Λένε πως πάει στη Γαύδο όποιος ψάχνει το Νόημα ή όποιος το έχει βρει ήδη…Είναι ένα ενεργειακό μαγνητικό μέρος με θετικό πρόσημο και προσωπικά το νιώθεις με το που πατάς το πόδι σου στη γη εκεί. Χρόνος, κενό και αλλαγή πραγματικότητας εκεί και μετά.. Θεωρείται ενεργειακή πύλη, βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης και ήταν το νησί των εξορίστων. Εκεί βρίσκεται και το οίκημα του Άρη Βελουχιώτη. Στις μέρες μας είναι τόπος  όλων όσων κάτι αναζητούν νιώθοντας το δέος της άγριας φύσης και της μοναδικής αίσθησης πως  βρίσκεσαι λίγο πιο πάνω από την Αφρική από την περίφημη Καρέκλα ή αλλιώς Θρόνο του Δία.

Θα μιλήσεις με τους ντόπιους (70  κάτοικοι συνολικά) και μη παραξενευτείς αν δεις τον ίδιο ή την ίδια σε ποικίλα πόστα. Μα καλά αναρωτιέσαι, πού τον είδα πριν;  Μπορείς άνετα να κοινωνικοποιηθείς..ω ναι στη Γαύδο καθώς αυτοί που ήρθαν  κάτι έχουν να μοιραστούν ή ακόμη να κατέβεις μαζί τους μεγάλα μονοπάτια χιλιομέτρων. Καπέλο, νερό και αθλητικά και καλό είναι όχι σαγιονιάρα όπως μερικές εδώ…παρολ΄αυτα το βγάλαμε το μονοπάτι! Μου θύμισε σχολειό..καθώς άλλοι ήμασταν τα πρωτάκια, άλλοι είχαν ξανάρθει και άλλοι ήταν οι παλιοί. Πώς να προτείνω  παραλίες από εδώ  καθώς ο καθένας θα βάλει στην καρδιά του αυτή που θα αισθανθεί. Τρυπητή, Σαρακίνικο, Ποταμός, Άγιος Ιωάννης, Κόρφος, Λαυρακάς, Λακούδι.. Όσες είδα είναι πανέμορφες με καταγάλανα νερά και βότσαλα, σμαραγδένιες πράσινες, με άμμο, κέδρους, βράχους και μαγικά τοπία…Η πριγκίπισσα Νταιάνα είχε κάποια αγαπημένη, όπου κολυμπούσε με τις ώρες λένε..Πήρε έτσι το όνομά της. Σε κάποιες έχεις πρόσβαση με τα πόδια και σε άλλες με βάρκα.. Κατερίνα, Ευγενία, Λουκά, Δημήτρη, Αντώνη, Μαρία, Χριστίνα και άλλα 6 περίπου άτομα ευχαριστώ που ήρθατε στο πεδίο μου και κάνατε αυτή την εκδρομή μοναδική μέσα στην καρδιά μου. Ρωτώντας πας στο νησί..βήμα βήμα, μονοπάτι μονοπάτι, κάθε μέρα είναι μια διαφορετική εξερεύνηση ή αν το θέλεις μπορείς απλά να αράξεις κάτω από έναν Κέδρο με σκιά. Άσε το κινητο, κάνε το digital detox σου ενωμένος με το φυσικό τοπίο. Είναι εκπληκτική η γείωση, η σύνδεση με τη φύση, τους ανθρώπους..η επιστροφή στην απλότητα. Το βράδυ ακούς το απαλό αεράκι και την ημέρα τα τζιτζίκια στο δικό τους χορό..Ενδείκνυται για την πρακτική της yoga, διαλογισμό, πεζοπορία και κολύμβηση.

Κράτησα στα χέρια μου τις πέτρες από την Τρυπητή..τους τις χάρισα καθώς θα μας ένωνε το νησί και ίσως βρεθούμε του χρόνου ή κάπου αλλού, όπως στην κατασκήνωση τα παιδιά με νέους, παλιούς..Μου αρέσει να παρατηρώ τα βότσαλα, τις πέτρες..Οι πέτρες μου θυμίζουν τους ανθρώπους..είναι όλες μοναδικές ,καμιά δε μοιάζει με άλλη και είναι πάρα πολλές…είναι όμως όλες από την ίδια Ουσία. Ωδή στην απλότητα λοιπόν, στην Καρδιά και στις ποιότητες που θα μας συντροφεύουν και τις άλλες εποχές. Έλα πάμε τώρα..ένας ψαράς είπε ότι θα έχει μποφόρ..να τον ακούσουμε άραγε; Δίκαια λοιπόν ήταν τον νήσι της Καλυψούς που μάγεψε τον Οδυσσέα. Μάλιστα λένε πως η ίδια η Γαύδος ήταν η Καλυψώ. Έτσι θα επιστρέφουμε..γιατί μας βρήκαμε ξανά εκεί.. Ευχαριστούμε!

