Η επιστροφή των παιδιών στο σχολείο έπειτα από μεγάλο διάστημα από τον εγκλεισμό λόγω της πανδημίας είναι αχαρτογράφητη περιοχή και τουλάχιστον ανησυχητική για πολλές οικογένειες.

Ακολουθούν μερικές συμβουλές για το πώς να προετοιμάσετε καλύτερα το παιδί σας για την επανεκκίνηση του σχολείου:

Τα παιδιά μιμούνται τους γονείς

Εάν νιώθετε ότι η επιστροφή στο σχολείο είναι ένα θετικό γεγονός, το ίδιο θα κάνει και το παιδί σας. Η επιστροφή στο σχολείο συνήθως σημαίνει ότι πέφτεις σε μια οικεία ρουτίνα. Ωστόσο, τώρα όλα είναι διαφορετικά με τους νέους κανόνες με τους οποίους χρειάζεται να πορευτούν παιδιά και ενήλικες. Εάν το παιδί σας είναι νευρικό να επιστρέψει, επικοινωνήστε με ήρεμες λέξεις και ενέργειες εξηγώντας του ότι είναι ασφαλές. Αυτό θα αυξήσει σημαντικά τις πιθανότητές του για ομαλή μετάβαση. Προετοιμάστε το παιδί σας με πληροφορίες πριν από την έναρξη. Διαβεβαιώστε τους ότι είναι εντάξει εάν ξεχάσουν κάποιον νέο κανόνα που συνδέεται με τον Covid, καθώς χρειάζεται χρόνος για να μάθει κάτι νέο.

Δώστε έμφαση σε  ό,τι μπορείτε να προβλέψετε και αποδεχτείτε ό,τι δεν μπορείτε

Η συνέπεια και η δομή δημιουργούν μια αίσθηση ασφάλειας για τα παιδιά. Δημιουργήστε προβλεψιμότητα τηρώντας ένα πρόγραμμα. Η διατήρηση σταθερών ορίων, ιδίως γύρω από τις καθημερινές ρουτίνες του παιδιού, όπως για παράδειγμα τον ύπνο ή τη χρήση των τεχνολογικών μέσων, ενισχύει τη σηματοδότηση της προβλεψιμότητας. Ο κόσμος έξω μπορεί να αλλάξει. Μπορεί να υπάρξει και επόμενη πιθανή ‘καραντίνα’. Κουβεντιάστε για αυτό το ενδεχόμενο ως ενόχληση παρά ως καταστροφή. Χρησιμοποιήστε γνωστά περιβάλλοντα για να εξηγήσετε αυτά τα άγνωστα γεγονότα. Πάντα να απαντάτε στις ερωτήσεις τους με ειλικρίνεια, διαφορετικά κινδυνεύετε να χάσετε την εμπιστοσύνη του παιδιού σας και να αισθανθεί αβεβαιότητα. Είναι εντάξει να πείτε ότι δεν γνωρίζετε την απάντηση.

Υποστηρίξτε το παιδί σας για να αντιμετωπίσει τις ανησυχίες του

Οι περίοδοι αποχωρισμού μπορούν να σας κάνουν να νιώθετε ανήσυχοι. Ως γονείς, δουλειά σας είναι να βοηθήσετε το παιδί σας να ανταπεξέλθει με το άγχος του και να δει τη ‘μεγαλύτερη εικόνα’. Ακόμα και μικρά παιδιά μπορεί να έχουν ακούσει τρομακτικές ειδήσεις ή συνομιλίες κατά την περίοδο της καραντίνας, οπότε διαμορφώστε μια ήρεμη, ρεαλιστική στάση που θα μειώσει τα επίπεδα άγχους τους. Εάν το παιδί σας είναι διστακτικό να επιστρέψει στο σχολείο του, μάθετε γιατί. Δημιουργήστε μια λίστα ανησυχιών, σε σειρά μεγέθους (οι μεγάλες ανησυχίες για αυτούς μπορεί να φαίνονται ασήμαντες για εσάς). Η αποφυγή δεν είναι ποτέ η απάντηση όταν το άγχος είναι παρόν. Στηρίξτε το παιδί σας ήρεμα, ευγενικά και με σταθερά βήματα για το σχολείο. Επιβραβεύστε την επίτευξη των πρώτων βημάτων, καθώς αυτά είναι τα πιο δύσκολα.

Οι νεαροί εγκέφαλοι μαθαίνουν ευκολότερα όταν βρίσκονται σε ήρεμη κατάσταση

Στην κορυφή της λίστας των ανησυχιών σας επίσης, μπορεί να είναι ότι το παιδί σας έχει μείνει πίσω στο σχολείο. Για τους μαθητές που είναι έτοιμοι να επιστρέψουν στο σχολικό περιβάλλον, ο γονικός ενθουσιασμός είναι σημαντικός. Άλλοι μπορεί να μην είναι ακόμη έτοιμοι και να νιώσουν υπερβολική ακαδημαϊκή πίεση. Γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλος πρέπει να αισθάνεται ήρεμος, ώστε να μπορέσει να μάθει αποτελεσματικά, οπότε η ευημερία ενός παιδιού πρέπει να είναι η προτεραιότητα για τους γονείς και τους δασκάλους. Ιδιαίτερα τη δεδομένη χρονική περίοδο, περισσότερο από ποτέ, η καλοσύνη και η σύνδεση θα βοηθήσουν.

