Τι ακριβώς είναι ο παιδικός αθλητισμός; Και τι ρόλο μπορεί να παίξει στην διαμόρφωση του χαρακτήρα του παιδιού; Των βασικών αξιών και πιστεύω του για τον ευατό του και την ζωή…; Της μελλοντικής του επαγγελματικής πορείας; Ακόμα και της προσωπικής και μελλοντικά οικογενειακής του ευτυχίας…;

Ας τα πάρουμε με τη σειρά…

Για τα περισσότερα παιδιά, το άθλημα που επιλέγουν εξελίσσεται σε κάτι  πολύ παραπάνω από ένα hobby ή ένα τρόπο να περνάνε ευχάριστα τον ελεύθερο χρόνο τους. Είναι η αγαπημένη τους δραστηριότητα. Αυτό μέσα από το οποίο βιώνουν τα πιο έντονα συναισθήματα και στο οποίο επενδύουν ψυχικά τα μέγιστα. Αυτό μέσα από το οποίο εκφράζονται ελεύθερα και αναπτύσσουν τη φαντασία τους. Αυτό μέσα από το οποίο ονειρεύονται και οραματίζονται το μέλλον τους. Είναι αυτό που δίνει χρώμα και νόημα στην ζωή τους.

Και τι σημαίνει αυτό;

Αν πάρουμε σαν δεδομένο το ότι όσο πιο πολύ αγαπάμε κάτι και όσο πιο έντονα το βιώνουμε, τόσο πιο δεκτικοί και «εκτεθειμένοι» είμαστε στο να πάρουμε μηνύματα μέσα από αυτό, συνειδητοποιούμε τις καταλυτικές επιρροές που το αθλητικό περιβάλλον έχει στη διαμόρφωση του εσωτερικού κόσμου των παιδιών. Στην αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθησή τους. Στο αν πιστεύουν ότι η ζωή είναι δίκαιη ή άδικη. Στο ότι αξίζει να επιμένεις και να προσπαθείς μέχρι να πετύχεις αυτό που τόσο πολύ θέλεις. Στην ερμηνεία και τη διαχείριση του λάθους. Της νίκης και της ήττας. Το αν η επιτυχία είναι θέμα συγκυριών και τύχης, ή αποτέλεσμα μικρών καθημερινών πειθαρχιών και συνηθειών; Και στις αξίες μέσα από τις οποίες, ασυνείδητα, αποφασίζουν το ποια στάση και συμπεριφορά θα επιλέξουν την κάθε δεδομένη στιγμή.

 Ο αθλητισμός μας βάζει σε πιεστικές σωματικά και συναισθηματικά καταστάσεις. Μας οδηγεί στα όριά μας. Και εκεί αναδεικνύεται το ποιοι πραγματικά είμαστε. Και πόσο μεγάλο δώρο μπορεί να είναι αυτό, ειδικά σε παιδική ηλικία; Μπορώ υπό πίεση να συνεχίζω να πιστεύω στον εαυτό μου; Να είμαι υποστηρικτικός και παρακινητικός; Υπεύθυνος και όχι επικριτικός. Να απολαμβάνω το παιχνίδι  χωρίς να γνωρίζω την τελική του έκβαση;  Και να αναγνωρίζω πως αν παίξω με όλο μου το είναι έχω κερδίσει ανεξαρτήτου σκορ, χρόνου και επίδοσης; Να επιλέγω την αφοσίωση, την επιμονή, την εργατικότητα, το «καθαρό» παιχνίδι και την νηφάλια αυτοαξιολόγηση;

Και πόσο χρήσιμα μπορούν όλα αυτά να φανούν σε όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητες μου, τωρινές και μελλοντικές; Αυτά άλλωστε δεν χρειάζονται για την ευημερία και εξέλιξή μου και στο σχολείο, στον επαγγελματικό χώρο και στην παρέα…; Στις κοινωνικές και διαπροσωπικές μου σχέσεις;