Καθηγήτρια Αγγλικής Γλώσσας
Σύμβουλος ολιστικής διατροφής
Δασκάλα γιόγκα

Στη σύγχρονη εποχή όλα γύρω μας τρέχουν. Και μέσα σε όλα αυτά, είναι πολύ εύκολο να παρασυρθούμε και εμείς σε έναν γρήγορο τρόπο ζωής. Το slow living δεν είναι ένας αργός τρόπος ζωής. Θα λέγαμε καλύτερα πως είναι ένα lifestyle όπου είμαστε παρόντες στη ζωή μας. Μία καθημερινότητα που δεν τρέχουμε να προλάβουμε, αντίθετα έχουμε δημιουργήσει τον χώρο και τον χρόνο να κάνουμε όσα θέλουμε με ενσυνείδητο τρόπο. Ταυτόχρονα, αφήνουμε ανοιχτό το ενδεχόμενο να έρθει κάτι που δεν το έχουμε προγραμματίσει, να προκύψει κάτι κατά τη διάρκεια της ημέρας και εμείς να το καλωσορίσουμε – γινόμαστε με άλλα λόγια πιο ευέλικτοι.

Μέσα σε μία οικογένεια το slow living δεν θα λέγαμε πως είναι ένας ειδυλλιακός τρόπος ζωής, όπου όλα είναι ήρεμα και τίποτα δεν διαταράσσει την ησυχία μας. Πώς είναι δυνατόν σε μία οικογένεια με παιδιά να επικρατεί πάντα ηρεμία; Παρ’ όλα αυτά, είναι εφικτό να ρίχνουμε τους ρυθμούς μέσα στην οικογένεια και να αφήνουμε χώρο στα παιδιά να είναι πιο ελεύθερα. Να μην φορτώνουμε τα παιδιά με πολλές δραστηριότητες, αλλά να έχουν
ελεύθερο χρόνο για παιχνίδι που θρέφει το πνεύμα τους. Να έρχεται όλη η οικογένεια σε επαφή με τη φύση και να απολαμβάνει μια καθιερωμένη ώρα της ημέρας το οικογενειακό τραπέζι, στο οποίο όλοι μοιράζονται όμορφες στιγμές από την καθημερινότητά τους.

Μέρος του slow living είναι οι παύσεις μέσα στην ημέρα, καθώς οι παύσεις αυτές είναι απαραίτητες. Οι γονείς μπορούν να κάνουν ένα διάλειμμα από τα social media και την τηλεόραση και να περνούν στιγμές ηρεμίας. Διάβασμα, καταγραφή σκέψεων, περπάτημα, αναπνοές, μουσική – είναι μερικοί τρόποι ώστε να πάρουμε λίγο χρόνο για εμάς και να συνδεθούμε με τον εαυτό μας. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν συνδυαστικά με τα παιδιά, ως μέρος ενός τρόπου ζωής που στοχεύει σε μία καθημερινότητα λιγότερο «θορυβώδη»,
περνώντας στιγμές απλές και ουσιαστικές.

Την ημέρα των γενεθλίων κάποιοι λένε πως γιορτάζει και η μητέρα και το παιδί, που φέρνει στον κόσμο.  Είναι διπλή γιορτή. Στα γενέθλια ενθυμούμαστε και γιορτάζουμε την ημέρα της γέννησής μας. Μπορεί να μη θυμόμαστε συνειδητά τι έγινε τότε αλλά κάτι μπορούμε να αντιληφθούμε από αυτά που έχουμε ακούσει και μάθει. Λένε μάλιστα πως η ψυχή μας επιλέγει τους 2 γονείς μας. Σας ευχαριστώ! Αισθανόμαστε μέσα από την κοιλιά ακόμη το τι γίνεται και στη σύλληψη παίρνουμε χαρακτηριστικά του dna μας. Από άπειρη συνειδητότητα…τσουπ προσγειωνόμαστε στον πλανήτη ΓΗ, με ένα ουάαα να δείξει ότι όλα πήγαν καλά! Από άυλο πνεύμα αποκτήσαμε και σώμα, όργανα, μέλη, λειτουργίες, αισθήσεις, συναισθήματα για να χαιρόμαστε τη χαρά της ύπαρξης, την ίδια τη Ζωή που είναι ένα ξεχωριστό Δώρο στον καθένα από εμάς. Είμαστε και μοναδικοί αλλά και μοιάζουμε. Αλήθεια πώς γιορτάζετε την ύπαρξη; Δε χρειάζονται πολλά αρκετές φορές, καθώς στα απλά υπάρχει πολλή σοφία και ομορφιά. Αυτή τη θάλασσα για παράδειγμα, δε γίνεται..θα τη γευτούμε μετά. Ο καθένας μας γνωρίζει, νιώθει τι είναι αυτό που του δίνει χαρά. Και μόνο που υπάρχουμε και αναπνέουμε καθημερινά  είναι χαρά.

