο σπίτι. Τα παιδιά που μεγαλώνουν με μπαμπάδες που συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή τους έχουν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης, καλύτερη γλωσσική και γνωστική ανάπτυξη σύμφωνα με έρευνες που έχουν διεξαχθεί. Τα παιδιά που έχουν καλή σχέση με τον πατέρα τους είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν κατάθλιψη, ανάρμοστη συμπεριφορά ή να λένε ψέματα. Η καλή σχέση με τον πατέρα μειώνει τα προβλήματα συμπεριφοράς στα αγόρια και αυξάνει την αυτοεκτίμηση στα κορίτσια.
Αυτό το τελευταίο μπορώ να το επιβεβαιώσω από προσωπική πείρα. Μεγαλώνοντας με ένα μπαμπά που προσπαθούσε να είναι παρών παρά τις ατέλειωτες ώρες και τις δύσκολες συνθήκες δουλειάς έμαθα να στέκομαι στα πόδια μου. Ήταν πάντα εκεί να με φροντίσει, να με ακούσει, να παίξει μαζί μου. Είναι παρών σε όλες τις παιδικές μου αναμνήσεις. Στα παιχνίδια, στις βόλτες, στα καλοκαιρινά μπάνια στη θάλασσα…Ακόμα τον θυμάμαι τα βράδια μετά τη δουλειά να μου διαβάζει παραμύθια για να κοιμηθώ και τελικά να κοιμάται πρώτα εκείνος…Η κούραση ποτέ δεν τον εμπόδισε να είναι κοντά μου.
Στα παιδικά μου χρόνια αν ήταν χρώμα θα ήταν γαλάζιο. Το πιο δυνατό γαλάζιο! Το γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού. Εκεί στέκεται ο μπαμπάς μου. Ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα. Εκείνος μου έμαθε να κολυμπάω και να αφήνομαι με εμπιστοσύνη στη ροή, όχι μόνο της θάλασσας αλλά και της ζωής. Μου έμαθε και να κοιτάω ψηλά και να ακολουθώ τα όνειρά μου.
Τώρα πια, μερικές δεκαετίες μετά αν ήταν χρώμα ο μπαμπάς μου θα ήταν μπλε ίντιγκο. Το χρώμα της σοφίας, της δικαιοσύνης και της αφοσίωσης. Είναι πάντα δίπλα μου…σε όλες τις σημαντικές στιγμές της ζωής μου, σε κάθε σπουδαία απόφαση. Με υποστηρίζει να διεκδικήσω ό,τι με κάνει ευτυχισμένη ακόμα κι αν διαφωνεί αρχικά με την επιλογή μου. Θα διασχίσει βουνά και θάλασσες όποτε ζητήσω τη βοήθειά του. Βρίσκει τη θετική και την αστεία πλευρά σε κάθε κατάσταση.
Χάρη σ’ αυτόν έμαθα να μη συμβιβάζομαι και να εξελίσσομαι συνεχώς, έμαθα να κρατάω τα πόδια μου στη γη και το βλέμμα μου στον ουρανό.
“Γλυκέ μου μπαμπά σε ευχαριστώ πολύ που πίστεψες σε μένα και με βοήθησες να γίνω αυτό που είμαι!”

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71
Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/
Twitter: https://twitter.com/anni_eza
Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Κάθε χρόνο την 1η Ιουνίου γιορτάζουμε την παγκόσμια ημέρα γονέων. Οι γονείς μας είναι οι ρίζες μας. Για κάποιους από εμάς είναι οι άνθρωποι που μας έφεραν στον κόσμο. Για κάποιους από εμάς όμως είναι οι άνθρωποι που μας μεγάλωσαν παρόλο που δεν έχουμε καμία βιολογική σύνδεση μαζί τους. Ο γονιός δεν καθορίζεται από τη συγγένεια. Καθορίζεται από την καρδιά.

Οι γονείς μας είναι εκείνοι που στέκονται δίπλα μας στην πορεία της ζωής μας. Εκείνοι με τους οποίους νιώθουμε αυθεντική σύνδεση από καρδιάς κι αυτό δεν έχει καμία σχέση με τη βιολογική συγγένεια. Είναι εκείνοι που φροντίζουν τις ανάγκες μας όσο είμαστε παιδιά και μας υποστηρίζουν κατά τη μετάβασή μας στην εφηβεία και την ενηλικίωση. Είναι οι άνθρωποι που μας διδάσκουν πώς να αγαπάμε ανιδιοτελώς. 