Αλλαγή φίλων και ομάδων

Το σχολείο αφορά τόσο τη σχολική απόδοση όσο και τις σχέσεις με τους συνομηλίκους, οπότε μπορεί να υπάρχει φόβος όταν το παιδί σας σκέφτεται τη θέση του στην τάξη ή σε ομάδες φιλίας. Μιλήστε για μετατοπίσεις στις φιλίες ως δεδομένο.  Αυτό θα το βοηθήσει να προσαρμοστεί και να είναι ανοιχτό στην αλλαγή, κάτι που ευνοεί την οικοδόμηση σχέσεων. Ταυτόχρονα, ίσως χρειαστεί να δημιουργήσετε κάποιες συνθήκες για να διευκολύνετε την κοινωνικοποίησή του οργανώνοντας μερικές εκδηλώσεις με συμμαθητές.

Προσαρμόστε την υποστήριξή σας σύμφωνα με την ιδιοσυγκρασία επικοινωνίας του παιδιού σας

Μερικά παιδιά είναι περιγραφικά και άλλα μονολεκτικά όταν μιλάνε για την ημέρα του σχολείου τους. Όσο και αν είστε ανήσυχοι, θα μάθετε πώς πήγε. Δώστε χώρο και χρόνο μετά το σχολείο. Η επιμονή δεν λειτουργεί ποτέ. Αντ ‘αυτού, ζητήστε του να γράψει (ή να σχεδιάσει) την ημέρα του εάν το επιθυμεί.

Πρώτα ακούστε και μετά σκεφτείτε

Όποιο κι αν είναι το στυλ επικοινωνίας του παιδιού σας, η συμβουλή είναι η ίδια: ακούστε πρώτα (είναι δύσκολο) και ξαναδιατυπώστε όσα είπε. Έτσι του επιβεβαιώνεται ότι του δίνετε την προσοχή σας και το βοηθάτε να μπορεί να καταλάβει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Η απλή ακρόαση και αποδοχή είναι τεράστια θεραπεία.

Συμμετάσχετε στα συναισθήματά του και μετά λύστε το πρόβλημα

Ίσως  να υπάρχουν έντονα συναισθήματα με τις νέες συνθήκες- ενθουσιασμό, άγχος, θλίψη, πιθανώς θυμός για την απώλεια της καθημερινότητας που βίωσε το παιδί σας. Τα μικρότερα παιδιά μπορεί να χρειάζονται βοήθεια για την ονομασία των συναισθημάτων. Μην μπείτε στον πειρασμό να προσπαθήσετε να «διορθώσετε» αρνητικά συναισθήματα, απεναντίας, προσπαθήστε να έρθετε δίπλα του και να τα συμπονέσετε. Στη συνέχεια, και μόνο τότε, προχωρήστε στην επίλυση προβλημάτων. Εάν το παιδί σας λυγίζει, θέλει το παλιό του σχολείο πίσω, εξηγήστε του ότι όλοι θέλουμε την παλιά μας ζωή πίσω. Αναγνωρίστε ότι αυτό είναι δύσκολο, αλλά θα το ξεπεράσουμε με δύναμη και σοφία.    

Οι 10 συνήθειες που θα βοηθήσουν τα παιδιά να διαχειριστούν τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά τους

Ο ΚΡΥΦΟΣ ΜΟΥ ΧΙΜΠΑΤΖΗΣ είναι ένα ριζοσπαστικό εκπαιδευτικό βιβλίο που μπορούν να μελετήσουν τα παιδιά είτε μόνα τους είτε παρέα με έναν ενήλικα. Παρουσιάζονται ιδέες και προτάσεις πάνω στο πώς μπορούν να αναπτύξουν οι μικροί μας ήρωες εποικοδομητικές συνήθειες. Οι επιστημονικές πληροφορίες  δίνονται μέσα από ευχάριστες δραστηριότητες και μαζί με την εικονογράφιση του Jeff Battista, το βιβλίο αποτελεί έναν πρακτικό σύμμαχο προκειμένου τα παιδιά να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους προκλήσεις. Ο καθηγητής Peters εξηγεί απλοποιημένα τη νευροεπιστήμη του εγκεφάλου ώστε να γίνει κατανοητή, προτείνοντας δέκα απλές συνήθειες μέσα από τις αντίστοιχες ενότητες. Έχοντας υπόψη πως ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, ο συγγραφέας μας υπογραμμίζει από την εισαγωγή ακόμη, πως είναι πολύ σημαντικό ο καθένας να επιλέξει μόνος του τι θα αξιοποιηθεί καλύτερα για εκείνον και το παιδί του.