Γενέθλια επίσης μπορεί να έχει και μια ιδέα σας…να, καλή ώρα όπως εμάς. Πριν 2 χρόνια εγκαινιάσαμε το site του pandaforkids και σαν concept ξεκίνησε το 2015 σε μια σχολή χορού..Παρακάτω μου λέει ότι θα συνεχίσει το γράψιμο ο Χαρούλης, το panda. Για να δούμε.

“Γεια χαράαα! Να ‘μαι κι εγώ! Είμαι το project της Εύης από πάνω…Φήμες λένε πως φέρνω χαρά στα παιδιά…μμμ…για να πάμε λίγο πίσω στο χρόνο όμως..πώς ξεκίνησαν όλα αυτά…στη μαμά μου άρεσε να τραγουδά, να κάνει χαρούμενους τους μικρούς και τους μεγάλους με μια δραστηριότητα, ένα μάθημα αγγλικών, μια κατασκευή, ένα τραγουδάκι βρε παιδί μου…λαλαλα…στη Θεσσαλονίκη. Κάποια στιγμή πιάστηκε η μέση της τόσο πολύ που δεν μπορούσε ούτε στα μαθήματα να πηγαίνει, ούτε να μπει μέσα στο αυτοκίνητο με ευκολία. Χρειαζόταν να βρει λύσεις. Έτσι πέρα από την κλασσική ιατρική ακολούθησε κι άλλες μεθόδους που άνοιγαν νέες προοπτικές στο σώμα και στο πνεύμα. Γράφτηκε στη yoga, στη yogaforkids..και τσουπ κάπου εδώ βρήκε κι εμένα όταν με έφερε στο μάθημα η κυρία Ολυμπία σε σχολή χορού. Χρειαζόταν να έχουν και κουκλάκια τα παιδιά βλέπετε! Τότε της ήρθε μια ιδέα…μια και δεν έκανε πολλά δημιουργικά εκείνο το διάστημα όπως είπαμε…χρειαζόταν ανάσα, δημιουργικότητα, έμπνευση και έτσι δημιουργησε το pandaforkids το 2015 συμπεριλαμβάνοντας δημιουργικές δραστηριότητες για τα παιδιά σε Κδαπ, φροντιστήριο, εκδηλώσεις, μαθήματα και γιορτές. Άρχισε να με φωτογραφίζει παντού με αισιόδοξα μηνύματα για τα παιδιά.. Άλλοι χαμογελούσαν, άλλοι απορούσαν τι κάνει τώρα…ευτυχώς είχαμε θετικό feedback από τα παιδιά που έχουν ανοιχτή  καρδούλα με φαντασία και έτσι συνέχισε… Καθώς δεν καθόταν στα αυγά της ,και ήθελε κι άλλο να βελτιώσει τη ζωή της παρακολούθησε για πολύ καιρό σεμινάρια και εκπαίδευση Life Coaching. Προσαρμόζοντάς τη στα παιδιά.. όνειρό μας είναι να βλέπουμε ευτυχισμένα παιδιά που αξιοποιούν τις ικανότητές τους, πιστεύουν στον εαυτό τους και εκπληρώνουν τα όνειρά τους στη πραγματικότητα! Με το Life Coaching for Kids έχουμε μια ποικιλία τρόπων για να το καταφέρετε αυτό παιδιά! Αμέ..θα χαρώ να γνωριστούμε κι απο κοντά…γιούχουου..τώρα είμαι στο νησί. Δίνω το λόγο πάλι στην Εύη..’

Γενέθλια λοιπόν…γέννηση…δημιουργία…ξεκίνημα του άθλου..της σπουδαίας πράξης της ενσάρκωσης…χαρά της ύπαρξης…Άνθρωπος, αναπνοή, παιδί, μωρό, σύλληψη, ιδέα, project, μητέρα γη, στιγμή, σύμπαν, Αγάπη, Δημιουργός, συνδημιουργός, σύνολο ανθρώπων, συνύπαρξη,  αντίκτυπος στη συλλογική συνειδητότα. Ό,τι σημαίνει για τον καθένα. Ένα ξεκίνημα, μια αλλαγή, μια γέννηση ιδέας, ένα επίτευγμα. Λένε μάλιστα ότι γεννιόμαστε 2 φορές..η δεύτερη είναι όταν καταλάβουμε τον σκοπό μας, τη συνεισφορά μας στην ανθρωπότητα. Ή και πολλές…όταν πέφτουμε και σηκωνόμαστε ξανά είναι σαν να ξαναγεννιόμαστε. Στο Τώρα. Άραγε μπορούμε; Έχουμε τη θέληση; Το εσωτερικό κίνητρο; Κλείνοντας, θα προσθέσουμε μια ρήση του αγαπημένου Steven Pressfield καθώς έπεσε ξανά στα χέρια μας το βιβλίο ‘ Ο πόλεμος της Τέχνης’ όπου ενθαρρύνει τους ανθρώπους να πραγματοποιήσουν το δημιουργικό σκοπό της Ζωής τους.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. ΜΗ ΜΑΣ ΣΤΕΡΕΙΤΕ ΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΑΣ. ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ.