Η ανιδιοτέλεια είναι προϋπόθεση για να γίνει κάποιος γονιός, είτε μητέρα είτε πατέρας. Όταν αποφασίζουμε να αναλάβουμε το ρόλο του γονέα χρειάζεται να έχουμε επίγνωση ότι πρόκειται να δημιουργήσουμε μια σχέση που θα διαρκέσει μέχρι το τέλος της ζωής μας. Χρειάζεται να είμαστε έτοιμοι να καταλάβουμε ότι θα σταματήσουμε να σκεφτόμαστε μόνο τις δικές μας επιθυμίες και ανάγκες, καθώς θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν και τις ανάγκες και τις επιθυμίες των παιδιών μας. Θα αντιμετωπίσουμε πολλές νέες και διαφορετικές προκλήσεις. Θα χρειαστεί να βρούμε και να δημιουργήσουμε καινούργιες ισορροπίες στη ζωή μας. Πρόκειται να ανοίξουμε ένα παράθυρο σε άλλο είδος συμπερίληψης και ενότητας γιατί δένουμε τη ζωή μας με έναν άλλο άνθρωπο για πάντα.

Ως γυναίκα που δεν έχει αποκτήσει βιολογικά παιδιά ως τώρα, από επιλογή, μπορώ να πω πως ο ρόλος του γονιού έχει και μια συμπαντική πλευρά. Λόγω της δουλειάς μου  περνάω πολύ χρόνο με τα παιδιά και νιώθω σαν καθένα τους να είναι δικό μου παιδί. Μου αρέσει να αλληλεπιδρώ μαζί τους με ειλικρινή ανιδιοτελή αγάπη. 

Ως κόρη πάντα ένιωθα ότι οι γονείς μου ήταν παρόντες στη ζωή μου με το δικό τους τρόπο. Η μαμά μου είναι γήινη παρουσία και μου έδωσε ρίζες. Πάντα μου έδινε αγάπη και υποστήριξη και μου έδειξε πώς να προχωράω μπροστά βήμα βήμα. Μου έμαθε να εμβαθύνω στον εαυτό μου και να χτίζω γερά θεμέλια για όλα όσα επιθυμώ να δημιουργήσω. Ο μπαμπάς μου υπήρξε πάντα το στήριγμά μου. Μου έμαθε να ακολουθώ την καρδιά μου. Πάντα με ωθούσε να ακολουθώ τα όνειρά μου και να εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου. Έχει πλάκα και παιχνιδιάρικη διάθεση και πάντα βλέπει τη θετική πλευρα της ζωής. Μου έμαθε πώς να βρίσκω το θετικό σε κάθε κατάσταση, να μαθαίνω και να μεγαλώνω όπως τα κλαδιά ενός δέντρου. 

Μαζί κατάφεραν να μου δώσουν όλα όσα θα χρειαζόμουν για μια γεμάτη και ευτυχισμένη ζωή. Με έκαναν να νιώθω ασφαλής, με είδαν και με άκουσαν για αυτό που είμαι κι αυτό δεν ήταν εύκολο, πιστέψτε με. Μπορώ να το καταλάβω πια με την ενήλικη οπτική μου. Πάντα μου λένε πόσο περήφανοι είναι για μένα και πόσο ανακουφισμένοι νιώθουν που πέτυχαν το ρόλο τους ως γονείς. Τελικά αυτό σημαίνει να είσαι γονιός…μια αρμονική συμφωνία ανάμεσα στην ευτυχία και την αγωνία, ένας χορός ανάμεσα στο να μάθεις στους απογόνους σου να πετάνε, αλλά να μένουν και γειωμένοι ταυτόχρονα!

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Η εξεταστική περίοδος είναι μια από τις πιο απαιτητικές και στρεσογόνες περιόδους για όλα τα παιδιά. Η εξέταση βάζει το άτομο σε μια διαδικασία δοκιμής και ψυχολογικής πίεσης καθώς δεν νιώθει απαραίτητα πως εξετάζονται οι γνώσεις που έχει λάβει αλλά πως εξετάζεται ο ίδιος και αξιολογείται η ίδια του η προσωπικότητα. Το αγχος της καλής απόδοσης και της επιτυχίας δημιουργούν πίεση και ένταση, προκαλώντας πολύ συχνά διάφορα προβλήματα. 

