Από την Άννα Γ.

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Τι είναι η μητέρα; Είναι μια λέξη με τόσες πολλές ενδιαφέρουσες έννοιες…Μητέρα είναι εκείνη που γεννά ένα παιδί, εκείνη που μεγαλώνει με αγάπη και γλυκύτητα ένα παιδί που δεν έχει γεννήσει η ίδια, σαν να είναι δικό της παιδί. Εκείνη που αναγνωρίζει ότι τα παιδιά της ανήκουν στον κόσμο και αφήνει ν’ ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο, χωρίς να τα θεωρεί προέκταση του εαυτού της. Εκείνη που νιώθει όλα τα παιδιά του κόσμου παιδιά της χωρίς διακρίσεις. Εκείνη που τροφοδοτεί με αγάπη οποιοδήποτε δημιούργημά της, ένα βιβλίο, μια επιχείρηση, ένα πρότζεκτ. Μητέρα σημαίνει δημιουργώ με αγάπη και φροντίζω με τρυφερότητα.

Η Ημέρα της Μητέρας ξεκίνησε από την Anna Javis στις αρχές του 20ου αιώνα. Γιορτάζεται τη 2η Κυριακή του Μαΐου και σύμφωνα με την ίδια ο σκοπός της είναι “να τιμήσεις την καλύτερη μητέρα που έχει ζήσει ποτέ: τη δική σου.” 

Πραγματικά για τον καθένα μας η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσαμε να έχουμε, είναι η μητέρα μας. Κι ας μην μας καταλαβαίνει πάντα. Κι ας νιώθουμε ότι μας πιέζει πολλές φορές. Κι ας αγχώνεται με το παραμικρό. Κι ας εκνευριζόμαστε μαζί της κάπου κάπου. Είναι εκείνη που μας έφερε στον κόσμο, που μας έδωσε σάρκα και οστά, που μας φιλοξένησε στο ίδιο της το σώμα. Είτε είναι δίπλα μας, είτε όχι μας άνοιξε την πόρτα για να μπούμε στο γήινο κόσμο. Η μητέρα μας είναι ο πρώτος άνθρωπος που αντικρίζουμε όταν ερχόμαστε στη ζωή. Είναι η πρώτη επαφή μας με την αγάπη.

Ταιριάζουμε όλοι με τη μητέρα μας; Ναι, αλλά όχι πάντα με τον τρόπο που θα περιμέναμε να ταιριάζουμε μαζί της…Το μόνο σίγουρο είναι ότι μαθαίνουμε από κείνη και μαθαίνει από μας. Συχνά δέχομαι την ερώτηση: “Είχες πάντα καλή σχέση με τη μαμά σου;” Η απάντησή μου είναι πάντα η ίδια: “Την καλύτερη!”

Έχω την τύχη να έχω μία μαμά με την οποία είμαστε εκ διαμέτρου αντίθετες. Είναι μια γήινη ύπαρξη που ενσάρκωσε ένα εξωγήινο πλάσμα. Εκείνη κοιτούσε τη γη κι εγώ τα σύννεφα. Εκείνη ήταν πρακτική κι εγώ ακολουθούσα την έμπνευση. Εκείνη περπατούσε κι εγώ πετούσα. Κάπως έτσι ήταν τα πρώτα χρόνια της ζωής με τη μαμά μου. Μετά αρχίσαμε να μαθαίνουμε η μία από την άλλη…Από κείνη έμαθα να γειώνομαι, να κάνω τις ιδέες μου πράξη και να πατάω στα πόδια μου, κάνοντας ένα βήμα τη φορά. 

Η μαμά μου είναι η καλύτερη μητέρα που θα μπορούσα να έχω σ’ αυτή τη ζωή, γιατί με προκαλεί να διευρυνθώ και εξελιχθώ. Ευχαριστώ μαμά μου για την ανεκτίμητη παρουσία σου…είσαι λίγο πιο πάνω από βασίλισσα…

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια, εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας (6 Μαϊου) ξεκίνησε από τη Mary Evans το 1922, μετά τη νίκη της ενάντια στη νευρική ανορεξία. Αντιπροσωπεύει την αποδοχή των φυσικών διαφόρων και της ποικιλομορφίας του ανθρώπινου σώματος. Αποτελεί ένα μήνυμα για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην υγεία μας μια στερητική μια ανορθόδοξη δίαιτα.

Πολλές γυναίκες περνούν μεγάλο μέρος της εφηβείας και της ενήλικης ζωής τους κάνοντας εξαντλητικές δίαιτες. Ο λόγος; Τα πρότυπα ομορφιάς που πλασάρονται ως ιδανικά στον κόσμο της μόδας. Αυτά τα μη ρεαλιστικά πρότυπα οδηγούν πολλές γυναίκες σε επικίνδυνες δίαιτες και διατροφικές διαταραχές.