Χαρούμενα γενέθλια φίλοι μας!

Την 21 Ιουνίου, την ημέρα του θερινού ηλιοστασίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής και την Παγκόσμια Ημέρα Yoga. Με Jazz, Latin, Soul, Rock, Ballads….αντίστοιχα Hatha, Vinyasa, Nidra, Kundalini, Aerial..και δεν σταματάνε εδώ.Υπάρχει μεγάλη ποικιλία ειδών, σχολών και πρακτικών. Τι τις ενώνει;

Η ετυμολογία της λέξης “yoga” προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη “yug” που σημαίνει «ένωση» ή «συνένωση». Με τη γιόγκα  επιτυγχάνεται μια ολοκληρωμένη σύνδεση του σώματος, του πνεύματος και του νου, ώστε ο ασκούμενος να μπορέσει να γνωρίσει τον Πραγματικό του Εαυτό. Σε πολλές πρακτικές έχουμε και μουσική, ακόμη και ζωντανή. Η μουσική μας ενώνει με τον εσωτερικό μας κόσμο και με τους άλλους ανθρώπους, τα συναισθήματά μας, την ψυχή μας, τον Ανώτερο Εαυτό μας. Και τα δύο έχουν να κάνουν με ρυθμό, αρμονία, παύσεις, αναπνοές, κίνηση, ισορροπία, εγρήγορση, χαλάρωση..

Η κάθε asana (μια θέση του σώματος που είναι σταθερή και άνετη) αντιπροσωπεύει και κάτι που το παίρνουμε μαζί μας και το εφαρμόζουμε στην καθημερινή μας ζωή. Η γιόγκα θεραπεύει αποδεδειγμένα τόσο σε ψυχολογικό όσο και σε σωματικό επίδεδο. Άλλωστε συνδέονται αυτά..Μας επαναφέρει στο Τώρα με την τεχνική “mindfulness” και μας ηρεμεί. Έτσι και η μουσική μας ξυπνάει, μας ενεργοποιεί, μας χαλαρώνει, νιώθουμε ζωντανοί καθώς πάλλεται η φωνή, το σώμα, το διάφραγμα, το «μέσα» μας. Κλίμακες ελάσσονες (μινόρε), μείζονες (ματζόρε), διέσεις, υφέσεις, νότες, κλειδιά, πάυσεις, ολόκληρα, πεντάγραμμα, μισά… Συνδεόμαστε, αισθανόμαστε, γειωνόμαστε, φανταζόμαστε, ταξιδεύουμε, θεραπευόμαστε.. Μπαίνουμε σε ροή και με τα δύο. Σώμα, ψυχή, έκφραση…όλα μαζί ‘Ενα με την Ενέργεια της Ζωής.

Προσωπικά, η πρακτική της yoga με βοήθησε και με βοηθάει σε όλα τα παραπάνω καθώς και στο τραγούδι. Σύνδεση, μοίρασμα, διαφραγματικές αναπνοές, παρατήρηση, χαρά, αγάπη, εστίαση στο παρόν με την ποιότητα του Αρχάριου Νου. Η yoga με τα παιδιά με έκανε πάλι παιδί καθώς είχαμε την ευκαιρία να χαρούμε με τους μικρούς μας ήρωες παιχνίδι, κίνηση, παραμύθια, συγκέντρωση,χαλάρωση μαζί..

Αλήθεια αν ήταν χρώμα, τι θα ήταν η μουσική και η yoga λέτε; Θα ήταν ένα ή ακόμη και πολλά; Ίσως ένα ουράνιο τόξο που τ’ αγκαλιάζει όλα και τα συνδέει με αρμονία, αγάπη και αυτοσχεδιασμό…

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και
προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων.