Το προτείνουμε από καρδιάς!

Εκδόσεις: διόπτρα

Senior Partner at Brain Up Business Consultants

Corporate & Life – NLP Coach, Marte Meo Practitioner, Counselling Psychology 

Τι αφορά το σημερινό «ταξίδι»; Θα μπορούσα να σας γράψω ίσως τα ένα από τα πιο «δημοφιλή» αιτήματα για όλους όσους επιθυμούν να πετύχουν αλλαγές στη ζωή τους. Πιο συγκεκριμένα, τη χρήση του νοήματος στην εργασία μας, στην προσωπική και οικογενειακή ζωή καθώς και στις κοινωνικές μας σχέσεις. Ας ορίσω το πλαίσιο που δεν είναι άλλο πέρα από το «Σκοπό» μας.

Έχετε αναρωτηθεί ποια είναι τα συστατικά της «κόλλας» που ενώνουν τα όνειρά σας με την απαιτητική και γεμάτη προκλήσεις καθημερινότητά σας; 

Ας σταθούμε λιγάκι στα ακόλουθα: 

Πιο συγκεκριμένα τι σημαίνει για εσάς η δέσμευση ή η παραμονή σε μια εργασία ή και σε μια σχέση; Έχετε αναλογιστεί τι είναι αυτό που ανάβει το εσωτερικό σας φυτίλι, ώστε να παίρνετε απόλαυση;  Παίρνετε απόλαυση στις σχέσεις και στις συνεργασίες σας ή μήπως όχι; Από την άλλη έχετε αξιολογήσει τους ρόλους που καθημερινά υποστηρίζετε και τι πραγματικά σας συνδέει με αυτούς; Για παράδειγμα πώς αυτοί οι ρόλοι συμβάλλουν στο να γίνετε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σας;  Όσον αφορά τις στρατηγικές της αυτορρύθμισής σας, πόσο πραγματικά σας ωφελούν; Δηλαδή, πόσο καλά σας θωρακίζουν, προκειμένου να αισθάνεστε ότι ορίζετε τον εαυτό σας;  

Αν σε όλα τα παραπάνω έχετε δώσει απαντήσεις που σας ευχαριστούν, τότε δεν έχετε λόγο να προχωρήσετε παρακάτω. Κρατήστε μόνο τις ευχές μου για ένα Καλοτάξιδο 2021!

Η αλήθεια είναι πως η πανδημία, ενίσχυσε την ανάγκη να πιαστούμε από κάτι μεγαλύτερο. Να στηριχτούμε στα πέρα από τα προφανή. Να αναζητήσουμε ακόμη πιο σπουδαίους «προορισμούς». Να ακούσουμε με την καρδιά μας -μιας και μόνο έτσι ακούμε καλά- τις ανάγκες μας και να δώσουμε σε αυτές ένα αλλιώτικο νόημα. Ποια είναι λοιπόν η συμβολή ενός σκοπού στη ζωή μας; 

Πέρα από τις όποιες επίσημες ή και ανεπίσημες έρευνες, πέρα από τη στατιστική που μας παρέχει το προβάδισμα να κατανοήσουμε ή και να προβλέψουμε τις επερχόμενες τάσεις, η αλήθεια είναι πως και η προσωπική μας εμπειρία, αρκεί για να μας φανερώσει αλήθειες. Αλήθειες που διαπραγματευόμαστε καθημερινά στη σχέση που διατηρούμε με τον εαυτό μας και με τους άλλους. 

Αρκετοί άνθρωποι δεν κάνουν αυτό που αγαπούν. Άλλοι γιατί φοβούνται και άλλοι γιατί δεν έχουν ανακαλύψει τι πραγματικά αγαπούν. Ας σταθούμε στον επιχειρησιακό κόσμο. Στην ερώτηση «Πώς και διάλεξες αυτή την εργασία»,  η εμπειρία μου σε αρκετές περιπτώσεις, έχει ως εξής. Διαπιστώνω πως συγχρονίζεται το βλέμμα των ατόμων που βρίσκονται απέναντί μου με τη συχνότητα που εκπέμπει προβληματισμό. Υπάρχουν και ορισμένοι που καταλήγουν να απαντήσουν στο «πώς» κάνουν αυτό που κάνουν και όχι στο «γιατί» το επέλεξαν ως επάγγελμα.  

Όταν άλλοτε ρωτώ, στελέχη (από διαφορετικές αγορές και βιομηχανίες) να μου περιγράψουν το αντικείμενο της εργασίας τους, διαπιστώνω πως πνίγονται στις ίδιες τους τις απαντήσεις. Οι περιγραφές τους, αφορούν τις πολύωρες συναντήσεις τους, τις σκληρές διαπραγματεύσεις στην καθημερινότητά τους, τη διαχείριση της ομάδας τους και συνήθως καταλήγουν να μιλήσουν για τον τίτλο που αναφέρει η επαγγελματική τους κάρτα. Αλήθεια μόνο αυτό είμαστε; Ένας τίτλος σε μια κάρτα; Μια ιδιότητα σκέτη όπως φίλος, σύντροφος, εργαζόμενος, συνεργάτης κλπ;  Όχι, μην το δεχτείτε αυτό για εσάς, είσαστε κάτι πολύ περισσότερο.