Θυμάμαι μια παιδική μου φίλη που πάντα έκανε αυστηρή δίαιτα, γιατί “φοβόταν μην παχύνει” όπως έλεγε. Μεγαλώνοντας με μία μαμά που βρισκόταν πάντα σε άκρως στερητική δίαιτα, υιοθέτησε κι εκείνη την ίδια στάση απέναντι στη διατροφή, θεωρώντας την φυσιολογική. Θυμάμαι και τη δική μου “κακή” σχέση με το φαγητό στο παρελθόν. Ναι…η αλήθεια είναι ότι η σχέση μου με το φαγητό γινόταν όλο και καλύτερη, όσο περισσότερο καλλιεργούσα την αυτεπίγνωσή μου. Έμαθα να ακούω το σώμα μου και τις ανάγκες του.

Στην ενήλικη ζωή μου το φαγητό ήταν μια αυτόματη διαδικασία, που άλλοτε κάλυπτε την φυσική και άλλοτε τη συναισθηματική μου πείνα, επομένως η ποιότητά του δεν η καλύτερη δυνατή. Όταν ξεκίνησα την πρακτική της yoga και έβαλα τη φυσική άσκηση στην καθημερινότητά μου η αντίληψή μου για τη διατροφή άρχισε να αλλάζει. Άρχισα να αισθάνομαι τι είδους τροφή χρειάζεται το σώμα μου. Άρχισα να καταλαβαίνω πότε πραγματικά πεινάω και πότε η πείνα μου ήταν στην πραγματικότητα η ανάγκη του σώματός μου για νερό. Σταδιακά το σώμα μου ζητούσε πιο ελαφρύ και λίγο επεξεργασμένο φαγητό, φυσικά και αυθόρμητα, χωρίς να κάνω δίαιτα ή να στερούμαι. Αυτό άλλαξε θεαματικά την καθημερινότητά μου. Βελτιώθηκε η ποιότητα του ύπνου μου, η διάθεση και η αντοχή μου. Άρχισα να νιώθω πιο υγιής και δυνατή και φυσικά το σώμα μου έγινε πιο ελαστικό.

Αυτή είναι και η λύση για κάθε διατροφική διαταραχή, νομίζω. Να συνδεθούμε ξανά με το σώμα μας και να έχουμε πραγματική επαφή του. Να καταλάβουμε ότι είναι κομμάτι μας και να πάψουμε να το αντιμετωπίζουμε σαν κάτι ξένο. Να το αγκαλιάσουμε και να το φροντίσουμε ουσιαστικά. Να το αποδεχτούμε και να αποκωδικοποιήσουμε τα μηνύματα που μας δίνει. Το σώμα μας είναι το όχημα για κάθε βίωμα και μας δείχνει πού ακριβώς βρισκόμαστε. Ξέρει ποιες τροφές χρειάζεται και ποιες το επιβαρύνουν και μας το δείχνει!  

Το σώμα μας ανταποκρίνεται σε κάθε σκέψη ή συναίσθημά μας και σε κάθε εξωτερικό ερέθισμα. Το σώμα μας είναι το σπίτι μας σε αυτή τη ζωή και από αυτό το σπίτι δεν μπορούμε να μετακομίσουμε. Θα αφήναμε το σπίτι μας απεριποίητο ή βρώμικο; Γιατί λοιπόν να ταλαιπωρούμε το σώμα μας γεμίζοντάς το ενοχές, ντροπή και στερήσεις;

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Twitter: https://twitter.com/anni_eza

Tumblr: https://anni-eza.tumblr.com/

Πιστοποιημένη ενεργειακή θεραπεύτρια και εκπαιδεύτρια αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης παιδιών και ενηλίκων.

Η ανθρώπινη φωνή δεν είναι απλά η δυνατότητα παραγωγής ήχων. Είναι η γέφυρα ανάμεσα σε εμάς και τον κόσμο. Είναι το μέσο που μας επιτρέπει να εκφράζουμε τις σκέψεις και τις ιδέες μας και να ακουγόμαστε. Μας βοηθάει να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας και τις ποιότητές μας. Είναι ο τρόπος να συστηθούμε και να πούμε την ιστορία μας. Μας φέρνει κοντά στους αγαπημένους μας με τρυφερότητα και αγάπη ή μας προστατεύει βάζοντας όρια με αυστηρότητα.

Είναι το “εργαλείο” που χρησιμοποιούμε για μεγάλο μέρος της επικοινωνίας μας. Η φωνή του καθενός μας είναι διαφορετική και μοναδική. Είναι χαρακτηριστικό μας και κομμάτι της ταυτότητάς μας, γι’ αυτό και πολλές φορές αναγνωρίζουμε τους ανθρώπους (φίλους, συναδέλφους, συγγενείς) χωρίς να τους βλέπουμε…μόνο ακούγοντας τη φωνή τους. Η φωνή του καθενός μας έχει το δικό της στίγμα και φανερώνει πολλά για την προσωπικότητά μας. Ο τόνος της φωνής μας και ο τρόπος που τη χρησιμοποιούμε δείχνει τη σχέση μας με τον εαυτό μας και τον κόσμο. Βαθιά, ψιλή, παιχνιδιάρικη ή αυστηρή, μαρτυρά τη διάθεσή μας και τις προθέσεις μας.