Το σημαντικό κατ’ επέκταση ερώτημα είναι λοιπόν το εξής:

Πόσο συνειδητοί είμαστε, γονείς και προπονητές (και διοικητικοί φορείς), στο πώς επηρεάζουμε όλα τα παραπάνω με τις αποφάσεις, τις επιλογές και τις συμπεριφορές  μας γύρω από τον αθλητισμό; Και της ευθύνης που έχουμε αναλάβει προχωρώντας σε αυτές;

Είναι εξαιρετικά σημαντική η επιλογή του αθλητικού περιβάλλοντος του παιδιού…! Θα τολμήσω να πω ίσως και πιο σημαντική από του ακαδημαϊκού. Με δεδομένο ότι η επιτυχία και ευτυχία μας ορίζεται περισσότερο από αυτό που είμαστε παρά από τις γνώσεις και τις διαπιστεύσεις μας. Καθώς και το ότι το παιδί θα εμπνευστεί και επηρεαστεί κατά κανόνα, καλώς ή κακώς, περισσότερο από τον προπονητή του παρά από το δάσκαλό του.

Και οι προπονητές πόσο αντιλαμβανόμαστε το πώς η κάθε μας λέξη, το κάθε βλέμμα και η κάθε έκφρασή μας «γράφει» στην καρδιά και στο μυαλό των παιδιών. Η παραμικρή μας απόφαση και στάση. Ότι είμαστε πρότυπα και συχνά «ήρωες» για τα παιδιά αυτά. Ότι η εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους εξαρτάται συχνά από τον τρόπο που τους αποδεχόμαστε, τους αξιολογούμε, τους επιβραβεύουμε ή τους παρατηρούμε. Από το αν επί της ουσίας τους εμπιστευόμαστε ή τους αμφισβητούμε. Και το τι μαθήματα ηγεσίας και διαχείρισης καταστάσεων τους δίνουμε με τη στάση μας και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις. Πόσο συχνά αναρωτιόμαστε αν είμαστε εστιασμένοι στην κάλυψη των δικών τους συναισθηματικών αναγκών, ή αν, άθελα μας φυσικά, εκμεταλλευόμαστε την τυφλή εμπιστοσύνη που μας δείχνουν για την κάλυψη των δικών μας. Για αποδοχή, επιτυχία, σημαντικότητα και προβολή.

Το 2007, επιστρέφοντας από ένα τουρνουά στο εξωτερικό, άκουσα προς έκπληξη μου έναν γονέα μας (Απόφοιτο Κολλεγίου Αθηνών ο ίδιος) να λέει ότι αν αναγκαζόταν να επιλέξει μεταξύ σχολείου και αθλητισμού για την προσωπική εξέλιξη του παιδιού του, θα επέλεγε το δεύτερο. Τότε μου φάνηκε υπερβολικό. 13 χρόνια μετά καταλαβαίνω απόλυτα τι εννοούσε. Δόξα τω Θεώ ζούμε σε μια εποχή  που δεν έχουμε με τέτοια διλλήματα. Οφείλουμε όμως, όσοι δουλεύουμε με και για τα παιδιά, να αναλάβουμε την τεράστια κοινωνική μας ευθύνη και να εξασφαλίζουμε την επάρκειά μας στο έργο της υπηρέτησής τους. Γιατί εμείς υπηρετούμε αυτά και όχι το αντίθετο. Εκείνα μας διδάσκουν τι σημαίνει χαρά, αφοσίωση, εμπιστοσύνη και αγάπη…

Δεν είναι καινούργιο ότι τα παιδιά χρειάζονται την άσκηση στη ζωή τους.  Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι Παιδί και Άθληση είναι συνυφασμένες έννοιες ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι. Λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής και της αυξανόμενης εξάρτησής των παιδιών με την τεχνολογία, αφού ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών έχουν αντικαταστήσει το παιχνίδι και τη σωματική άσκηση με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και το διαδίκτυο, γίνονται ανενεργά παιδιά και είναι πιθανό να γίνουν και ανενεργοί ενήλικες. Με τα ποσοστά παχυσαρκίας να αυξάνονται συνεχώς και την καθιστική ζωή να γίνεται τρόπος ζωής του μέσου ανθρώπου, το να γυμνάζεται ένα παιδί από νωρίς είναι πολύ ωφέλιμο για την υγεία και το σώμα του.  Σύμφωνα με έρευνες, όταν τα παιδιά ασκούνται σε τακτική βάση δεν έχουν μόνο σωματική υγεία αλλά και ψυχική. 