Σωματική και ψυχολογική κόπωση, ένταση και αντιδραστικότητα, απότομες εναλλαγές στη διάθεση και φυσικά έντονο στρες είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που μπορεί να αποκτούν τα παιδιά την περίοδο των εξετάσεων. 

Το στρες είναι μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού που τον κινητοποιεί και τον ωθεί σε δράση. Είναι απαραίτητο, χρήσιμο και όπως προανέφερα απολύτως φυσικό. Όταν όμως το στρες υπερβαίνει τα όρια του φυσιολογικού και επίσης δεν εκτονώνεται, δεν βρίσκει δηλαδή χώρο να βγει προς τα έξω και να διαλυθεί, να απομακρυνθεί σταδιακά, τότε δημιουργεί διάφορα θέματα και επηρεάζει άμεσα και έμμεσα την γενικότερη υγεία του οργανισμού. Αυτό ακριβώς είναι που πολύ συχνά βιώνουν τα παιδιά στην εξεταστική περίοδο. 

Το “αρνητικό” στρες λοιπόν επηρεάζει τα παιδιά αρνητικά και μπορεί να προκαλέσει έντονα ψυχοσωματικά συμπτώματα (πονοκεφάλους, εμετούς, πόνους στο στομάχι κ.α.) Επιπλέον δεν είναι καθόλου παραγωγικό καθώς μειώνει την ικανότητα συγκέντρωσης και εστίασης της προσοχής, προκαλεί νοητικό μπέρδεμα και δυσχεραίνει τη λειτουργία της μνήμης – δεν επιτρέπει την εύκολη αποθήκευση της νέας γνώσης αλλά και την ανάσυρση της ήδη υπάρχουσας. 

Όπως καταλαβαίνουμε, η ανάγκη για σωστή διαχείριση του στρες είναι αναγκαία τόσο για τη διαφύλαξη της υγείας όσο και για τη μέγιστη και καλύτερη απόδοση του ατόμου. Αυτό που χρειάζεται το άτομο μεταξύ άλλων, είναι έναν ήρεμο και καθαρό νου. 

Οι πρακτικές mindfulness προσφέρουν μια γεμάτη και αποτελεσματική εργαλειοθήκη αυτή την δύσκολη περίοδο. Θα αναφέρουμε μερικές ασκήσεις που μπορούν να εκτελούνται καθημερινά ως ένας τρόπος νοητικής ενδυνάμωσης, αλλά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε μια έκτακτη στιγμή όπως για παράδειγμα ένα νοητικό μπλακ ουτ, όταν ξαφνικά κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης δεν θυμόμαστε τίποτα και το συναίσθημα του πανικού απλώνεται όλο και περισσότερο. Mindfulness εδώ μας ενδιαφέρει ως μια μέθοδος νοητικής προπόνησης. Είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να γυμνάσουμε το μυ του μυαλού. Οι νοητικές ασκήσεις εξασκούν την ικανότητα εστίασης και συγκέντρωσης της προσοχής επιτρέποντας μετά στο άτομο να χρησιμοποιήσει αυτήν την ικανότητα οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Επιπλέον δημιουργούν τις κατάλληλες νοητικές συνθήκες για τη μάθηση, ενισχύοντας την σωστή λειτουργία της μνήμης, και βγάζοντας το μυαλό από τον “αυτόματο πιλότο”. Βοηθούν επίσης στην διαχείριση των σκέψεων (ειδικότερα των αρνητικών) ρυθμίζοντας τις σχετικές εγκεφαλικές λειτουργίες. Έτσι συμβάλλουν στη μείωση του υπερβολικού στρες. Οι πρακτικές mindfulness καλλιεργούν την ικανότητα της παρατήρησης και της επίγνωσης, και εδώ αναφερόμαστε τόσο στον κόσμο γύρω μας όσο και στον εαυτό μας φυσικά. Αυτή η επίγνωση μας προσφέρει τη συνειδητοποίηση (τη γνώση).