Όσο περισσότερο μαθαίνουμε τον εαυτό μας, τόσο περισσότερο “βρίσκουμε” τη φωνή μας. Γνωρίζοντας ποιοι είμαστε, τι θέλουμε, τι χρειαζόμαστε και ποιες είναι οι βαθιές μας επιθυμίες η φωνή μας αλλάζει. Εξελίσσεται μαζί μας. Ακολουθεί την πορεία μας και καθρεφτίζει ό,τι μας συμβαίνει. Δεν είναι τυχαίο που όταν δεν είμαστε καλά ή νιώθουμε κουρασμένοι η φωνή μας αλλοιώνεται. Αντίστοιχα όταν είμαστε χαρούμενοι και στο κέντρο μας, η φωνή μας ισορροπεί και ανθίζει. Η φωνή μας είναι η υπογραφή της ενέργειάς μας.

Facebook: https://www.facebook.com/anni.eza.71

Instagram: https://www.instagram.com/anni_eza/

Μετέπειτα αρκετοί από τους  μεγάλους αποσυνδέσαμε με τον τρόπο μας το σχολείο από τη ΧΑΡΑ. Μα το σχολείο είναι τα ίδια τα παιδιά! Εμείς έχουμε να ενθυμηθούμε και να μάθουμε μέσα από αυτά. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να είμαστε πλάι τους, πλάι τους ναι. Να τα διευκολύνουμε να βγάλουν προς τα έξω αυτό που ήδη είναι. Όλα τα παιδιά γεννιούνται με τα μοναδικά τους ταλέντα. Ρωτάμε τα παιδιά τι θέλουν να γίνουν όταν μεγαλώσουν! Και αρχίζουν να ψάχνουν έξω από αυτά… ‘Κάτι πρέπει να γίνω άρα δεν ΕΙΜΑΙ. Κάτι πρέπει να γίνω, κάτι πρέπει να γίνω….’ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ Η ΧΑΡΑ! ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ! ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ! ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ! ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΘΟΣ ΑΠΕΙΡΩΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΚΛΙΣΕΩΝ! Δε χρειάζεται να ψάχνουν τι θα γίνουν…Θα  αναγνωρίσουν και θα νιώσουν το σκοπό τους  ΑΝ δεν τους κόψουμε εμείς οι μεγάλοι τη ΧΑΡΑ. Τη ΧΑΡΑ που μας θυμίζουν τα παιδιά, αν τα επιτρέψουμε… Έτσι θα βγούμε από έναν ατέρμονο κύκλο και θα ζήσουμε το παιχνίδι της ζωής στη ΧΑΡΑ που ΗΔΗ είμαστε καθώς γεννηθήκαμε μαζί της. Απλά το ξεχάσαμε. Τα παιδιά το ξέρουν. Οι μεγάλοι ξαναθυμόμαστε..

Senior Partner at Brain Up Business Consultants

Corporate & Life – NLP Coach, Marte Meo Practitioner, Counselling Psychology 

Τι αφορά το σημερινό «ταξίδι»; Θα μπορούσα να σας γράψω ίσως τα ένα από τα πιο «δημοφιλή» αιτήματα για όλους όσους επιθυμούν να πετύχουν αλλαγές στη ζωή τους. Πιο συγκεκριμένα, τη χρήση του νοήματος στην εργασία μας, στην προσωπική και οικογενειακή ζωή καθώς και στις κοινωνικές μας σχέσεις. Ας ορίσω το πλαίσιο που δεν είναι άλλο πέρα από το «Σκοπό» μας.

Έχετε αναρωτηθεί ποια είναι τα συστατικά της «κόλλας» που ενώνουν τα όνειρά σας με την απαιτητική και γεμάτη προκλήσεις καθημερινότητά σας; 

Ας σταθούμε λιγάκι στα ακόλουθα: 

Πιο συγκεκριμένα τι σημαίνει για εσάς η δέσμευση ή η παραμονή σε μια εργασία ή και σε μια σχέση; Έχετε αναλογιστεί τι είναι αυτό που ανάβει το εσωτερικό σας φυτίλι, ώστε να παίρνετε απόλαυση;  Παίρνετε απόλαυση στις σχέσεις και στις συνεργασίες σας ή μήπως όχι; Από την άλλη έχετε αξιολογήσει τους ρόλους που καθημερινά υποστηρίζετε και τι πραγματικά σας συνδέει με αυτούς; Για παράδειγμα πώς αυτοί οι ρόλοι συμβάλλουν στο να γίνετε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σας;  Όσον αφορά τις στρατηγικές της αυτορρύθμισής σας, πόσο πραγματικά σας ωφελούν; Δηλαδή, πόσο καλά σας θωρακίζουν, προκειμένου να αισθάνεστε ότι ορίζετε τον εαυτό σας;  

Αν σε όλα τα παραπάνω έχετε δώσει απαντήσεις που σας ευχαριστούν, τότε δεν έχετε λόγο να προχωρήσετε παρακάτω. Κρατήστε μόνο τις ευχές μου για ένα Καλοτάξιδο 2021!