Ποια όμως είναι τα οφέλη της άσκησης για το παιδί;

Αναπτύσσεται ένα υγιές μυοσκελετικό σύστημα. Μέσω της άσκησης «δυναμώνουν» σημαντικά τόσο τα οστά όσο και οι μύες και οι αρθρώσεις τους. 

Ενδυναμώνεται το καρδιαγγειακό σύστημα. Ουσιαστικά, κατά τη διάρκεια μιας φυσικής δραστηριότητας «γυμνάζονται» παράλληλα η καρδιά και οι πνεύμονες. «Προπονείται» συνολικά το καρδιαναπνευστικό σύστημα.

Αναπτύσσεται η νευρομυϊκή συναρμογή των παιδιών. Μέσω των τεχνικών ασκήσεων και των επαναλήψεων μαθαίνουν να ελέγχουν καλύτερα το σώμα τους και τις κινήσεις τους, βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο τα αντανακλαστικά τους και αναπτύσσοντας το συγχρονισμό μεταξύ ματιών και άκρων.

Διατηρείται ένα υγιές και φυσιολογικό βάρος. Είναι ένα γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό, ειδικά εάν αναλογιστεί κανείς την αλματώδη αύξηση στα ποσοστά της παιδικής παχυσαρκίας, καθώς αυτή εγκυμονεί πλήθος σοβαρών και αρνητικών συνεπειών στην υγεία.

Τα τελευταία χρόνια σημαντικός αριθμός μελετών τονίζει την αξία της άσκησης και της σωματικής δραστηριότητας στον ψυχολογικό τομέα. Έχει βρεθεί ότι μέσω της άσκησης μειώνεται το άγχος και βελτιώνεται  αισθητά ο έλεγχος του, καθώς και ο έλεγχος του θυμού. Επίσης, αποτελεί ένα ευχάριστο διάλειμμα από το πολλές φορές πιεστικό πρόγραμμα των φροντιστηρίων και των μαθημάτων.

Σε επίπεδο πνευματικής λειτουργίας, έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά τα οποία ασκούνται εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας στα σχολικά μαθήματα. Αυτό συμβαίνει γιατί αυτά τα παιδιά έχουν μάθει να ακολουθούν συγκεκριμένους κανόνες και να είναι πιο πειθαρχημένα. Εντός της τάξης εμφανίζουν αυξημένη ικανότητα να συγκεντρώνονται κατά τη διάρκεια των μαθημάτων και συνεπώς να έχουν καλύτερες σχολικές επιδόσεις.

Τέλος, σε κοινωνικό επίπεδο η συμμετοχή των παιδιών σε αθλήματα και ειδικά σε ομαδικά, έχει βρεθεί ότι βοηθά στην πιο γρήγορη και ουσιαστική κοινωνικοποίησή τους. Μέσω της σωματικής δραστηριότητας που έχουν επιλέξει, αναπτύσσουν αισθήματα συνεργασίας και ομαδικότητας, βοηθώντας στην τόνωση της αυτοπεποίθησής τους.

Πολύ σημαντικό ρόλο βέβαια στην καθιέρωση της σχέσης παιδιού-σωματικής δραστηριότητας έχει ο γονιός. Οι γονείς θα πρέπει πάντα να ενθαρρύνουν τα παιδιά να ασκούνται και να αποτελούν οι ίδιοι πρότυπα μιας δραστήριας και υγιούς στάσης ζωής. Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά θα αγαπήσουν την άσκηση και θα λάβουν όλα τα οφέλη που έχει να τους προσφέρει. 