Σύντομη άσκηση mindfulness 1

Στρέψτε την προσοχή στην αναπνοή και κάντε 10 αναπνευστικούς κύκλους ισόχρονης αναπνοής. Μετρήστε ίσο χρόνο και στην εισπνοή και στην εκπνοή. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα δάχτυλα των χεριών για να μετράτε τους αναπνευστικούς κύκλους.

Σύντομη άσκηση mindfulness 2

Με την εισπνοή στρέφουμε την προσοχή στον αυχένα και στην πλάτη. Με την εκπνοή χαλαρώνουμε και απομακρύνουμε την ένταση που υπάρχει σε αυτές τις περιοχές. Επαναλαμβάνουμε 3 εώς 5 κύκλους αναπνοής. Μπορούμε να κάνουμε το ίδιο στην περιοχή του προσώπου.

Κοιλιακή τετράγωνη αναπνοή

Η προσοχή στρέφεται στην περιοχή της κοιλιάς. Εισπνέουμε και εκπνέουμε σε ίσο χρόνο προσθέτωντας ίσο χρόνο κρατήματος της αναπνοής μετά την εισπνοή. Γεμίστε την κοιλιά, φουσκώστε την, επιτρέψτε στον αέρα να κατέβει χαμηλά και βαθιά στην κοιλιά. Αδειάστε, αφού κρατήσετε τον αέρα στην κοιλιά, σαν να αφήνετε τον αέρα από ένα μπαλόνι να βγει χωρίς να το σπρώχνετε. Επαναλάβετε 7 φορές.

S.T.O.P.

Stop – Σταμάτα ό,τι κάνεις.

Take a breath – Εστίασε στην αναπνοή. Πάρε μερικές συνειδητές αναπνοές, σταδιακά αυξάνοντας τη διάρκεια της εκπνοής.

 Observe – Παρατήρησε (αναγνώριση) τι συμβαίνει: σωματικές αισθήσεις, σκέψεις, συναίσθημα.

Proceed – Προχώρα. Κάνε το επόμενό σου βήμα.

Όλες οι ασκήσεις γίνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά είναι καλό να επαναλαμβάνονται αρκετές φορές στη διάρκεια της ημέρας. Βάλτε μια υπενθύμιση στο κινητό και όταν ακούτε τον ήχο της, θα ξέρετε πως είναι η ώρα για μια παύση και μια σύντομη άσκηση. 

Μερικές ακόμα γενικές προτάσεις για αυτή την περίοδο: 

• Κάντε διαλείμματα στο διάβασμα.Οι έρευνες έχουν αποδείξει πως έτσι μαθαίνουμε καλύτερα. 
• Κοιμηθείτε καλά. Ο ύπνος είναι σημαντικός για τη σωστή νοητική λειτουργία.
• Να τρώτε σωστά. Προσπαθηστε να καταναλώνετε αρκετά φρούτα και λαχανικά και να πίνετε αρκετό νερό. 
• Δημιουργήστε χρόνο για κάποια σωματική άσκηση. Μπορεί να είναι απλό περπάτημα ή το αγαπημένο σας σπορ. Η άσκηση βοηθάει στην εκτόνωση του στρες. Επιπλέον οι πολλές ώρες διάβασμα αναγκαστικά μειώνουν τις ώρες που το σώμα βρίσκεται σε κίνηση. 
• Παρατηρήστε τον εαυτό σας. Αναγνωρίστε τις στιγμές που δυσκολεύεστε και φροντίστε τον εαυτό σας. Μιλήστε με τους φίλους σας ή με τους γονείς σας. Μοιραστείτε. Αν νιώσετε πως έχετε κλατάρει, πάτε μια βόλτα ή δείτε μια ταινία. 
• Επιβραβεύστε τον εαυτό σας για την προσπάθεια που κάνετε. Αυτό θα σας δώσει το κουράγιο να συνεχίσετε. 

Τέλος κάτι πολύ σημαντικό. Διαχείριση των σκέψεων. Ένα μεγάλο μέρος του στρες προέρχεται από τις ίδιες μας τις σκέψεις. Δοκιμάστε να τις “δείτε” από απόσταση. Αυτή είναι μια δύσκολη άσκηση στην αρχή, αλλά μην τα παρατάτε. Θέλει συνεχόμενη εξάσκηση για να αλλάξει η παλιά αντίληψη. 