Η αλήθεια είναι πως η πανδημία, ενίσχυσε την ανάγκη να πιαστούμε από κάτι μεγαλύτερο. Να στηριχτούμε στα πέρα από τα προφανή. Να αναζητήσουμε ακόμη πιο σπουδαίους «προορισμούς». Να ακούσουμε με την καρδιά μας -μιας και μόνο έτσι ακούμε καλά- τις ανάγκες μας και να δώσουμε σε αυτές ένα αλλιώτικο νόημα. Ποια είναι λοιπόν η συμβολή ενός σκοπού στη ζωή μας; 

Πέρα από τις όποιες επίσημες ή και ανεπίσημες έρευνες, πέρα από τη στατιστική που μας παρέχει το προβάδισμα να κατανοήσουμε ή και να προβλέψουμε τις επερχόμενες τάσεις, η αλήθεια είναι πως και η προσωπική μας εμπειρία, αρκεί για να μας φανερώσει αλήθειες. Αλήθειες που διαπραγματευόμαστε καθημερινά στη σχέση που διατηρούμε με τον εαυτό μας και με τους άλλους. 

Αρκετοί άνθρωποι δεν κάνουν αυτό που αγαπούν. Άλλοι γιατί φοβούνται και άλλοι γιατί δεν έχουν ανακαλύψει τι πραγματικά αγαπούν. Ας σταθούμε στον επιχειρησιακό κόσμο. Στην ερώτηση «Πώς και διάλεξες αυτή την εργασία»,  η εμπειρία μου σε αρκετές περιπτώσεις, έχει ως εξής. Διαπιστώνω πως συγχρονίζεται το βλέμμα των ατόμων που βρίσκονται απέναντί μου με τη συχνότητα που εκπέμπει προβληματισμό. Υπάρχουν και ορισμένοι που καταλήγουν να απαντήσουν στο «πώς» κάνουν αυτό που κάνουν και όχι στο «γιατί» το επέλεξαν ως επάγγελμα.  

Όταν άλλοτε ρωτώ, στελέχη (από διαφορετικές αγορές και βιομηχανίες) να μου περιγράψουν το αντικείμενο της εργασίας τους, διαπιστώνω πως πνίγονται στις ίδιες τους τις απαντήσεις. Οι περιγραφές τους, αφορούν τις πολύωρες συναντήσεις τους, τις σκληρές διαπραγματεύσεις στην καθημερινότητά τους, τη διαχείριση της ομάδας τους και συνήθως καταλήγουν να μιλήσουν για τον τίτλο που αναφέρει η επαγγελματική τους κάρτα. Αλήθεια μόνο αυτό είμαστε; Ένας τίτλος σε μια κάρτα; Μια ιδιότητα σκέτη όπως φίλος, σύντροφος, εργαζόμενος, συνεργάτης κλπ;  Όχι, μην το δεχτείτε αυτό για εσάς, είσαστε κάτι πολύ περισσότερο.

Όλοι έχουν ένα σκοπό και ο δικός σας σκοπός, η δική σας αποστολή, είναι το μεγάλο σας «ΓΙΑΤΙ». Είναι ο λόγος που όλοι οι υπόλοιποι στόχοι αποκτούν νόημα, καθώς είναι άμεσα συνδεδεμένοι μαζί σας. Ο σκοπός μας είναι ο λόγος που ξυπνάμε το πρωί, προτού χτυπήσει το ξυπνητήρι.  Έστω ότι η ζωή είναι ένα παιχνίδι.  Εάν δεν ξέρει κάποιος το σκοπό του παιχνιδιού, δεν μπορεί να νικήσει. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Δεν μπορεί να το ευχαριστηθεί. Νόημα βρίσκει κανείς στη ζωή -εργασιακή, προσωπική, οικογενειακή- μόνο όταν έχει βρει το νόημα της ζωής του. 

Όταν κάνουμε αυτό που αγαπάμε, κερδίζουμε στο παιχνίδι που λέγεται ζωή. Το μόνο που μας απομένει μετά είναι να συντηρήσουμε το σκορ και οι όποιες αγωνίες μας περιορίζονται στο να μην τελειώσει. Κάθε φορά που παίζουμε το αγαπημένο μας παιχνίδι, στενοχωριόμαστε που τελείωσε ακόμη και όταν είμαστε εμείς αυτοί που κερδίζουμε. Ο σκοπός μας είναι το ύψιστο νόημα, για αυτό ανακαλύψτε τον ή αποφασίστε τον. Να θυμάστε πως, από τη στιγμή που ο σκοπός σας ξεκινά και υλοποιείται, παύει να είναι μόνο δικός σας. Ανήκει και σε εκείνους που τον συνδημιουργούν μαζί σας. 

Βρείτε την «πυξίδα» σας και ακολουθήστε  το στόχο σας. Η πυξίδα μας δείχνει την κατεύθυνση. Μας προτρέπει όχι απαραίτητα να φτάσουμε κάπου αλλά να συνεχίσουμε να προχωράμε, ακόμη και όταν χάνουμε! Ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο για να εκπληρώσουμε το σκοπό μας. Στο «ταξίδι» μας, αξίζει να προοδεύουμε, να δίνουμε, να παίρνουμε και να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο! Αποδυναμώστε τους φόβους σας με τα όνειρά σας. Καμία δικαιολογία δεν ευσταθεί στο δικαστήριο της ζωής. Για αυτό γράψτε τη δική σας ιστορία.  Αφήστε το μελάνι να ποτίσει το βιβλίο σας με εικόνες ικανοποίησης και χαράς.  