Όλοι έχουν ένα σκοπό και ο δικός σας σκοπός, η δική σας αποστολή, είναι το μεγάλο σας «ΓΙΑΤΙ». Είναι ο λόγος που όλοι οι υπόλοιποι στόχοι αποκτούν νόημα, καθώς είναι άμεσα συνδεδεμένοι μαζί σας. Ο σκοπός μας είναι ο λόγος που ξυπνάμε το πρωί, προτού χτυπήσει το ξυπνητήρι.  Έστω ότι η ζωή είναι ένα παιχνίδι.  Εάν δεν ξέρει κάποιος το σκοπό του παιχνιδιού, δεν μπορεί να νικήσει. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Δεν μπορεί να το ευχαριστηθεί. Νόημα βρίσκει κανείς στη ζωή -εργασιακή, προσωπική, οικογενειακή- μόνο όταν έχει βρει το νόημα της ζωής του. 

Όταν κάνουμε αυτό που αγαπάμε, κερδίζουμε στο παιχνίδι που λέγεται ζωή. Το μόνο που μας απομένει μετά είναι να συντηρήσουμε το σκορ και οι όποιες αγωνίες μας περιορίζονται στο να μην τελειώσει. Κάθε φορά που παίζουμε το αγαπημένο μας παιχνίδι, στενοχωριόμαστε που τελείωσε ακόμη και όταν είμαστε εμείς αυτοί που κερδίζουμε. Ο σκοπός μας είναι το ύψιστο νόημα, για αυτό ανακαλύψτε τον ή αποφασίστε τον. Να θυμάστε πως, από τη στιγμή που ο σκοπός σας ξεκινά και υλοποιείται, παύει να είναι μόνο δικός σας. Ανήκει και σε εκείνους που τον συνδημιουργούν μαζί σας. 

Βρείτε την «πυξίδα» σας και ακολουθήστε  το στόχο σας. Η πυξίδα μας δείχνει την κατεύθυνση. Μας προτρέπει όχι απαραίτητα να φτάσουμε κάπου αλλά να συνεχίσουμε να προχωράμε, ακόμη και όταν χάνουμε! Ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο για να εκπληρώσουμε το σκοπό μας. Στο «ταξίδι» μας, αξίζει να προοδεύουμε, να δίνουμε, να παίρνουμε και να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο! Αποδυναμώστε τους φόβους σας με τα όνειρά σας. Καμία δικαιολογία δεν ευσταθεί στο δικαστήριο της ζωής. Για αυτό γράψτε τη δική σας ιστορία.  Αφήστε το μελάνι να ποτίσει το βιβλίο σας με εικόνες ικανοποίησης και χαράς.  

Ένας σύντομος χάρτης, για την ανακάλυψη του σκοπού σας: 

1. Σκεφτείτε τι θέλετε να δημιουργήσετε για εσάς, την οικογένειά σας, την κοινωνία σας, τον κόσμο, την εργασία σας.
2. Πότε νιώσατε να παίρνετε πραγματική ευχαρίστηση σε καθέναν από αυτούς τους τομείς;
3. Τι είναι αυτό που σας ωθεί στο να δίνετε τον καλύτερό σας εαυτό; 
4. Εντοπίστε 3 έως 5 δυνατές στιγμές από το παρελθόν σας. Στιγμές που αισθανθήκατε ότι αναλάβατε και φέρατε εις πέρας κάτι μεγαλύτερο από αυτό που σας αναλογούσε. Κάτι που για εσάς είχε ιδιαίτερο νόημα. Αναλογιστείτε πώς μπορεί να συνδέεστε με αυτή σας την εμπειρία.

Στους νέους μήνες που έρχονται σας εύχομαι να εντοπίσετε το σκοπό σας και να απολαύσετε την διαδρομή προς αυτόν. Ας είναι για εσάς η νέα χρονιά, που το «ΤΙ» σας και το «ΓΙΑΤΙ» σας, βρίσκουν τον τρόπο να υλοποιηθούν! Καλοτάξιδο το 2021! 

Personal blog: www.kalotaxido..gr

 www.brainup.gr 

Email: Katerina.moschou@brainup.gr

Tel.: (+30) 695 999 6813

Adress: 64, I. Apostolopoulou, 152 31, Chalandri

Senior Partner at Brain Up Business Consultants

Corporate & Life – NLP Coach, Marte Meo Practitioner, Counselling Psychology 

Μια αλήθεια που ζει ανάμεσα μας και λέγεται άγχος. 

Αμέτρητα βιβλία αυτοβοήθειας καθώς και αρκετά διαδικτυακά σάιτ που προσφέρουν μια μεγάλη ποικιλία τεχνικών αντιμετώπισής του. Αρκεί και μόνο να πληκτρολογήσει κανείς στο google  την «αντιμετώπιση κρίσεων πανικού» για να διαπιστώσει πάνω από 37.000 αποτελέσματα. 