Έχουν γραφτεί και ειπωθεί τόσα πολλά για τη μητέρα και τόσα λίγα για τον πατέρα.
Έχει κι εκείνος όμως τη δική του μέρα. Η ημέρα του πατέρα, στις περισσότερες χώρες, γιορτάζεται την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου κι έχει ως στόχο να δείξει ότι ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν της μητέρας δεδομένου ότι στην κοινωνία μας πολύ συχνά οι μπαμπάδες περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Η γιορτή ξεκίνησε από την Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα, εμπνευσμένη από την πρώτη γιορτή της μητέρας. Σε κάποιες χώρες καθιερώθηκε λόγω της απαξίωσης που αντιμετώπιζαν οι πατεράδες από τα δικαστήρια σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών κατά την εκδίκαση των διαζυγίων.
Παλιότερα  οι μπαμπάδες θεωρούνταν απόμακροι θεατές στην ανατροφή των
παιδιών, αλλά τελικά ο ρόλος του μπαμπά είναι πολύ περισσότερα από την ύπαρξη ενός δεύτερου ενήλικα στο σπίτι. Τα παιδιά που μεγαλώνουν με μπαμπάδες που συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή τους έχουν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης, καλύτερη γλωσσική και γνωστική ανάπτυξη σύμφωνα με έρευνες που έχουν διεξαχθεί. Τα παιδιά που έχουν καλή σχέση με τον πατέρα τους είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν κατάθλιψη, ανάρμοστη συμπεριφορά ή να λένε ψέματα. Η καλή σχέση με τον πατέρα μειώνει τα προβλήματα συμπεριφοράς στα αγόρια και αυξάνει την αυτοεκτίμηση στα κορίτσια.
Αυτό το τελευταίο μπορώ να το επιβεβαιώσω από προσωπική πείρα. Μεγαλώνοντας με ένα μπαμπά που προσπαθούσε να είναι παρών παρά τις ατέλειωτες ώρες και τις δύσκολες συνθήκες δουλειάς έμαθα να στέκομαι στα πόδια μου. Ήταν πάντα εκεί να με φροντίσει, να με ακούσει, να παίξει μαζί μου. Είναι παρών σε όλες τις παιδικές μου αναμνήσεις. Στα παιχνίδια, στις βόλτες, στα καλοκαιρινά μπάνια στη θάλασσα…Ακόμα τον θυμάμαι τα βράδια μετά τη δουλειά να μου διαβάζει παραμύθια για να κοιμηθώ και τελικά να κοιμάται πρώτα εκείνος…Η κούραση ποτέ δεν τον εμπόδισε να είναι κοντά μου.
Στα παιδικά μου χρόνια αν ήταν χρώμα θα ήταν γαλάζιο. Το πιο δυνατό γαλάζιο! Το γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού. Εκεί στέκεται ο μπαμπάς μου. Ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα. Εκείνος μου έμαθε να κολυμπάω και να αφήνομαι με εμπιστοσύνη στη ροή, όχι μόνο της θάλασσας αλλά και της ζωής. Μου έμαθε και να κοιτάω ψηλά και να ακολουθώ τα όνειρά μου.
Τώρα πια, μερικές δεκαετίες μετά αν ήταν χρώμα ο μπαμπάς μου θα ήταν μπλε ίντιγκο. Το χρώμα της σοφίας, της δικαιοσύνης και της αφοσίωσης. Είναι πάντα δίπλα μου…σε όλες τις σημαντικές στιγμές της ζωής μου, σε κάθε σπουδαία απόφαση. Με υποστηρίζει να διεκδικήσω ό,τι με κάνει ευτυχισμένη ακόμα κι αν διαφωνεί αρχικά με την επιλογή μου. Θα διασχίσει βουνά και θάλασσες όποτε ζητήσω τη βοήθειά του. Βρίσκει τη θετική και την αστεία πλευρά σε κάθε κατάσταση.
Χάρη σ’ αυτόν έμαθα να μη συμβιβάζομαι και να εξελίσσομαι συνεχώς, έμαθα να κρατάω τα πόδια μου στη γη και το βλέμμα μου στον ουρανό.
“Γλυκέ μου μπαμπά σε ευχαριστώ πολύ που πίστεψες σε μένα και με βοήθησες να γίνω αυτό που είμαι!”

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71
Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/
Twitter: https://twitter.com/anni_eza
Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Κάθε χρόνο την 1η Ιουνίου γιορτάζουμε την παγκόσμια ημέρα γονέων. Οι γονείς μας είναι οι ρίζες μας. Για κάποιους από εμάς είναι οι άνθρωποι που μας έφεραν στον κόσμο. Για κάποιους από εμάς όμως είναι οι άνθρωποι που μας μεγάλωσαν παρόλο που δεν έχουμε καμία βιολογική σύνδεση μαζί τους. Ο γονιός δεν καθορίζεται από τη συγγένεια. Καθορίζεται από την καρδιά.

Οι γονείς μας είναι εκείνοι που στέκονται δίπλα μας στην πορεία της ζωής μας. Εκείνοι με τους οποίους νιώθουμε αυθεντική σύνδεση από καρδιάς κι αυτό δεν έχει καμία σχέση με τη βιολογική συγγένεια. Είναι εκείνοι που φροντίζουν τις ανάγκες μας όσο είμαστε παιδιά και μας υποστηρίζουν κατά τη μετάβασή μας στην εφηβεία και την ενηλικίωση. Είναι οι άνθρωποι που μας διδάσκουν πώς να αγαπάμε ανιδιοτελώς. 