Ένας σύντομος χάρτης, για την ανακάλυψη του σκοπού σας: 

1. Σκεφτείτε τι θέλετε να δημιουργήσετε για εσάς, την οικογένειά σας, την κοινωνία σας, τον κόσμο, την εργασία σας.
2. Πότε νιώσατε να παίρνετε πραγματική ευχαρίστηση σε καθέναν από αυτούς τους τομείς;
3. Τι είναι αυτό που σας ωθεί στο να δίνετε τον καλύτερό σας εαυτό; 
4. Εντοπίστε 3 έως 5 δυνατές στιγμές από το παρελθόν σας. Στιγμές που αισθανθήκατε ότι αναλάβατε και φέρατε εις πέρας κάτι μεγαλύτερο από αυτό που σας αναλογούσε. Κάτι που για εσάς είχε ιδιαίτερο νόημα. Αναλογιστείτε πώς μπορεί να συνδέεστε με αυτή σας την εμπειρία.

Στους νέους μήνες που έρχονται σας εύχομαι να εντοπίσετε το σκοπό σας και να απολαύσετε την διαδρομή προς αυτόν. Ας είναι για εσάς η νέα χρονιά, που το «ΤΙ» σας και το «ΓΙΑΤΙ» σας, βρίσκουν τον τρόπο να υλοποιηθούν! Καλοτάξιδο το 2021! 

Personal blog: www.kalotaxido..gr

 www.brainup.gr 

Email: Katerina.moschou@brainup.gr

Tel.: (+30) 695 999 6813

Adress: 64, I. Apostolopoulou, 152 31, Chalandri

Senior Partner at Brain Up Business Consultants

Corporate & Life – NLP Coach, Marte Meo Practitioner, Counselling Psychology 

Μια αλήθεια που ζει ανάμεσα μας και λέγεται άγχος. 

Αμέτρητα βιβλία αυτοβοήθειας καθώς και αρκετά διαδικτυακά σάιτ που προσφέρουν μια μεγάλη ποικιλία τεχνικών αντιμετώπισής του. Αρκεί και μόνο να πληκτρολογήσει κανείς στο google  την «αντιμετώπιση κρίσεων πανικού» για να διαπιστώσει πάνω από 37.000 αποτελέσματα. 

Εσάς, σας έχει απασχολήσει; 

 Λίγα λόγια για το άγχος. 

Τόσο το άγχος, όσο και το αδερφάκι του ο πανικός, γεννιούνται από τον φόβο. Ο φόβος είναι από τους αρχαιότερους αμυντικούς μηχανισμούς για την επιβίωσή μας και, μας στηρίζει να αποφεύγουμε επικίνδυνες καταστάσεις ή ακόμη και να αναπτύσσουμε προ δραστικές συμπεριφορές έναντι αυτών. 

Το άγχος ορίζεται ως ένα συναίσθημα δυσφορίας, αγωνίας και ανησυχίας για κάποιο επικείμενο γεγονός, με αβέβαιη έκβαση. Εμφανίζεται κάθε φορά που ο εγκέφαλός μας δεν διαθέτει αρκετές πληροφορίες, ώστε να προβλέψει το μετά, το μέλλον και το παρακάτω.  Αυτή επομένως η αβεβαιότητα, είναι εύκολο να γεννήσει ιστορίες φόβου, μιας και το μυαλό επεξεργάζεται διάφορα σενάρια για το τι επρόκειτο στο μέλλον να συμβεί. 

Το άγχος, όπως άλλωστε όλα τα συναισθήματα, είναι μεταδοτικό. Έτσι λοιπόν, μπορεί να προκύψει μια «κοινωνική μόλυνση» εύκολα και μάλιστα ως εξής: Το δικό μας άγχος να μεταφερθεί σε κάποιον άλλο καθώς και το αντίστροφο. Είναι εύκολο να συμβεί αυτό. Πώς; Ένα απλό παράδειγμα από την καθημερινότητα μας: Τα άσχημα νέα των τηλεοπτικών δελτίων,  δυσάρεστες ειδήσεις κλπ., που διακινούνται με γρήγορους ρυθμούς και «σπέρνουν τον πανικό».

Λίγα λόγια για την εμφάνιση του άγχους 

Όταν αδυνατούμε να ελέγχουμε το άγχος μας τότε μας κάνει την επίσκεψή του, το ξαδερφάκι του ο πανικός και συχνά αναπτύσσουμε υπερβολικές ή και ακραίες συμπεριφορές. Έχοντας επηρεαστεί για τα καλά από την αβεβαιότητα και τον φόβο για του τι θα γίνει μετά, ο διακόπτης της λογικής πέφτει! 