Εσάς, σας έχει απασχολήσει; 

 Λίγα λόγια για το άγχος. 

Τόσο το άγχος, όσο και το αδερφάκι του ο πανικός, γεννιούνται από τον φόβο. Ο φόβος είναι από τους αρχαιότερους αμυντικούς μηχανισμούς για την επιβίωσή μας και, μας στηρίζει να αποφεύγουμε επικίνδυνες καταστάσεις ή ακόμη και να αναπτύσσουμε προ δραστικές συμπεριφορές έναντι αυτών. 

Το άγχος ορίζεται ως ένα συναίσθημα δυσφορίας, αγωνίας και ανησυχίας για κάποιο επικείμενο γεγονός, με αβέβαιη έκβαση. Εμφανίζεται κάθε φορά που ο εγκέφαλός μας δεν διαθέτει αρκετές πληροφορίες, ώστε να προβλέψει το μετά, το μέλλον και το παρακάτω.  Αυτή επομένως η αβεβαιότητα, είναι εύκολο να γεννήσει ιστορίες φόβου, μιας και το μυαλό επεξεργάζεται διάφορα σενάρια για το τι επρόκειτο στο μέλλον να συμβεί. 

Το άγχος, όπως άλλωστε όλα τα συναισθήματα, είναι μεταδοτικό. Έτσι λοιπόν, μπορεί να προκύψει μια «κοινωνική μόλυνση» εύκολα και μάλιστα ως εξής: Το δικό μας άγχος να μεταφερθεί σε κάποιον άλλο καθώς και το αντίστροφο. Είναι εύκολο να συμβεί αυτό. Πώς; Ένα απλό παράδειγμα από την καθημερινότητα μας: Τα άσχημα νέα των τηλεοπτικών δελτίων,  δυσάρεστες ειδήσεις κλπ., που διακινούνται με γρήγορους ρυθμούς και «σπέρνουν τον πανικό».

Λίγα λόγια για την εμφάνιση του άγχους 

Όταν αδυνατούμε να ελέγχουμε το άγχος μας τότε μας κάνει την επίσκεψή του, το ξαδερφάκι του ο πανικός και συχνά αναπτύσσουμε υπερβολικές ή και ακραίες συμπεριφορές. Έχοντας επηρεαστεί για τα καλά από την αβεβαιότητα και τον φόβο για του τι θα γίνει μετά, ο διακόπτης της λογικής πέφτει! 

Στο σημείο αυτό,  εσείς τι σκέψεις κάνετε; Τι λέτε στον εαυτό σας; Μπορούμε να διαχειριστούμε τον πανικό; 

Υπάρχουν επιλογές; 

Φυσικά και υπάρχουν! Μπορούμε να σπάσουμε αυτό τον κύκλο, συνειδητοποιώντας τα εξής:  Για αρχή και, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, χρειάζεται να αναγνωρίσουμε ότι ο πανικός μας χτύπησε την πόρτα. Αμέσως μετά, να παρατηρήσουμε σε τι βαθμό μας έχει επηρεάσει και τι είδους συμπεριφορές, δράσεις αναπτύσσουμε. Ακολουθώντας τα παραπάνω βήματα, στηρίζουμε τον εαυτό μας καλύτερα, ώστε να αξιολογήσει εάν η συγκεκριμένη συμπεριφορά μας βοηθά να επιβιώσουμε ή εάν μας οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. 

Αποκτώντας επίγνωση για το πόσο αντιπαραγωγικό είναι το άγχος όταν κάνει την εμφάνισή του στη ζωή μας καθώς και πόσο επιβλαβείς είναι οι συνέπειές του,  τότε μπορούμε να λάβουμε συνειδητές αποφάσεις. Μπορούμε να επιλέξουμε να εστιάσουμε στα θετικά και όχι στα αρνητικά. Για παράδειγμα, όσο περισσότερο επιλέγουμε να μοιραζόμαστε στο κλείσιμο της ημέρας τι πήγε καλά και τι μας άρεσε, θα παίρνουμε όλο και μεγαλύτερη απόσταση από αγχωτικές καταστάσεις και εμπειρίες. Το  μυαλό μας έτσι, εκπαιδεύεται και αναπτύσσει αυτόματες αντιδράσεις στο να κινείται προς τα «θετικά» συναισθήματα, μόνο και μόνο γιατί έτσι αισθανόμαστε καλύτερα.  

Να ξεκαθαρίσω στο σημείο αυτό, πως η εύκολη λύση δεν είναι να σκεφτόμαστε μόνο τα ευχάριστα και να «κουκουλώνουμε» το πρόβλημα! 

Ας είναι όμως αυτή μια θετική αρχή, που θα μας ενδυναμώσει και θα μας δώσει τους κατάλληλους «πόρους» δύναμης, ώστε να διερευνήσουμε τις αιτίες στην προσωπικότητά μας ή και στο περιβάλλον μας που ευθύνονται για τη δημιουργία του άγχους. 