Ξέρουμε όλοι πόσο σημαντική είναι η άσκηση, τόσο για έναν ενήλικα όσο και για ένα παιδί. Εκτός όμως από τα οφέλη στη σωματική του ανάπτυξη η γυμναστική προσφέρει και κάτι άλλο, πολύ πιο βαθύ:

Κάνει το παιδί ευτυχισμένο!

Στοιχεία επικοινωνίας: https://moromassage.gr/

email:  info@moromassage.gr

τηλέφωνο: 6947737424

Αρχίζουμε να συναντάμε δυσκολίες στη ζωή μας από τη μέρα που γεννιόμαστε. Η σωματική ανάπτυξη, οι σχέσεις, η επικοινωνία, οι διάφορες συναισθηματικές εκδηλώσεις, με λίγα λόγια όλη η φυσική διαδικασία του “να μεγαλώνει ένα παιδί” έχει στρεσογόνες καταστάσεις σε διάφορα στάδια ανάπτυξής του. Στο καθένα από αυτά η πρακτική mindfulness μπορεί να αποτελέσει ένα δυνατό εργαλείο στη μείωση του άγχους και στην αύξηση του συναισθήματος της ευτυχίας. Mindfulness, όπως έχει εξελιχθεί τα τελευταία 30 χρόνια, είναι μια απλή φαινομενικά τεχνική που δίνει έμφαση στην παρούσα στιγμή με έναν μη κρητικό (μη σχολιαστικό) τρόπο. Χρησιμοποιείται ευρέως στον κλάδο της ψυχοθεραπείας, έχει εισχωρήσει στα γραφεία μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών, εξασκείται από αθλητές, και ευτυχώς σταδιακά κάνει την εμφάνισή της και στα σχολεία. Όλο και περισσότερος κόσμος στρέφεται στις τεχνικές mindfulness για να βοηθηθεί στη διαχείριση της έντονης καθημερινότητας και συγκεκριμένα του άγχους και του στρες  που αντιμετωπίζει καθημερινά μέσα στη σύγχρονη κοινωνία.

Παιδιά όλων των ηλικιών μπορούν να επωφεληθούν από τις τεχνικές και ασκήσεις mindfulness και μάλιστα είναι τα πιο κατάλληλα για να επωφεληθούν από αυτή την πρακτική. Οι συνήθειες που σχηματίζονται στα πρώτα χρόνια της ζωής ενός ατόμου, καθορίζουν τις συμπεριφορές που θα έχει στην ενηλικιότητα, και με τη βοήθεια των πρακτικών mindfulness, έχουμε την ευκαιρία να δώσουμε στα παιδιά πολλές θετικές συνήθειες, όπως για παράδειγμα ηρεμία, καλοσύνη και δεκτικότητα.

Ένας ακόμα λόγος για τον οποίο η πρακτική mindfulness είναι τόσο αποτελεσματική για τα παιδιά μπορεί να εξηγηθεί από τον τρόπο που αναπτύσσεται ο εγκέφαλος. Ενώ έχει πλέον αποδειχθεί πως ο εγκέφαλός μας αναπτύσσεται συνεχώς καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής μας, οι συνδέσεις στο προμετωπιαίο φλοιό δημιουργούνται με τον ταχύτερο ρυθμό κατά την παιδική ηλικία. Επομένως η πρακτική mindfulness, η οποία προάγει δεξιότητες που ελέγχονται στον προμετωπιαίο φλοιό, όπως η συγκέντρωση και ο γνωστικός έλεγχος, μπορεί να έχει ιδιαίτερη επιρροή στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, όπως η αυτορρύθμιση, η κριτική σκέψη και η υπομονή κατά την παιδική ηλικία.