Στο σημείο αυτό,  εσείς τι σκέψεις κάνετε; Τι λέτε στον εαυτό σας; Μπορούμε να διαχειριστούμε τον πανικό; 

Υπάρχουν επιλογές; 

Φυσικά και υπάρχουν! Μπορούμε να σπάσουμε αυτό τον κύκλο, συνειδητοποιώντας τα εξής:  Για αρχή και, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, χρειάζεται να αναγνωρίσουμε ότι ο πανικός μας χτύπησε την πόρτα. Αμέσως μετά, να παρατηρήσουμε σε τι βαθμό μας έχει επηρεάσει και τι είδους συμπεριφορές, δράσεις αναπτύσσουμε. Ακολουθώντας τα παραπάνω βήματα, στηρίζουμε τον εαυτό μας καλύτερα, ώστε να αξιολογήσει εάν η συγκεκριμένη συμπεριφορά μας βοηθά να επιβιώσουμε ή εάν μας οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. 

Αποκτώντας επίγνωση για το πόσο αντιπαραγωγικό είναι το άγχος όταν κάνει την εμφάνισή του στη ζωή μας καθώς και πόσο επιβλαβείς είναι οι συνέπειές του,  τότε μπορούμε να λάβουμε συνειδητές αποφάσεις. Μπορούμε να επιλέξουμε να εστιάσουμε στα θετικά και όχι στα αρνητικά. Για παράδειγμα, όσο περισσότερο επιλέγουμε να μοιραζόμαστε στο κλείσιμο της ημέρας τι πήγε καλά και τι μας άρεσε, θα παίρνουμε όλο και μεγαλύτερη απόσταση από αγχωτικές καταστάσεις και εμπειρίες. Το  μυαλό μας έτσι, εκπαιδεύεται και αναπτύσσει αυτόματες αντιδράσεις στο να κινείται προς τα «θετικά» συναισθήματα, μόνο και μόνο γιατί έτσι αισθανόμαστε καλύτερα.  

Να ξεκαθαρίσω στο σημείο αυτό, πως η εύκολη λύση δεν είναι να σκεφτόμαστε μόνο τα ευχάριστα και να «κουκουλώνουμε» το πρόβλημα! 

Ας είναι όμως αυτή μια θετική αρχή, που θα μας ενδυναμώσει και θα μας δώσει τους κατάλληλους «πόρους» δύναμης, ώστε να διερευνήσουμε τις αιτίες στην προσωπικότητά μας ή και στο περιβάλλον μας που ευθύνονται για τη δημιουργία του άγχους. 

Είμαι στη διάθεση σας και μπορείτε να μου στείλετε τα σχόλιά σας, τις παρατηρήσεις σας εάν κάτι από τα παραπάνω σας φάνηκαν χρήσιμα ή σας ενέπνευσαν για μια αλλαγή. 

Σας αποχαιρετώ, θυμίζοντάς σας πως το άγχος, θα είναι τόσο επιζήμιο, όσο εμείς θα του επιτρέψουμε να υπάρχει στη ζωή μας. 

Katerina Moschou

Senior Partner at Brain Up Business Consultants 

Corporate & Life-NLP Coach, 

Practitioner Marte Meo,

Σύμβουλος Μεθοδολογίας Belbin

Διπλωματούχος Συμβουλευτικής Ψυχολογίας

64, I. Apostolopoulou  str. 152 31, Chalandri
Tel.: (+30) 213.08.87.910
Mobile: (+30) 695.99.96.813
Email address: katerina.moschou@brainup.gr
Personal Blog: https://www.kalotaxido.gr/

https://www.brainup.gr/

Main Home

Με περιοχές της χώρας μας να βρίσκονται σε δεύτερο lockdown, πολλοί γονείς προβληματίζονται για το πώς να βοηθήσουν τα παιδιά τους αυτή την περίοδο. Παρακάτω θα βρείτε μερικές συμβουλές.

1. Διατηρήστε μια ρουτίνα

Τα παιδιά χρειάζονται σταθερότητα. Αυτή είναι που τα κάνει να νιώθουν ασφάλεια. Το σχολείο βοηθάει σημαντικά σε αυτό, καθώς τα έχει βάλει σε μια ρουτίνα. Αλλά και στο σπίτι είναι σημαντικό να διατηρείτε ένα συνεπές πρόγραμμα: κοιμηθείτε νωρίς, ξυπνήστε νωρίς, φάτε σε σταθερές ώρες, κάντε τις δραστηριότητές σας όπως συνηθίζατε (στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό). Για αποφυγή προβλημάτων με τον ύπνο, που μπορεί να προκληθούν λόγω της πανδημίας, δημιουργείστε τη δική σας ρουτίνα ύπνου, π.χ. μπάνιο – πλύσιμο δοντιών – παραμύθι ή χαλαρή μουσική – φιλάκι/αγκαλίτσα για καληνύχτα.  Μια τέτοια ρουτίνα θα βοηθήσει τα παιδιά να χαλαρώσουν και θα προετοιμάσει τον οργανισμό τους για έναν βαθύ και ξεκούραστο ύπνο.

2. Φροντίστε τη διατροφή σας

Η διατροφή σχετίζεται άμεσα με την υγεία μας. Ένας λόγος παραπάνω τώρα, που δεν θέλουμε να αρρωστήσουμε, να της δώσουμε μεγαλύτερη σημασία. Βάλτε στην καθημερινότητά σας πολλά φρέσκα φρούτα και λαχανικά, ώστε να κρατήσουν σε φόρμα το ανοσοποιητικό σας. Τα παιδιά μιμούνται αυτό που βλέπουν και όχι αυτό που τους λέτε, οπότε προσπαθήστε να τους δίνετε το καλό παράδειγμα. Σε καμία περίπτωση μην τα πιέζετε να φάνε, αλλά φροντίστε να υπάρχουν στο σπίτι πολλές υγιεινές επιλογές και ελάχιστες ανθυγιεινές. Και φυσικά δώστε τους τη δυνατότητα να διαλέξουν (π.χ. Προτιμάς μπανάνα, μήλο ή σταφύλι για κολατσιό;)!