Σας εύχομαι καλή δύναμη και καλή επιτυχία!

Από την Άννα Γ.

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Τι είναι η μητέρα; Είναι μια λέξη με τόσες πολλές ενδιαφέρουσες έννοιες…Μητέρα είναι εκείνη που γεννά ένα παιδί, εκείνη που μεγαλώνει με αγάπη και γλυκύτητα ένα παιδί που δεν έχει γεννήσει η ίδια, σαν να είναι δικό της παιδί. Εκείνη που αναγνωρίζει ότι τα παιδιά της ανήκουν στον κόσμο και αφήνει ν’ ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο, χωρίς να τα θεωρεί προέκταση του εαυτού της. Εκείνη που νιώθει όλα τα παιδιά του κόσμου παιδιά της χωρίς διακρίσεις. Εκείνη που τροφοδοτεί με αγάπη οποιοδήποτε δημιούργημά της, ένα βιβλίο, μια επιχείρηση, ένα πρότζεκτ. Μητέρα σημαίνει δημιουργώ με αγάπη και φροντίζω με τρυφερότητα.

Η Ημέρα της Μητέρας ξεκίνησε από την Anna Javis στις αρχές του 20ου αιώνα. Γιορτάζεται τη 2η Κυριακή του Μαΐου και σύμφωνα με την ίδια ο σκοπός της είναι “να τιμήσεις την καλύτερη μητέρα που έχει ζήσει ποτέ: τη δική σου.” 

Πραγματικά για τον καθένα μας η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσαμε να έχουμε, είναι η μητέρα μας. Κι ας μην μας καταλαβαίνει πάντα. Κι ας νιώθουμε ότι μας πιέζει πολλές φορές. Κι ας αγχώνεται με το παραμικρό. Κι ας εκνευριζόμαστε μαζί της κάπου κάπου. Είναι εκείνη που μας έφερε στον κόσμο, που μας έδωσε σάρκα και οστά, που μας φιλοξένησε στο ίδιο της το σώμα. Είτε είναι δίπλα μας, είτε όχι μας άνοιξε την πόρτα για να μπούμε στο γήινο κόσμο. Η μητέρα μας είναι ο πρώτος άνθρωπος που αντικρίζουμε όταν ερχόμαστε στη ζωή. Είναι η πρώτη επαφή μας με την αγάπη.

Ταιριάζουμε όλοι με τη μητέρα μας; Ναι, αλλά όχι πάντα με τον τρόπο που θα περιμέναμε να ταιριάζουμε μαζί της…Το μόνο σίγουρο είναι ότι μαθαίνουμε από κείνη και μαθαίνει από μας. Συχνά δέχομαι την ερώτηση: “Είχες πάντα καλή σχέση με τη μαμά σου;” Η απάντησή μου είναι πάντα η ίδια: “Την καλύτερη!”

Έχω την τύχη να έχω μία μαμά με την οποία είμαστε εκ διαμέτρου αντίθετες. Είναι μια γήινη ύπαρξη που ενσάρκωσε ένα εξωγήινο πλάσμα. Εκείνη κοιτούσε τη γη κι εγώ τα σύννεφα. Εκείνη ήταν πρακτική κι εγώ ακολουθούσα την έμπνευση. Εκείνη περπατούσε κι εγώ πετούσα. Κάπως έτσι ήταν τα πρώτα χρόνια της ζωής με τη μαμά μου. Μετά αρχίσαμε να μαθαίνουμε η μία από την άλλη…Από κείνη έμαθα να γειώνομαι, να κάνω τις ιδέες μου πράξη και να πατάω στα πόδια μου, κάνοντας ένα βήμα τη φορά. 

Η μαμά μου είναι η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσα να έχω σ’ αυτή τη ζωή, γιατί με προκαλεί να διευρυνθώ και εξελιχθώ. Ευχαριστώ μαμά μου για την ανεκτίμητη παρουσία σου…είσαι λίγο πιο πάνω από βασίλισσα…

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας (6 Μαϊου) ξεκίνησε από τη Mary Evans το 1922, μετά τη νίκη της ενάντια στη νευρική ανορεξία. Αντιπροσωπεύει την αποδοχή των φυσικών διαφόρων και της ποικιλομορφίας του ανθρώπινου σώματος. Αποτελεί ένα μήνυμα για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην υγεία μας μια στερητική μια ανορθόδοξη δίαιτα.