Η ανιδιοτέλεια είναι προϋπόθεση για να γίνει κάποιος γονιός, είτε μητέρα είτε πατέρας. Όταν αποφασίζουμε να αναλάβουμε το ρόλο του γονέα χρειάζεται να έχουμε επίγνωση ότι πρόκειται να δημιουργήσουμε μια σχέση που θα διαρκέσει μέχρι το τέλος της ζωής μας. Χρειάζεται να είμαστε έτοιμοι να καταλάβουμε ότι θα σταματήσουμε να σκεφτόμαστε μόνο τις δικές μας επιθυμίες και ανάγκες, καθώς θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψιν και τις ανάγκες και τις επιθυμίες των παιδιών μας. Θα αντιμετωπίσουμε πολλές νέες και διαφορετικές προκλήσεις. Θα χρειαστεί να βρούμε και να δημιουργήσουμε καινούργιες ισορροπίες στη ζωή μας. Πρόκειται να ανοίξουμε ένα παράθυρο σε άλλο είδος συμπερίληψης και ενότητας γιατί δένουμε τη ζωή μας με έναν άλλο άνθρωπο για πάντα.

Ως γυναίκα που δεν έχει αποκτήσει βιολογικά παιδιά ως τώρα, από επιλογή, μπορώ να πω πως ο ρόλος του γονιού έχει και μια συμπαντική πλευρά. Λόγω της δουλειάς μου  περνάω πολύ χρόνο με τα παιδιά και νιώθω σαν καθένα τους να είναι δικό μου παιδί. Μου αρέσει να αλληλεπιδρώ μαζί τους με ειλικρινή ανιδιοτελή αγάπη. 

Ως κόρη πάντα ένιωθα ότι οι γονείς μου ήταν παρόντες στη ζωή μου με το δικό τους τρόπο. Η μαμά μου είναι γήινη παρουσία και μου έδωσε ρίζες. Πάντα μου έδινε αγάπη και υποστήριξη και μου έδειξε πώς να προχωράω μπροστά βήμα βήμα. Μου έμαθε να εμβαθύνω στον εαυτό μου και να χτίζω γερά θεμέλια για όλα όσα επιθυμώ να δημιουργήσω. Ο μπαμπάς μου υπήρξε πάντα το στήριγμά μου. Μου έμαθε να ακολουθώ την καρδιά μου. Πάντα με ωθούσε να ακολουθώ τα όνειρά μου και να εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου. Έχει πλάκα και παιχνιδιάρικη διάθεση και πάντα βλέπει τη θετική πλευρα της ζωής. Μου έμαθε πώς να βρίσκω το θετικό σε κάθε κατάσταση, να μαθαίνω και να μεγαλώνω όπως τα κλαδιά ενός δέντρου. 

Μαζί κατάφεραν να μου δώσουν όλα όσα θα χρειαζόμουν για μια γεμάτη και ευτυχισμένη ζωή. Με έκαναν να νιώθω ασφαλής, με είδαν και με άκουσαν για αυτό που είμαι κι αυτό δεν ήταν εύκολο, πιστέψτε με. Μπορώ να το καταλάβω πια με την ενήλικη οπτική μου. Πάντα μου λένε πόσο περήφανοι είναι για μένα και πόσο ανακουφισμένοι νιώθουν που πέτυχαν το ρόλο τους ως γονείς. Τελικά αυτό σημαίνει να είσαι γονιός…μια αρμονική συμφωνία ανάμεσα στην ευτυχία και την αγωνία, ένας χορός ανάμεσα στο να μάθεις στους απογόνους σου να πετάνε, αλλά να μένουν και γειωμένοι ταυτόχρονα!

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Από την Άννα Γ.

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Τι είναι η μητέρα; Είναι μια λέξη με τόσες πολλές ενδιαφέρουσες έννοιες…Μητέρα είναι εκείνη που γεννά ένα παιδί, εκείνη που μεγαλώνει με αγάπη και γλυκύτητα ένα παιδί που δεν έχει γεννήσει η ίδια, σαν να είναι δικό της παιδί. Εκείνη που αναγνωρίζει ότι τα παιδιά της ανήκουν στον κόσμο και αφήνει ν’ ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο, χωρίς να τα θεωρεί προέκταση του εαυτού της. Εκείνη που νιώθει όλα τα παιδιά του κόσμου παιδιά της χωρίς διακρίσεις. Εκείνη που τροφοδοτεί με αγάπη οποιοδήποτε δημιούργημά της, ένα βιβλίο, μια επιχείρηση, ένα πρότζεκτ. Μητέρα σημαίνει δημιουργώ με αγάπη και φροντίζω με τρυφερότητα.

Η Ημέρα της Μητέρας ξεκίνησε από την Anna Javis στις αρχές του 20ου αιώνα. Γιορτάζεται τη 2η Κυριακή του Μαΐου και σύμφωνα με την ίδια ο σκοπός της είναι “να τιμήσεις την καλύτερη μητέρα που έχει ζήσει ποτέ: τη δική σου.” 

Πραγματικά για τον καθένα μας η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσαμε να έχουμε, είναι η μητέρα μας. Κι ας μην μας καταλαβαίνει πάντα. Κι ας νιώθουμε ότι μας πιέζει πολλές φορές. Κι ας αγχώνεται με το παραμικρό. Κι ας εκνευριζόμαστε μαζί της κάπου κάπου. Είναι εκείνη που μας έφερε στον κόσμο, που μας έδωσε σάρκα και οστά, που μας φιλοξένησε στο ίδιο της το σώμα. Είτε είναι δίπλα μας, είτε όχι μας άνοιξε την πόρτα για να μπούμε στο γήινο κόσμο. Η μητέρα μας είναι ο πρώτος άνθρωπος που αντικρίζουμε όταν ερχόμαστε στη ζωή. Είναι η πρώτη επαφή μας με την αγάπη.