3. Κλείστε την τηλεόραση

Είναι κατανοητό: θέλετε να ενημερώνεστε για το «τι γίνεται στον κόσμο» ή τέλος πάντων να έχετε μια «παρέα» μέσα στο σπίτι. Όμως ο εγκέφαλος των παιδιών δεν μπορεί να επεξεργαστεί όλη αυτή την πληθώρα οπτικοακουστικών ερεθισμάτων με τα οποία μας κατακλύζουν τα δελτία ειδήσεων. Τα μικρά παιδιά απομονώνουν μεμονωμένες πληροφορίες που ακούνε, με αποτέλεσμα να μπερδεύονται και να τρομάζουν εύκολα. Οπότε, αποφύγετε την τηλεόραση όσο τα παιδιά είναι μπροστά. Καλύτερα να μάθουν ό,τι χρειάζεται να ξέρουν από εσάς.

4. Εστιάστε στα πράγματα που μπορείτε να ελέγξετε

Όχι, δεν μπορείτε να κάνετε κάτι για το εμβόλιο που δεν έχει βγει ακόμη ούτε για τα κρούσματα που αυξάνονται. Μπορείτε όμως να πλένετε τα χέρια σας, να κρατάτε αποστάσεις και να φοράτε τη μάσκα σας, όπου χρειάζεται. Η υπέρμετρη ανησυχία και ο φόβος που παραλύει είναι απόλυτα φυσιολογικές αντιδράσεις σε τέτοιες ακραίες συνθήκες, αλλά δεν σας βοηθούν πουθενά. Δώστε έμφαση στα πράγματα που περνούν από το δικό σας χέρι, ώστε και τα παιδιά σας να μάθουν να κάνουν το ίδιο.

5. Βοηθήστε τα παιδιά να προσαρμοστούν στους νέους κανόνες

Απ’ ό,τι φαίνεται η πανδημία είναι ξανά στο προσκήνιο. Είτε πιστεύετε είτε όχι σε αυτήν, δεν έχει μεγάλη σημασία. Εφόσον τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο, θα αναγκαστούν να προσαρμοστούν στους κανόνες. Μπορεί, για παράδειγμα, να διαφωνείτε με τη χρήση της μάσκας στην τάξη και είναι δικαίωμά σας, ωστόσο δεν βοηθάει κάπου να το εκφράζετε στο παιδί σας. Διευκολύνετε τόσο το ίδιο, ώστε να νιώθει ότι είναι μέρος του συνόλου, όσο και τους εκπαιδευτικούς του, ώστε να μην χρειάζεται να του κάνουν παρατηρήσεις. Αγοράστε του μάσκες που να του αρέσουν, ώστε να θέλει να τις φοράει. Φορέστε κι εσείς τη δική σας όπου είναι απαραίτητο, για να του δώσετε το καλό παράδειγμα. Και φυσικά μάθετέ του να ζητάει ένα μικρό διάλειμμα, όποτε νιώθει ότι το έχει ανάγκη.

6. Βρείτε μαζί τρόπους να αποφορτίζεστε

Σε μια τόσο απαιτητική καθημερινότητα, η ανάγκη αποφόρτισης γίνεται ακόμη πιο έντονη. Αφήστε τις οθόνες, που είναι η εύκολη λύση, και στραφείτε στην άσκηση: κάντε διατάσεις, δοκιμάστε ασκήσεις γιόγκα ή πιλάτες, βάλτε μουσική και χορέψτε… Κυρίως μείνετε σε επαφή με τη φύση: περπατήσετε το τετράγωνο, κάντε μια βόλτα στην παραλία, οργανώστε μια εξόρμηση στην εξοχή, έστω βγείτε στο μπαλκόνι και ασχοληθείτε με τις γλάστρες σας… Η άσκηση και η επαφή με τη φύση θα σας κάνουν σίγουρα να αισθανθείτε καλύτερα!

7. Κρατήστε αποστάσεις, αλλά μην απομονώνεστε

Προτρέψτε τα παιδιά να διατηρήσουν επαφή με τους φίλους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα, αξιοποιώντας την τεχνολογία (γραπτά μηνύματα, τηλέφωνα, βιντεοκλήσεις). Ειδικά τα πιο εξωστρεφή παιδιά είναι πιθανό να ζοριστούν πολύ στην περίπτωση ενός δεύτερου lockdown. Επομένως, δώστε τους τη δυνατότητα να εκτονώσουν αυτή τους την ανάγκη. Τα πιο εσωστρεφή παιδιά, από την άλλη, μπορεί να αντιμετωπίσουν δυσκολίες αργότερα, όταν τελειώσει όλο αυτό. Οπότε, ενισχύστε από τώρα την κοινωνικότητά τους, ώστε να τους είναι πιο ομαλή η μετέπειτα μετάβαση.