Πολλές γυναίκες περνούν μεγάλο μέρος της εφηβείας και της ενήλικης ζωής τους κάνοντας εξαντλητικές δίαιτες. Ο λόγος; Τα πρότυπα ομορφιάς που πλασάρονται ως ιδανικά στον κόσμο της μόδας. Αυτά τα μη ρεαλιστικά πρότυπα οδηγούν πολλές γυναίκες σε επικίνδυνες δίαιτες και διατροφικές διαταραχές.

Θυμάμαι μια παιδική μου φίλη που πάντα έκανε αυστηρή δίαιτα, γιατί “φοβόταν μην παχύνει” όπως έλεγε. Μεγαλώνοντας με μία μαμά που βρισκόταν πάντα σε άκρως στερητική δίαιτα, υιοθέτησε κι εκείνη την ίδια στάση απέναντι στη διατροφή, θεωρώντας την φυσιολογική. Θυμάμαι και τη δική μου “κακή” σχέση με το φαγητό στο παρελθόν. Ναι…η αλήθεια είναι ότι η σχέση μου με το φαγητό γινόταν όλο και καλύτερη, όσο περισσότερο καλλιεργούσα την αυτεπίγνωσή μου. Έμαθα να ακούω το σώμα μου και τις ανάγκες του.

Στην ενήλικη ζωή μου το φαγητό ήταν μια αυτόματη διαδικασία, που άλλοτε κάλυπτε την φυσική και άλλοτε τη συναισθηματική μου πείνα, επομένως η ποιότητά του δεν η καλύτερη δυνατή. Όταν ξεκίνησα την πρακτική της yoga και έβαλα τη φυσική άσκηση στην καθημερινότητά μου η αντίληψή μου για τη διατροφή άρχισε να αλλάζει. Άρχισα να αισθάνομαι τι είδους τροφή χρειάζεται το σώμα μου. Άρχισα να καταλαβαίνω πότε πραγματικά πεινάω και πότε η πείνα μου ήταν στην πραγματικότητα η ανάγκη του σώματός μου για νερό. Σταδιακά το σώμα μου ζητούσε πιο ελαφρύ και λίγο επεξεργασμένο φαγητό, φυσικά και αυθόρμητα, χωρίς να κάνω δίαιτα ή να στερούμαι. Αυτό άλλαξε θεαματικά την καθημερινότητά μου. Βελτιώθηκε η ποιότητα του ύπνου μου, η διάθεση και η αντοχή μου. Άρχισα να νιώθω πιο υγιής και δυνατή και φυσικά το σώμα μου έγινε πιο ελαστικό.

Αυτή είναι και η λύση για κάθε διατροφική διαταραχή, νομίζω. Να συνδεθούμε ξανά με το σώμα μας και να έχουμε πραγματική επαφή του. Να καταλάβουμε ότι είναι κομμάτι μας και να πάψουμε να το αντιμετωπίζουμε σαν κάτι ξένο. Να το αγκαλιάσουμε και να το φροντίσουμε ουσιαστικά. Να το αποδεχτούμε και να αποκωδικοποιήσουμε τα μηνύματα που μας δίνει. Το σώμα μας είναι το όχημα για κάθε βίωμα και μας δείχνει πού ακριβώς βρισκόμαστε. Ξέρει ποιες τροφές χρειάζεται και ποιες το επιβαρύνουν και μας το δείχνει!  

Το σώμα μας ανταποκρίνεται σε κάθε σκέψη ή συναίσθημά μας και σε κάθε εξωτερικό ερέθισμα. Το σώμα μας είναι το σπίτι μας σε αυτή τη ζωή και από αυτό το σπίτι δεν μπορούμε να μετακομίσουμε. Θα αφήναμε το σπίτι μας απεριποίητο ή βρώμικο; Γιατί λοιπόν να ταλαιπωρούμε το σώμα μας γεμίζοντάς το ενοχές, ντροπή και στερήσεις;

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/