Ξεκινώντας λοιπόν από τη βρεφική ηλικία, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να εκπαιδευτεί το παιδί στην ενσυνειδητότητα είναι να την ενσωματώσουν οι ίδιοι οι γονείς ή αυτοί που φροντίζουν το παιδί. Ακόμα και τα πιο μικρά παιδιά αισθάνονται την απόσπαση της προσοχής. Έτσι όταν είστε με το βρέφος, καλό είναι να είστε παρόντες στο μέγιστο, διατηρώντας την οπτική επαφή με αυτό, αποφεύγοντας τη χρήση κινητών συσκευών τηλεφώνου ή άλλων αντικειμένων που αποσπούν την προσοχή σας.

Η διαχείριση της ψυχραιμίας και της ηρεμίας σε στιγμές αναστάτωσης του βρέφους λειτουργούν τελικά με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τόσο για εκείνο όσο και για τους φροντιστές του.

Υπάρχει μια δημοφιλής τεχνική mindfulness, η οποία ονομάζεται S.T.O.P.

Stop

Διέκοψε τις σκέψεις σου με την εντολή stop και σταμάτα ό,τι κάνεις.

Take a Breath

Στρέψε την προσοχή στην αναπνοή σου και πάρε μερικές γεμάτες βαθιές αναπνοές.

Observe

Παρατήρησε τις σκέψεις σου, τα συναισθήματα που έχουν προκύψει, τις σωματικές αντιδράσεις.

Για λίγο απλά μείνε με αυτό που σου συμβαίνει.

Proceed

Ενσυνείδητα σκέψου πώς θα ήθελες να αντιδράσεις. Ποιo είναι το ένα πράγμα στο οποίο θα εστιάσεις; Τι είναι πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή; Ένα βήμα τη φορά.

Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν και αναπτύσσονται συνεχίζουμε να εισάγουμε τις καλές συνήθειες δίνοντας το καλό παράδειγμα. Τα παιδιά μαθαίνουν κατά βάση αντιγράφοντας, αν και αυτό στην πραγματικότητα είναι πώς μαθαίνουμε όλοι μας σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας.

Μερικά από τα πράγματα που μπορούμε να δοκιμάσουμε είναι:

• Να μην κοιτάμε το τηλέφωνό μας πολύ συχνά όταν τα παιδιά βρίσκονται κοντά.
• Αφιερώνουμε χρόνο κάνοντας δραστηριότητες που προωθούν τη συγκέντρωση, τη δημιουργικότητα και την περιέργεια – όπως το διάβασμα, η ζωγραφική ή άλλης μορφής τέχνη, συνομιλίες.
• Συμπεριφερόμαστε στους άλλους – και ειδικά στα παιδιά – καλοσυνάτα και καλοπροαίρετα, ακόμα και όταν υπάρχει αναστάτωση.
• Εκφράζουμε ευγνωμοσύνη για όλα όσα έχουμε στη ζωή μας.

Καθώς μπαίνουμε στη  σχολική ηλικία, η πρακτική mindfulness γίνεται ένα πολύ δυνατό εργαλείο. Μια πρόσφατη μελέτη που έγινε στους μαθητές τετάρτης και πέμπτης δημοτικού που έλαβαν μέρος σε ένα τετράμηνο πρόγραμμα διαλογισμού, έδειξε πως οι μαθητές παρουσίασαν βελτίωση στη μνήμη και στο γνωστικό έλεγχο. Άλλες μελέτες έχουν δείξει πως η πρακτική mindfulness μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε παιδιά με έλλειψη προσοχής, με υπερκινητικότητα, και επίσης μπορεί να μειώσει την επιθετικότητα, το άγχος και την ανησυχία των παιδιών. Και πλέον πολλά εκπαιδευτικά ιδρύματα – από τα δημοτικά σχολεία έως τα πανεπιστήμια – φέρνουν την εκπαίδευση mindfulness στις τάξεις.