Είμαι στη διάθεση σας και μπορείτε να μου στείλετε τα σχόλιά σας, τις παρατηρήσεις σας εάν κάτι από τα παραπάνω σας φάνηκαν χρήσιμα ή σας ενέπνευσαν για μια αλλαγή. 

Σας αποχαιρετώ, θυμίζοντάς σας πως το άγχος, θα είναι τόσο επιζήμιο, όσο εμείς θα του επιτρέψουμε να υπάρχει στη ζωή μας. 

Katerina Moschou

Senior Partner at Brain Up Business Consultants 

Corporate & Life-NLP Coach, 

Practitioner Marte Meo,

Σύμβουλος Μεθοδολογίας Belbin

Διπλωματούχος Συμβουλευτικής Ψυχολογίας

64, I. Apostolopoulou  str. 152 31, Chalandri
Tel.: (+30) 213.08.87.910
Mobile: (+30) 695.99.96.813
Email address: katerina.moschou@brainup.gr
Personal Blog: https://www.kalotaxido.gr/

https://www.brainup.gr/

Main Home

«Εκτονώνω το εσωτερικό μου παιδί», μπορεί να πείτε, χοροπηδώντας στο πάρκο, κυνηγώντας τον συγκάτοικό σας μέσα από το σπίτι, ή βουτώντας στην πισίνα με τα ρούχα σας.

Το εσωτερικό μας παιδί, συνδέεται με προηγούμενες εμπειρίες και αναμνήσεις αθωότητας, παιχνιδιάρικης διάθεσης και δημιουργικότητας, καθώς και ελπίδας για το μέλλον. Επιπλέον, αποτελεί έκφραση της εμπειρίας μας σε όλα τα στάδια της ζωής μας . Χαρακτηρίζεται επίσης και ως πηγή δύναμης, καθώς οι πρώιμες εμπειρίες μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή σας ως ενήλικας.

Ο καθένας από εμάς έχει ένα εσωτερικό παιδί ή έναν τρόπο ύπαρξης. Η επαφή μαζί του μπορεί να συμβάλλει στην ευημερία της ζωής μας. Όταν όμως το παιδί μέσα μας τραυματιστεί, μπορεί να αντιμετωπίσει προκλήσεις ως ενήλικας, ειδικά όταν πυροδοτείται από γεγονότα που φέρνουν αναμνήσεις από το παρελθόν.Είστε έτοιμοι να επικοινωνήσετε με το παιδί μέσα σας; Δοκιμάστε αυτές τις έξι στρατηγικές.

1. Έχετε ανοιχτό το μυαλό σας

Είναι εντάξει να αισθάνεστε λίγο αβέβαιοι για την ιδέα ενός εσωτερικού παιδιού. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να κοιτάτε αυτό το «παιδί» ως ξεχωριστό άτομο ή προσωπικότητα. Αντ ‘αυτού, θεωρήστε το ως μια αναπαράσταση των προηγούμενων εμπειριών σας.Για τους περισσότερους ανθρώπους, το παρελθόν περιέχει ένα συνδυασμό θετικών και αρνητικών γεγονότων. Αυτά τα γεγονότα βοηθούν στη διαμόρφωση του χαρακτήρα σας και καθοδηγούν τις επιλογές και τους στόχους σας καθώς μεγαλώνετε και τελικά φτάνετε στην ενηλικίωση.

2. Καθοδηγηθείτε από τα παιδιά

Τα παιδιά μπορούν να σας διδάξουν πολλά για τη ζωή, από το να βρουν χαρά σε μικρά πράγματα μέχρι τον τρόπο να ζείτε τη στιγμή.Εάν αγωνίζεστε να ξανασκεφτείτε τις απολαυστικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, η εμπλοκή σε δημιουργικό παιχνίδι με παιδιά μπορεί να αναζωογονήσει αυτές τις αναμνήσεις και να σας επαναφέρει στην απόλαυση.Το να παρακολουθήσετε ταινίες ή τηλεοπτικές εκπομπές από την παιδική σας ηλικία ή να ξαναδιαβάσετε μερικά από τα αγαπημένα σας βιβλία, μπορεί επίσης να είναι ένας χρήσιμος τρόπος για να δημιουργήσετε θετικά συναισθήματα.

3. Επανεξετάστε τις παιδικές σας αναμνήσεις

 Η εξερεύνηση αναμνήσεων από το παρελθόν μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να έρθετε σε επαφή με το εσωτερικό παιδί σας. Οι φωτογραφίες και άλλα μηνύματα μπορούν να σας βοηθήσουν να επανέλθετε στο συναισθηματικό χώρο που αντανακλάται στις εικόνες και τις λέξεις του παρελθόντος. Για να κοιτάξετε πίσω, μπορείτε να ρίξετε μια ματιά σε άλμπουμ φωτογραφιών και σχολικά βιβλία, ή να ξαναδιαβάσετε τα παιδικά ημερολόγια. Εάν οι γονείς, τα αδέλφια ή οι φίλοι σας έχουν ιστορίες για την παιδική σας ηλικία, μπορεί να προκαλέσουν συναισθήματα και αναμνήσεις που ίσως έχετε ξεχάσει.