Ταιριάζουμε όλοι με τη μητέρα μας; Ναι, αλλά όχι πάντα με τον τρόπο που θα περιμέναμε να ταιριάζουμε μαζί της…Το μόνο σίγουρο είναι ότι μαθαίνουμε από κείνη και μαθαίνει από μας. Συχνά δέχομαι την ερώτηση: “Είχες πάντα καλή σχέση με τη μαμά σου;” Η απάντησή μου είναι πάντα η ίδια: “Την καλύτερη!”

Έχω την τύχη να έχω μία μαμά με την οποία είμαστε εκ διαμέτρου αντίθετες. Είναι μια γήινη ύπαρξη που ενσάρκωσε ένα εξωγήινο πλάσμα. Εκείνη κοιτούσε τη γη κι εγώ τα σύννεφα. Εκείνη ήταν πρακτική κι εγώ ακολουθούσα την έμπνευση. Εκείνη περπατούσε κι εγώ πετούσα. Κάπως έτσι ήταν τα πρώτα χρόνια της ζωής με τη μαμά μου. Μετά αρχίσαμε να μαθαίνουμε η μία από την άλλη…Από κείνη έμαθα να γειώνομαι, να κάνω τις ιδέες μου πράξη και να πατάω στα πόδια μου, κάνοντας ένα βήμα τη φορά. 

Η μαμά μου είναι η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσα να έχω σ’ αυτή τη ζωή, γιατί με προκαλεί να διευρυνθώ και εξελιχθώ. Ευχαριστώ μαμά μου για την ανεκτίμητη παρουσία σου…είσαι λίγο πιο πάνω από βασίλισσα…

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων.

Κάθε χρόνο στις 29 Απριλίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Ευχής. Είναι ευκαιρία να γιορτάσουμε τις ευχές σε κάθε μορφή! Ευχές που δεν έχουν πραγματοποιηθεί ακόμη, αλλά και όσες έχουν ήδη γίνει πραγματικότητα. Η ευχή είναι η δυνατή επιθυμία που έχουμε για κάτι. Όλοι μας έχουμε διαφορετικές ευχές…καλή υγεία, χρήματα, αγάπη, ελευθερία, ευτυχία, παγκόσμια ειρήνη.

Έχουμε ευχές για τον εαυτό μας, αλλά και για τους άλλους. Έχουμε όμως καλές ευχές και προθέσεις για όλους κάθε στιγμή; Λοιπόν, μπορούμε να προσφέρουμε μόνο ό,τι έχουμε ήδη. Επομένως αν δεν έχουμε καλές ευχές για τον εαυτό μας είναι δύσκολο να έχουμε καλές ευχές για άλλους ανθρώπους.

Αν βλέπουμε τις συνθήκες της ζωής μας και σκεφτόμαστε «Δεν είμαι αρκετά καλός/ή…συνεχώς αποτυγχάνω!» το μόνο που καταφέρνουμε είναι να μην συνειδητοποιούμε τις απεριόριστες δυνατότητές μας. Αν όμως στρέψουμε την προσοχή μας προς τα μέσα και συνδεθούμε με τον πραγματικό εαυτό μας, θα αρχίζουν να αναδύονται πιο θετικές σκέψεις. Αρχίζουμε να βιώνουμε τις αρετές μας και τις μοναδικές μας ποιότητες και γεμίζουμε αγάπη και χαρά, που απλώνουμε γύρω μας.

Όσο πιο πολύ εμβαθύνουμε στον εαυτό μας, τόσο πιο παραγωγικές γίνονται οι σκέψεις μας. Δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για σκέψεις που σπαταλούν την ενέργειά μας, οπότε αυτόματα έχουμε καλές ευχές για τους άλλους και θέλουμε το καλό τους. Ακόμα κι όταν εντοπίζουμε κάτι δυσάρεστο στο περιβάλλον μας, το αντιμετωπίζουμε με καλή θέληση και αγνό συναίσθημα, χωρίς επικρίσεις.

Το να θέλουμε το καλό των άλλων δεν είναι μόνο να είμαστε ευγενικοί και να κάνουμε καλές σκέψεις για τους άλλους. Σημαίνει να τους υποστηρίζουμε στις δύσκολες στιγμές, να τους δίνουμε ελπίδα και να τους βοηθάμε να βρουν τη δύναμή τους. Σημαίνει να τους αποδεχόμαστε, χωρίς να τους απορρίπτουμε όταν κάνουν κάποιο λάθος. Η καλή μας θέληση απέναντι στους άλλους αντικατοπτρίζεται στην καθημερινή μας συμπεριφορά απέναντί τους.