Υπάρχουν πολλές και διάφορες ασκήσεις mindfulness, καθώς και παιχνίδια, που εισάγουν τα παιδιά στην ενσυνειδητότητα και τους βοηθούν να αναπτύξουν και να καλλιεργήσουν δεξιότητες χρήσιμες σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Ασκήσεις που εστιάζουν στην αναπνοή, στους ήχους, στις γεύσεις και στην κίνηση του σώματος. Τεχνικές που βοηθούν τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, και να διαχειριστούν διάφορες στρεσογόνες καταστάσεις.

🌾Ένα από τα πολύ αγαπημένα μου είναι το Ενσυνείδητο Βάζο.

Γεμίζουμε ένα άδειο βάζο με νερό σχεδόν μέχρι πάνω και μετά προσθέτουμε μια χούφτα γκλίτερ. Κλείνουμε καλά το βάζο, το κουνάμε και το δείχνουμε στα παιδιά.

«Φανταστείτε πως τα γκλίτερ είναι σαν τις σκέψεις σας όταν είστε αγχωμένοι, θυμωμένοι ή αναστατωμένοι. Δείτε πώς στριφογυρίζουν και δεν μπορείτε να δείτε ξεκάθαρα μέσα στο νερό. Γι ‘αυτό είναι τόσο εύκολο να παίρνουμε ανόητες αποφάσεις όταν είμαστε αναστατωμένοι – γιατί δεν σκεφτόμαστε ξεκάθαρα. Αυτό είναι φυσιολογικό και συμβαίνει σε όλους μας (ναι, και στους μεγάλους).»

Τώρα βάζουμε το βάζο μπροστά τους.

«Τώρα δείτε τι συμβαίνει όταν το βάζο παραμένει ακίνητο για λίγο. Δείτε. Δείτε πώς τα γκλίτερ αρχίζουν να κάθονται και το νερό να καθαρίζει; Το μυαλό σας λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Όταν παραμένετε ήρεμοι για λίγο, οι σκέψεις σας αρχίζουν να καταλαγιάζουν και αρχίζετε να βλέπετε τα πράγματα πολύ πιο καθαρά.»

Προτείνουμε στα παιδιά να πάρουν και μερικές βαθιές αναπνοές κατά τη διάρκεια αυτής της ηρεμιστικής διαδικασίας, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν στο να χαλαρώσουν τα έντονα συναισθήματα.

Η πρακτική mindfulness για παιδιά δεν είναι ένα εργαλείο διαπαιδαγώγησης, για αυτό και εξασκείται κατά βάση σε θετικές καταστάσεις. Είναι σημαντικό να ασκούμαστε και οι ίδιοι για να μπορέσουμε να το μοιραστούμε με τα παιδιά (εξάλλου είπαμε ο καλύτερος τρόπος να μοιραστούμε κάτι με κάποιον είναι μέσω παραδείγματος). Η πρακτική mindfulness χρειάζεται τακτικότητα και καθημερινή επαφή. Ενθαρρύνετε τα παιδιά να μοιράζονται την εμπειρία τους ακόμα και αν στην αρχή δεν την αισθάνονται ή δεν την αντιλαμβάνονται.

Οι έρευνες επιβεβαιώνουν ότι η πρακτική mindfulness μπορεί να βελτιώσει την ψυχική υγεία βοηθώντας την ευεξία, τη συγκέντρωση, τον αυτοέλεγχο και την ικανότητα κοινωνικοποίησης. Απλώς πρέπει να εξασκηθεί – και να ενθαρρυνθεί.

Τα προγράμματα που βασίζονται στην πρακτική mindfulness στα σχολεία μπορούν να έχουν μεγάλο αντίκτυπο στην ψυχολογική, κοινωνική και γνωστική ευημερία των παιδιών και των εφήβων.

Έχετε παιδιά ή δουλεύετε με παιδιά σε τακτική βάση;

Δοκιμάστε να ενσωματώσετε κάποιες ασκήσεις ή παιχνίδια mindfulness στις δραστηριότητές σας και το αποτέλεσμα θα μιλήσει από μόνο του.