4. Αφιερώστε χρόνο κάνοντας πράγματα που απολαμβάνετε

Σκεφτείτε τα πράγματα που σας έφεραν χαρά στην παιδική ηλικία. Ως παιδί, πιθανότατα κάνατε πολλά πράγματα μόνο για διασκέδαση. Μπορεί να δυσκολευτείτε να θυμηθείτε την τελευταία φορά που κάνατε κάτι στην ενήλικη ζωή σας απλώς και μόνο επειδή σας έκανε ευτυχισμένους. Μπείτε λοιπόν στη δράση! Κάντε ότι σας ευχαριστεί και σας χαλαρώνει. Θυμίστε στον εαυτό σας πόσο όμορφα νιώθατε όταν απολαμβάνατε μία δραστηριότητα στην παιδική σας ηλικία.

5.  Μιλήστε με το εσωτερικό σας παιδί

 Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να έρθετε σε επαφή με το εσωτερικό παιδί σας είναι να ανοίξετε μια συνομιλία.Κατά τη διάρκεια αυτής της επανασύνδεσης, αξιοποιούμε και ίσως κατανοούμε μερικούς από τους λόγους για τους φόβους των ενηλίκων, τις φοβίες και τα πρότυπα ζωής. Η κατανόηση του εσωτερικού μας παιδιού μας βοηθά να δούμε τους λόγους για τους οποίους γίναμε αυτό που είμαστε σήμερα.Το γράψιμο μπορεί να είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τη σύνδεση με το εσωτερικό του παιδιού σας, οπότε δεν χρειάζεται να μιλάτε δυνατά – αν και σίγουρα μπορείτε, αν αυτό βοηθά.

 6.  Μιλήστε σε έναν ψυχοθεραπευτή

 Εάν φτάνοντας στο εσωτερικό σας παιδί, σας δημιουργείται δυσφορία ή βιώνετε επώδυνα συναισθήματα, όπως θλίψη, τραυματικές αναμνήσεις και αισθήματα αδυναμίας ή φόβου, ζητήστε καθοδήγηση από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.Ένας θεραπευτής μπορεί να προσφέρει υποστήριξη και να σας παρουσιάσει στρατηγικές αντιμετώπισης που μπορούν να σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε τραύματα και συναισθήματα από το παρελθόν. Η εύρεση του εσωτερικού παιδιού σας δεν σημαίνει ότι είστε ανώριμοι ή δεν θέλετε να μεγαλώσετε.Αντίθετα, μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε περισσότερο τον ενήλικο εαυτό σας, να θεραπευτείτε από τον πόνο στο παρελθόν σας και να αντιμετωπίσετε τυχόν μελλοντικές προκλήσεις με αυτο-συμπόνια.Μπορεί να μην βλέπετε ή να ακούτε το εσωτερικό του παιδιού σας καθαρά, αλλά η δημιουργία μιας σύνδεσης με αυτό το μέρος σας μπορεί να οδηγήσει σε μια ισχυρότερη αίσθηση του εαυτού σας.

Όταν τα μεγαλύτερα αρνητικά συναισθήματά μας χτυπούν την πόρτα- θυμός, θλίψη, φόβος – μπορεί να είναι δύσκολο να τα αφήσουμε να μπουν μέσα. Μπορεί να είναι πιο εύκολο να τα αγνοήσουμε, να τα απορρίψουμε, να τα αποφύγουμε ή να τα μουδιάσουμε, παρά να τα αντιμετωπίσουμε, να τα καλωσορίσουμε ή να απευθυνθούμε σε αυτά. Γιατί όμως μπορεί να συμβαίνει αυτό; Γιατί είναι τόσο δύσκολο να δεχτούμε αρνητικά συναισθήματα; Τι μας συμβαίνει όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με αυτά;

1. Κρίνουμε τον εαυτό μας αρνητικά ότι αισθανόμαστε το συγκεκριμένο συναίσθημα. Μπορεί να μην καλωσορίζουμε ένα συναίσθημα λόγω της προσωπικής ιστορίας μαζί του ή της κριτικής που αποδίδουμε σε αυτό. Για παράδειγμα, ενα άτομο που αισθάνεται λυπημένο μπορεί να θυμηθεί ένα αρνητικό γεγονός που βίωσε ως παιδί και έτσι νιώθει ότι η θλίψη του είναι ένα σημάδι αδυναμίας.