Όταν πραγματικά θέλουμε το καλό των άλλων, τους εμπνέουμε να γίνονται καλύτεροι και να είναι ο εαυτός τους, προσπαθούμε να τους ανεβάζουμε και τους βοηθάμε να ακτινοβολούν το εσωτερικό τους φως. Αντιμετωπίζουμε με αυτό τον τρόπο τους ανθρώπους; Είναι κάτι που αξίζει να σκεφτούμε!

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια και εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων.

Η ανθρώπινη φωνή δεν είναι απλά η δυνατότητα παραγωγής ήχων. Είναι η γέφυρα ανάμεσα σε εμάς και τον κόσμο. Είναι το μέσο που μας επιτρέπει να εκφράζουμε τις σκέψεις και τις ιδέες μας και να ακουγόμαστε. Μας βοηθάει να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας και τις ποιότητές μας. Είναι ο τρόπος να συστηθούμε και να πούμε την ιστορία μας. Μας φέρνει κοντά στους αγαπημένους μας με τρυφερότητα και αγάπη ή μας προστατεύει βάζοντας όρια με αυστηρότητα.

Είναι το “εργαλείο” που χρησιμοποιούμε για μεγάλο μέρος της επικοινωνίας μας. Η φωνή του καθενός μας είναι διαφορετική και μοναδική. Είναι χαρακτηριστικό μας και κομμάτι της ταυτότητάς μας, γι’ αυτό και πολλές φορές αναγνωρίζουμε τους ανθρώπους (φίλους, συναδέλφους, συγγενείς) χωρίς να τους βλέπουμε…μόνο ακούγοντας τη φωνή τους. Η φωνή του καθενός μας έχει το δικό της στίγμα και φανερώνει πολλά για την προσωπικότητά μας. Ο τόνος της φωνής μας και ο τρόπος που τη χρησιμοποιούμε δείχνει τη σχέση μας με τον εαυτό μας και τον κόσμο. Βαθιά, ψιλή, παιχνιδιάρικη ή αυστηρή, μαρτυρά τη διάθεσή μας και τις προθέσεις μας.

Όσο περισσότερο μαθαίνουμε τον εαυτό μας, τόσο περισσότερο “βρίσκουμε” τη φωνή μας. Γνωρίζοντας ποιοι είμαστε, τι θέλουμε, τι χρειαζόμαστε και ποιες είναι οι βαθιές μας επιθυμίες η φωνή μας αλλάζει. Εξελίσσεται μαζί μας. Ακολουθεί την πορεία μας και καθρεφτίζει ό,τι μας συμβαίνει. Δεν είναι τυχαίο που όταν δεν είμαστε καλά ή νιώθουμε κουρασμένοι η φωνή μας αλλοιώνεται. Αντίστοιχα όταν είμαστε χαρούμενοι και στο κέντρο μας, η φωνή μας ισορροπεί και ανθίζει. Η φωνή μας είναι η υπογραφή της ενέργειάς μας.

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Η 12η Απριλίου είναι αφιερωμένη στα παιδιά του δρόμου, που καθημερινά δίνουν αγώνα για να επιβιώσουν. Καθιερώθηκε το 2011 από τη διεθνή, μη κυβερνητική οργάνωση “Consortium for Street Children” (CSC).

Τα παιδιά αυτά είναι άστεγα, αδυνατούν να βρουν ασφαλή και μόνιμη κατοικία και τα περισσότερα από αυτά αναγκάζονται να εργαστούν στο δρόμο, σχεδόν αμέσως μόλις μάθουν να περπατούν και να μιλούν. Οι κίνδυνοι και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, όπως η πείνα και το ανθυγιεινό περιβάλλον κάνουν τη ζωή τους συνώνυμη με την αδικία και το φόβο.

Ίσως πολλοί από εμάς είμαστε απασχολημένοι με τα δικά μας προβλήματα και τις δικές μας ανησυχίες. Μπορεί να μην έχουμε απεριόριστο χρόνο να ασχοληθούμε με τους άλλους ή με τα παιδιά του δρόμου. Aξίζει όμως να σκεφτούμε σε τι κόσμο θέλουμε να ζούμε. Τα παιδιά του δρόμου και τα προβλήματά τους είναι μέρος του κόσμου άρα και της πραγματικότητάς μας και η πραγματικότητα δημιουργείται από όλους εμάς. Αν λοιπόν καταλάβουμε ότι η πραγματικότητα του καθενός μας επηρεάζει τη ζωή όλων μας, θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε έναν κόσμο ευημερίας για εμάς και τα παιδιά μας, γιατί όλα τα παιδιά του κόσμου, και του δρόμου, είναι παιδιά μας.

Τα παιδιά μας είναι το μέλλον του κόσμου και το δικό μας. Ας αναρωτηθούμε λοιπόν…θα αφήναμε το μέλλον μας στο δρόμο, φοβισμένο,να πεινάει και να κρυώνει;