8. Περάστε ποιοτικό χρόνο παρέα

Παίξτε με τα παιχνίδια τους, μαγειρέψτε, ζωγραφίστε, διακοσμήστε το σπίτι, διαβάστε ένα βιβλίο, ανεβάστε μια αυτοσχέδια θεατρική παράσταση, φτιάξτε τη δική σας συναυλία… Όσο φορτωμένο και να είναι το πρόγραμμά σας, βρείτε τουλάχιστον 10-15 λεπτά μέσα στη μέρα για να κάνετε κάτι που σας ευχαριστεί και τους δύο, ό,τι κι αν είναι αυτό. Είναι οι μικρές ενέσεις καθημερινής ευτυχίας. Αυτές τις στιγμές θέλετε τα παιδιά σας να θυμούνται από αυτή την περίοδο.

9. Μοιραστείτε συναισθήματα

Βοηθήστε τα παιδιά να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Ενισχύστε τη συναισθηματική τους ανάπτυξη με το να μιλάτε εσείς για τα συναισθήματά σας. Δώστε τους ευκαιρίες να μιλήσουν κι εκείνα (π.χ. ρωτήστε τα «Ποιο ήταν καλύτερο/χειρότερο/πιο αστείο πράγμα που έγινε σήμερα;» αντί για «Πώς πέρασες στο σχολείο;»). Ακούστε προσεκτικά τις δυσκολίες τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, αλλά αφήστε τα να βρουν τα ίδια τις δικές τους λύσεις, έτσι ώστε να ενδυναμωθούν και να νιώθουν ότι τα καταφέρνουν. Να θυμάστε ότι τα παιδιά εκφράζονται καλύτερα μέσα από το παιχνίδι, οπότε τέτοιες στιγμές ενδείκνυνται για να διερευνήσετε τα συναισθήματά τους.

10. Φροντίστε πρώτα εσάς

Τα παιδιά επηρεάζονται από αυτό που βλέπουν να συμβαίνει κι όχι από αυτό που τους λέμε. Αν αντιλαμβάνονται τη δική σας ανησυχία –και πιστέψτε με, την αντιλαμβάνονται– τότε θα ανησυχούν κι εκείνα. Αν νιώθετε ότι η περίοδος αυτή σάς έχει φτάσει στα όριά σας, οι καταστάσεις σας ξεπερνούν και η καθημερινότητά σας έχει δυσκολέψει υπερβολικά, αναζητήστε τη βοήθεια ειδικού. Αν δεν φροντίσετε πρώτα τη δική σας ψυχική υγεία, πώς θα καταφέρετε να φροντίσετε την ψυχική υγεία του παιδιού σας;

Ενδεικτικό είναι και το ντοκιμαντέρ “Social Dilemma” το οποίο παραθέτει αξιόλογα στοιχεία για το χρόνο ενασχόλησής μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στις μηχανές αναζήτησης. Κάποιοι από τους λόγους για τους οποίους βρισκόμαστε μπροστά στις οθόνες μας είναι η συνδεσιμότητα, η έρευνα πάνω σε θέματα που μας ενδιαφέρουν, η αίσθηση αποδοχής και επικρότησης καθώς και οι νέες εργασιακές συνθήκες.

Αν έχετε αρχίσει να αισθάνεστε ότι χρειάζεται να μείνετε εκτός ψηφιακού κόσμου σας προτείνουμε να ορίσετε μια  “digital detox day”  για εσάς και τους αγαπημένους σας. Ανακοινώστε αυτή τη μέρα στον κύκλο ανθρώπων που συναναστρέφεστε και επιχειρήστε να κάνετε κάτι διαφορετικό, όπως για παράδειγμα μία βόλτα στη φύση,  αναζήτηση πληροφοριών με άλλους βιωματικούς τρόπους, ανάγνωση ενός βιβλίου, συνάντηση με φίλους ή και δραστηριότητα που να εμπεριέχει άλλου είδους κίνηση (π.χ κατασκευές, κηπουρική, γυμναστική, χορός, φροντίδα ζώων, μάζεμα σκουπιδιών στα πάρκα και στις παραλίες, προσφορά στη γειτονιά).  Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνουμε τα ακόλουθα:

– Οξύνονται οι αισθήσεις μας
– Μειώνεται η διάσπαση προσοχής
– Αυξάνεται η δημιουργικότητά μας
– Γινόμαστε πιο ενσυνείδητοι και παραγωγικοί
– Είμαστε συγκεντρωμένοι στο παρόν
– Αξιοποιούμε το χρόνο και την ενέργειά μας
– Παρατηρούμε
– Φροντίζουμε και μας φροντίζουμε
– Αφοσιωνόμαστε σε μια δραστηριότητα
– Δρούμε
– Ζούμε
– Επανερχόμαστε ΑΛΛΙΩΣ 🙂

Ο αναλογικός κόσμος είναι εκεί έξω, μας περιμένει να αδράξουμε τη μέρα και δεν μπορεί να αντικατασταθεί από τον ψηφιακό. Απλά τον εμπλουτίζει!