Αυτός ο μηχανισμός αντιμετώπισης, συνήθως προέρχεται από την παιδική ηλικία. Τα παιδιά που απορρίπτονται από τους φροντιστές τους όταν αισθάνονται λυπημένοι ή θυμωμένοι ή συγκλονισμένοι, απομακρύνονται με τον τρόπο αυτό από την αγάπη και την αποδοχή. Έτσι, μαθαίνουν να τα συγκρατούν ή να τα απωθούν. Αυτές οι πεποιθήσεις ριζώνουν στο σχηματισμό της προσωπικότητας ενός ατόμου για τον κόσμο και αφήνουν λίγο χώρο για να δεχτεί αρνητικά συναισθήματα.

2. Λαμβάνουμε εξωτερική κριτική για να νιώσουμε το συναίσθημα. Εκτός από την εσωτερική κριτική σχετικά με τη συναισθηματική μας εμπειρία, ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε και εξωτερική. Εάν το περιβάλλον μας αποτελείται από μέλη της οικογένειας, φίλους και συντρόφους που ανταποκρίνονται άσχημα στα συναισθήματά μας, μπορεί να προσπαθήσουμε να τα αποτρέψουμε από το να εμφανιστούν. Έχοντας σύμμαχο τον εαυτό μας και τα αγαπημένα μας πρόσωπα που είναι ανοιχτά σε κάθε είδους συναισθηματική έκφραση και μπορούν να προσφέρουν επικύρωση και υποστήριξη. θα βοηθηθούμε στο να γίνουμε πιο ανοιχτοί στις εμπειρίες μας με τα αρνητικά μας συναισθήματα.

3. Ανησυχούμε ότι το αρνητικό συναίσθημα δεν θα τελειώσει ποτέ. Τα αρνητικά συναισθήματα μπορεί να φαίνονται ατελείωτα. Η συντριπτική εμπειρία μας, μας κάνει να φοβόμαστε ότι αν αρχίσουμε να κλαίμε, δεν θα σταματήσουμε ποτέ. Αυτός ο φόβος μας οδηγεί να βρούμε τρόπους για να τον πολεμήσουμε – κάνοντας οτιδήποτε μας απομακρύνει από το να νιώσουμε αυτό το συναίσθημα. Αλλά εδώ είναι η πραγματικότητα για τα συναισθήματα: τελειώνουν. Τα συναισθήματα περνούν. Στην πραγματικότητα, η απόσυρση ενός συναισθήματος μπορεί συχνά να παρατείνει την ταλαιπωρία, επειδή δεν έχουμε δώσει ποτέ στον εαυτό μας την ευκαιρία να το ζήσουμε, να το επεξεργαστούμε και να το μεταβολίσουμε. Δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε κάτι αν δεν το περάσουμε.

4. Ποτέ δεν μάθαμε υγιείς δεξιότητες αντιμετώπισής τους. Ένα άτομο χρειάζεται να μάθει να υπομένει και να επεξεργάζεται ένα δύσκολο συναίσθημα. Εάν ένα άτομο αισθάνεται ανεπαρκές για να αντιμετωπίσει ένα συναίσθημα, μπορεί να το απορρίψει. Η εκμάθηση και η ρύθμιση των συναισθημάτων είναι ένα πρωταρχικό αναπτυξιακό έργο στην παιδική ηλικία.

Τα παιδιά των οποίων οι πρώτοι φροντιστές δεν τους βοήθησαν ποτέ να δουλέψουν μέσα από τα συναισθήματά τους και δεν έλαβαν καλή συναισθηματική ρύθμιση, μπορεί να μεγαλώσουν σε ενήλικες με προοπτική να βιώσουν τα αρνητικά συναισθήματα ως συντριπτικά. Τα παιδιά πρέπει να δουν τους ενήλικες στη ζωή τους να διαχειρίζονται δύσκολες συναισθηματικές εμπειρίες με υγιείς τρόπους και να αισθάνονται υποστηριζόμενοι όταν τα ίδια εκφράζουν τα δικά τους συναισθήματα. Χωρίς αυτές τις εμπειρίες, ως ενήλικες δεν θα έχουν χάρτη πορείας για την ταυτοποίηση των συναισθημάτων τους, αλλά την αποδοχή του συναισθήματος και την αντιμετώπισή τους με υγιείς, αποτελεσματικούς τρόπους.

Ποιο είναι το αντίδοτο;

Παρατηρήστε την κριτική που αποδίδετε στο συναίσθημα. Υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι τα συναισθήματα έχουν αρχή, μέση και τέλος. Διερευνήστε το ιστορικό σας – αντιμετωπίστηκαν με προσοχή στην οικογένειά σας τα αρνητικά συναισθήματα; Μάθατε πώς να εργάζεστε μέσα από δυσκολίες με τους στοργικούς, υποστηρικτικούς φροντιστές; Κοιτάξτε τους ανθρώπους στη ζωή σας – περιβάλλετε τον εαυτό σας με στοργικά, υποστηρικτικά άτομα που καλωσορίζουν τις ανησυχίες και τους πόνους σας; Αυτή είναι η αρχή της δουλειάς για να σταματήσετε να αποφεύγετε και να αρχίζετε να δέχεστε τα αρνητικά σας συναισθήματα.

Πηγή:https://www.karfitsa.gr